Την αντίδραση του πρώην νομάρχη κ. Σαρρή προκάλεσε η απάντηση του υπουργού Πολιτισμού κ. Γερουλάνου σχετικά με την Κνωσό και την ένταξη του μνημείου στο καλεντάρι της Ουνέσκο.

Ο κ. Σαρρής απευθύνει επιστολή στον κ. Γερουλάνο, στην οποία και αναλύει όλα τα στοιχεία βάσει των οποίων πρέπει να είναι η Κνωσός στην Ουνέσκο.

Αξιότιμε κ.ΥΠΟΥΡΓΕ

Είναι γνωστές οι ‘’μάχες’’ που δόθηκαν σε πολλά επίπεδα από την προηγούμενη Νομαρχιακή Αρχή Ηρακλείου,(2003-2006)της οποίας είχα την τιμή να προϊσταμαι ,όταν με την συμπλήρωση 60 χρόνων από την υπογραφή του Καταστατικού Χάρτη της UNESCO, του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη & τον Πολιτισμό, διαπιστώσαμε, με οδυνηρή έκπληξη, την παντελή απουσία των Μινωικών Ανακτορικών Κέντρων από τον επίσημο κατάλογο της UNESCO, των αναγνωρισμένων μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Σύμφωνα με τον ΧΑΡΤΗ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ, το 1964: «Απέναντι στις μελλοντικές γενιές η ανθρωπότητα νιώθει υπεύθυνη για την διάσωση των μνημειακών έργων των λαών και έχει χρέος να τα παραδώσει σ’ αυτές με όλο τον πλούτο και την αυθεντικότητα τους».

Πιστή στο παραπάνω δόγμα είναι η απόφαση της Γενικής Συνδιάσκεψης της UNESCO να καταρτίσει κατάλογο των αναγνωρισμένων μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, στον οποίο φιλοξενούνται τοποθεσίες με εξέχουσα οικουμενική αξία, αντιπροσωπευτικά αριστουργήματα του ανθρώπινου γένους.

Μέχρι σήμερα ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει 812 τόπους ( 628 πολιτιστικοί, 160 φυσικοί, 24 μεικτοί) από τους οποίους οι 16 είναι Ελληνικοί, που αναδεικνύουν τοποθεσίες αρχαιολογικής, ιστορικής, φυσικής και πνευματικής σπουδαιότητας.

Η ένταξη, βέβαια, ενός μνημείου στον επίσημο κατάλογο της UNESCO δεν αποτελεί μόνο αναγνώριση της πολιτιστικής σπουδαιότητας του και ως εκ τούτου προκαλεί ικανοποίηση και υπερηφάνεια στην χώρα και στον λαό που το δημιούργησε, αλλά έχει και μία πιο ουσιαστική και πρακτική διάσταση.

Συγκεκριμένα:

α) Το ενταγμένο, σε αυτό τον κατάλογο, αυτό μνημείο βρίσκει θέση στην ιστοσελίδα της UNESCO, που την επισκέπτονται καθημερινά εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες ηλεκτρονικών υπολογιστών, μέσω του διαδικτύου και αποτελεί τεράστια δωρεάν διαφήμιση του Μνημείου, με αποτέλεσμα να προσελκύσει εκατομμύρια επισκεπτών, απ’ όλο τον κόσμο, στα πλαίσια του αρχαιολογικού τουρισμού με αυτονόητη ωφέλεια για την τοπική οικονομία. Η Κνωσός, δυστυχώς, λάμπει δια της απουσίας της από την ιστοσελίδα της UNESCO.

β) Με την ένταξη ενός μνημείου στον κατάλογο αυτό, τίθεται, αυτόματα υπό την αιγίδα της UNESCO και χρηματοδοτείται γενναία για την αναστύλωση, την συντήρηση και την προστασία του.

γ) Ένας άλλος σοβαρός λόγος είναι ότι για να γίνει πράξη ο φιλόδοξος στόχος, το Ηράκλειο κάποτε να επιλεγεί ως η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, προϋπόθεση αποτελεί η ένταξη της Κνωσού στον περίφημο κατάλογο της UNESCO.

Η Θεσσαλονίκη και η Πάτρα επελέγησαν ως πολιτιστικές πρωτεύουσες, καθ’ ότι η πρώτη πρόβαλλε τα ενταγμένα, ήδη, στον κατάλογο μνημεία της περιοχής της, ( η Βεργίνα, τα παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία της πόλης, καθώς και το βουνό Άθως, κλπ. και η Πάτρα πρόβαλλε τα ενταγμένα, ήδη, μνημεία της Πελοποννήσου (Ολυμπία, Ναός του Επικούρειου Απόλλωνα, ο Μυστράς, οι Μυκήνες, η Επίδαυρος, κλπ.

Παρά όμως τον αγώνα που κατέβαλε η προηγούμενη Νομαρχιακή Αρχή, απευθυνόμενη στον τότε Πρωθυπουργό της χώρας, στον τότεΥπουργό Πολιτισμού, στον Γενικό Διευθυντή της UNESCO, στον Έλληνα Πρέσβη στην UNESCO, στην πρέσβειρα καλής θελήσεως στον Οργανισμό αυτό, στην Ελληνική Βουλή και στην Ευρωβουλή, στο Πανεπιστήμιο Κρήτης αλλά καθώς και σε εκατοντάδες Κρητικούς Συλλόγους στην Ελλάδα και όπου γης, οι οποίοι συμπαραστάθηκαν με φλογερά ψηφίσματα υπέρ του δικαίου αιτήματος του Κρητικού λαού, δυστυχώς, προσκρούσαμε στο αδιαπέραστο τείχος του Υπουργείου Πολιτισμού.

Ο τότε Υπουργός Πολιτισμού κ. Βουλγαράκης, δέσμιος των μανδαρίνων του Υπουργείου του, κάποιοι από τους οποίους αμφισβητούν όπως αποδείχθηκε ακόμα και την Ελληνικότητα των Μινωιτών και κατ’ επέκταση του Μινωικού Πολιτισμού,(πρόσφατα η Διευθύντρια του Εθνικού Αρχείου Μνημείων του ΥΠ.ΠΟ. δήλωσε κυνικά οτι οι Μινωϊτες δεν ήσαν ...Ελληνες αλλά ...σημιτικό φύλο!...) αφού επέρριψε τις ευθύνες στους προκατόχους του Υπουργούς Πολιτισμού, έθεσε, δε, αβάσιμες και ανυπέρβλητες προϋποθέσεις για την ένταξη της Κνωσού στον επίμαχο κατάλογο.

Συγκεκριμένα, προέβαλε, ως προσχηματικό λόγο, αδυναμίας έστω και υποβολής σχετικής αίτησης προς την UNESCO την ύπαρξη ... 700 αυθαιρέτων κτισμάτων!... στις θεσμοθετημένες αρχαιολογικές ζώνες Α’ κ Β’ και έθεσε ως βασική προϋπόθεση την κατεδάφιση τους. Γεγονός εκ των πραγμάτων αδύνατο.

Το καταπληκτικό, όμως, είναι ότι η αιτίαση αυτή δεν ισχύει ,και αποτελούν προφάσεις εν αμαρτίαις,καθ’ ότι η Κνωσός καλύπτει όλα τα κριτήρια που θέτει η UNESCO ,και με το παραπάνω και τα οποία δεν ομιλούν πουθενά για κατεδαφίσεις κτισμάτων νομίμων ή παρανόμων σε απόσταση χιλιομέτρων από το μνημείο

Σύμφωνα με την UNESCO τα κριτήρια ένταξης ενός μνημείου στον κατάλογο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς είναι:

α.Να είναι αντιπροσωπευτικό αριστοτεχνικό δημιούργημα της ανθρώπινης φυλής.

β.Να είναι ενδεικτικό της ανθρώπινης ευφυίας.

γ.Να εμφανίζει μια μοναδική η τουλάχιστον μια εξαιρετική μαρτυρία κάποιας πολιτιστικής παράδοσης η ενός πολιτισμού που εχει εξαφανισθεί.

δ.Να είναι εξαίρετο παράδειγμα ενός τύπου οικοδομήματος η αρχιτεκτονικής δομής η τεχνολογικού συνόλου και να εικονογραφεί ενα σημαντικό σταθμό στην ανθρώπινη ιστορία.

ε.Να είναι έξοχο παράδειγμα της παράδοσης της ανθρώπινης διαχείρισης της γης και να αντιπροσωπεύει εναν πολιτισμό, ειδικά μάλιστα στην εποχή που είχε παρακμάσει και περνούσε σε αμετάκλητες αλλαγές...

στ.Να συνδέεται άμεσα και απτά με γεγονότα η ζωντανές παραδόσεις ,με ιδέες η με πιστεύω ,με καλιτεχνικές η λογοτεχνικές δημιουργίες που έχουν παγκόσμια σημασία

Ειναι σαφές οτι η ΚΝΩΣΟΣ τα καλύπτει πλήρως.

ΑΛΛΩΣΤΕ Η ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΓΕΙΤΝΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΚΤΙΡΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ,ΝΥΚΤΕΡΙΝΑ ΚΕΝΤΡΑ, ΤΑΒΕΡΝΕΣ ΚΛΠ, ΧΩΡΙΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ Η UNESCO ΝΑ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΘΟΥΝ....

Βέβαια, ο Πρεσβευτής της Χώρας μας στην UNESCO κ. Αναστασόπουλος με επιστολή του στην τότε Νομαρχιακή Αρχή, ανέφερε απλά την ανάγκη: ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, γύρω από τον Αρχαιολογικό χώρο της Κνωσού (εντελώς αόριστα, χωρίς να καθορίζει τις διαστάσεις αυτής της Ζώνης), καθώς και η εκπόνηση ενός ΣΧΕΔΙΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ για την συντήρηση του μνημείου.

Ο τότε Υπουργός Πολιτισμού, καθιστάμενος «βασιλικότερος του βασιλέως», επαυξάνοντας εντελώς αυθαίρετα τις απαιτήσεις της UNESCO, ερμήνευσε (κατά του δοκούν) την σχετική διάταξη και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ΖΩΝΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ της ΚΝΩΣΟΥ αποτελούν και η Α’ & Η Β’ Αρχαιολογική Ζώνη και όχι ένας κύκλος με μία εύλογη διάμετρο με κέντρο την Κνωσό, όπως έγινε με την Ακρόπολη και άλλα μνημεία.

Άλλωστε, είναι γνωστό το πολυχρόνιο αίτημα του Ηρακλειώτικου λαού, όπως έχει εκφραστεί με δεκάδες ψηφίσματα κοινωνικών φορέων αλλά και αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Ηρακλείου, σχετικά με την καταδίκη της διαδικασίας που ακολουθήθηκε κατά τον καθορισμό των Αρχαιολογικών Ζωνών της Κνωσού, με το Προεδρικό Διάταγμα της 11ης/09/1976, η οποία αγνόησε παντελώς την τοπική κοινωνία.

Η διαβόητη αυτή διαδικασία αγνόησε όχι μόνο την κοινή λογική αλλά και την επιστημονική έρευνα και την πολιτική πρακτική της χρηστής διοίκησης, καθ’ όσον έχει αποδειχθεί ότι κανένα μέτρο, όσο αυστηρό και αν είναι, δεν μπορεί να υλοποιηθεί αν δεν διαθέτει την λαϊκή αποδοχή.

Αυτή την επιθυμητή λαϊκή αποδοχή δεν κατάκτησαν ποτέ, οι θεσμοθετημένες τότε ως Α’ & Β’ Αρχαιολογικές Ζώνες της Κνωσού, περιοχές που περιλαμβάνουν 13.500 στρέμματα γης (όσο περίπου καταλαμβάνει και το πολεοδομικό συγκρότημα του Ηρακλείου) στα οποία απαγορεύεται η δόμηση, στην μεν Α’ Ζώνη ολικώς και στην δε Β’ Ζώνη μερικώς.

Αυτή η εντελώς αυθαίρετη υπερβολή θεσμοθέτησης των Αρχαιολογικών Ζωνών, που θεωρητικά έγινε για την μεγαλύτερη δήθεν προστασία του μνημείου της Κνωσού, στην πράξη έφερε τα εντελώς αντίθετα αποτελέσματα με έξαρση της αυθαίρετης δόμησης, με ότι αυτό συνεπάγεται για την εικόνα του Μνημείου αλλά και της ευρύτερης περιοχής.

Είναι, δε, γνωστό και επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι τα ευρήματα δεν καλύπτουν παρά μόνο ένα μικρό μέρος των Αρχαιολογικών Ζωνών.

Είναι άμεση, λοιπόν, ανάγκη επαναπροσδιορισμού των Αρχαιολογικών Ζωνών της Κνωσού

Κύριε Υπουργέ

Ενώ απο εσάς περιμέναμε να μας λυτρώσετε απο τον εμπαιγμό ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗ-ΣΑΜΑΡΑ.με θλίψη διαπιστώσαμε,απο το περιεχόμενο της πρόσφατης απαντησής σας σε σχετική Ερώτηση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Κριτσωτάκη-Ψαριανού, οτι .οι μανδαρίνοι του Υπουργείου σας ζουν και βασιλεύουν... ενώ έπρεπε να δώσουν λόγο γιατί μέχρι σήμερα δεν εχουν προχωρήσει στις απαιτούμενες ενέργειες για την ένταξη του λίκνου αυτού του ευρωπαϊκού πολιτισμού στον κατάλογο της UNESCO,όπως έκαναν με επιτυχία, για 16 αλλα ελληνικά μνημεία...

Αντί, λοιπόν, να θέτουν ανυπέρβλητα εμπόδια, στο απόλυτα αυτό δίκαιο αίτημα του Κρητικού Λαού ,πρέπει άμεσα να δώσετε τις σχετικές εντολές στο Κ.Α.Σ., να περιορίσει με νέοΠροεδρικό διάταγμα την έκταση των Αρχαιολογικών Ζωνών, αποκλειστικά στις περιοχές που υπάρχουν πράγματι αρχαιότητες, ελαχιστοποιώντας έτσι το όλο πρόβλημα, σύμφωνα πάντα με τις σχετικές αποφάσεις του Δ.Σ. Ηρακλείου.

Επίσης, το Υπουργείο Πολιτισμού, καλό θα είναι σε συνεργασία με το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., να προχωρήσει, επιτέλους, στην μελέτη ενοποίησης των Αρχαιολογικών Χώρων της Κνωσού για την δημιουργία ενός σύγχρονου Αρχαιολογικού πάρκου.

Άλλωστε, εάν το μνημείο της Κνωσού ενταχθεί στον επίμαχο κατάλογο, τότε η UNESCO μπορεί να χρηματοδοτήσει γενναία την συντήρηση και την προστασία του Μνημείου, άρα θα είναι ευκολότερο λόγω ύπαρξης σημαντικών οικονομικών πόρων, η δημιουργία μίας μεγαλύτερης ΖΩΝΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ του Μνημείου, με απαλλοτριώσεις ή και κατεδαφίσεις αυθαιρέτων.

Η προηγούμενη Νομαρχιακή Αρχή, συνέστησε το 2006 Επιτροπή Σύνταξης του Φακέλου της υποψηφιότητας της Κνωσού. Η Επιτροπή αυτή, διέκοψε την λειτουργία της, το τέλος του 2006, με την αλλαγή της Νομαρχιακής Αρχής και δεν επαναλειτούργησε έκτοτε.

Απαιτείται, λοιπόν, Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΣΑΣ , ωστε να αναλάβετε τον συντονισμό των εμπλεκομένων εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των κοινωνικών φορέων της Κρήτης καθώς και της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, με στόχο την σύνταξη του επίμαχου φακέλου υποψηφιότητας, με καθυστέρηση τριών χρόνων, για να υποβληθεί επιτέλους στην UNESCO το φθινόπωρο του 2010, που είναι η πιο κοντινή μελλοντική ημερομηνία, σύμφωνα με τους κανονισμούς της UNESCO.

Πιστεύω, δε, ότι η αρμόδια Επιτροπή της UNESCO θα εγκρίνει τον φάκελο αυτής της ενδιαφέρουσας υποψηφιότητας, πράξη η οποία θα αποδώσει τιμή στην Κνωσό και στην Κρήτη, αλλά ταυτόχρονα θα αποδώσει, επίσης, και την δέουσα τιμή στην ίδια την UNESCO, η οποία σήμερα πρέπει να απολογείται, παρά τις όποιες δικαιολογίες για δήθεν τήρηση των κανονισμών, γιατί δεν έχει αναγνωρίσει μετά από τόσα χρόνια λειτουργίας της, «την Βηθλεέμ του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού», τον πρώτο Ευρωπαϊκό Οικισμό, όπου γεννήθηκε η έννοια της Ευρώπης, μητέρα, κατά τον μύθο, του βασιλιά Μίνωα.

Είναι δυνατό στον βωμό της γραφειοκρατικής τυπικότητας να ασεβούν προς το λίκνο του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού;

Το απαράδεκτο αυτό κενό της UNESCO, προσβάλλει Πολιτιστικά όλη την Ευρώπη.

Υπάρχουν βέβαια διαχρονικές ευθύνες στους κατά καιρούς Υπουργούς Πολιτισμού.

Γνωρίζοντας την ευαισθησία σας είμαι σίγουρος οτι εσείς θα κόψετε τον <<γόρδιο δεσμό>>.

Ο Κρητικός λαός και η ιστορία,θα σας το αναγνωρίσει

Με τιμή

Δημήτρης Κων. Σαρρής

πρώην Νομάρχης Ηρακλείου