Ο Μιχαήλ Παπαδάκης – Χουρδάκης ήταν ένας από τους πολλούς Κρητικούς που υπηρέτησαν στην πρώτη γραμμή του Μικρασιατικού Μετώπου. Από το χωριό Αγία Παρασκευή του σημερινού δήμου Καστελίου, υπηρέτησε ως εθελοντής σε διάφορες περιοχές και έγινε λοχίας, ενώ στην Προύσα τραυματίστηκε. Μετά την κατάρρευση του μετώπου τιμήθηκε με το χρυσό μετάλλιο ανδρείας, ενώ το 1924, πολίτης πλέον, πήρε το πτυχίο του φιλολόγου από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.

Τις φωτογραφίες που δημοσιεύομε σήμερα μας παρέδωσε ο κ. Γιώργος Φραγκιαδουλάκης, μαζί με μια επιστολή του Μιχαήλ Παπαδάκη – Χουρδάκη προς τον ιερά πατέρα του Εμμανουήλ Χουρδάκη. Η επιστολή εστάλη στις 22 Μαρτίου 1922, χωρίς να αναφέρεται ο τόπος. Υπάρχει μόνο η αναφορά «μέτωπον». Θα πρέπει όμως να είναι από την Προύσα όπου βρισκόταν το 1922.



Η επιστολή έχει ως εξής:

«Μέτωπον τη 22 Μαρτίου 1922

Σεβαστέ μου πάτερ ασπάζομαι την δεξιάν Σας.

Έλαβον σήμερον την υπό χρονολογίαν 6ης τρέχοντος επστολήν Σας και εχάρην πολύ μαθών τα της υγείας υμών.

Αναγνώσας επισταμένως την επιστολήν Σας παρετήρησα να μου γράφητε μερικάς φράσεις δηλαδή το ότι είσθε γέρων και δεν ημπορείτε να γράφητε καθαρά και να μη Σας περιπαίζω. Λοιπόν Σας απαντώ αμέσως και πρώτον Σας ρωτώ τίνος γράφεις, κανενός ξένου και φοβείσαι μήπως Σας περιπαίζουν; Μη λησμονείς ότι γράφεις εις τον υιόν Σας, τον Μιχάλη ον ανέθρεψες και επαίδευσες και ουδέποτε θα υπάρξη υιός και δη εγώ να περιπαίζω τον μορφωτήν μου τον πεπαιδευτήν μου και πατέρα δια τοιαύτα φύσεως πράγματα δια τούτο πρέπει να γράφης αβέρτα και βιαίως εις τον υιόν Σας, όστις είναι επιβεβλημένος οιονδήποτε χαρακτήρα και αν γράφητε ο υιός να τα διαβάζει.

Πάτερ μου Σας γράφω και αύθις ότι περνώ ωραία, λυπούμαι όμως πολύ διότι Σεις στενοχωρείσθε διʼ εμέ. Πόσον ελυπήθην και εστενοχωρήθην με την λέξιν να μου παρομοιάζης τον εαυτόν Σας με έτερον πρόσωπον. Εσκέφθην πολύ αν πραγματικώς είσθε έτσι. Επανέφερον εις την μνήμην όλα τα παρελθόντα. Λοιπόν μίαν παράκλησιν θα Σας κάμω να μη στενοχωρείσθε πολύ να μη εργάζεσθε τόσον ούτως ώστε αύριον μεθʼ αύριον όταν σάσουν τα πράγματα να έλθω να Σας εύρω έτι καλυτέρους απʼ ότι Σας άφηκα και ουχί όπως φαντάζομαι αρκούμενος εκ της επιστολής Σας. Αυτήν την μόνην συμβουλήν ή μάλλον οδηγίαν ως υιός Σας δίνω.

Λοιπόν πάτερ πώς τα περνάς; Από τον Ανανίαν έλαβον επιστολήν και Σας παραπονείται διατί δεν του γράφητε αρνούμενος όμως εξ αιτίας εμού. Του απήντησα σχετικώς.

Πατέρα υφίσταται ακόμη το Νταδάκη ή του Στεφανή το σπήτι; Έχητε κέντρον τώρα αλλά αυτό θα το έχει τελειοποιήση ο Στυλιανός προκειμένου να υπανδρευθή. Μα τι συμβαίνει ακόμη ουδείς (sic)

Χαιρετισμούς εις την μητέρα και αδέλφια Αικατερίνην, Χαρίκλεια, Στυλιανόν και Ευαγγελία και εν γένει εις όλους τους συγγενείς και χωριανούς.

Μετά του προσήκοντος σεβασμού ασπάζομαι την δεξιά Σας

Ο υιός Σας

Μιχάλης».