Από το Δεκέμβριο του 1992 έχει συσταθεί η ζωγραφική ομάδα του Πανεπιστημίου Κρήτης. Πριν από 17 χρόνια, η κ. Στέλλα Κουρκούτη-Lewis (τότε καθηγήτρια αγγλικών στο Μαθηματικό τμήμα του Π.Κ.) παρουσίασε στο κτίριο του Πανεπιστημίου στην Κνωσού, στο coffee-room μια έκθεση ζωγραφικής κάνοντας γνωστή τη δουλειά της. Ενθουσιασμένα κάποια παιδιά με κλίση ή τουλάχιστον αγάπη για τη ζωγραφική ζήτησαν τη βοήθειά της για τη δημιουργία μιας ζωγραφικής ομάδας από τους φοιτητές. Έτσι με την πρωτοβουλία των παιδιών και την ανεκτίμητη βοήθεια της κ. Lewis η ζωγραφική ομάδα έγινε πραγματικότητα.

Η Ζωγραφική ομάδα του Π.Κ. (Ζ.Ο.Π.Κ.) έτσι όπως λειτουργεί μέχρι σήμερα είναι μια ανοιχτή παρέα, ένας δυναμικός χώρος, όπου αλλάζουν συνέχεια τα πρόσωπα και οι καταστάσεις. Καθένας δουλεύει στο δικό του επίπεδο και με τον δικό του ρυθμό και έτσι η ένταξη κάποιου μέλους στην ομάδα γίνεται απροβλημάτιστα και σχεδόν αυτόματα.

Η αρχηγός της ομάδας, όπως αποτελούν τα μέλη της την κ. Lewis διαθέτοντας ανάλογη κατάρτιση μεταδίδει το ερέθισμα και δημιουργεί συζητήσεις γύρω από το χρώμα, τη σύνθεση, την τεχνική και την Ιστορία της Τέχνης. Η ζωγραφική δημιουργία ωστόσο δεν πρέπει να καταπιέζεται από κανόνες γι' αυτό και κάθε μάθημα γίνεται μια φυσική ανταλλαγή όπου πάντα υπάρχει το ερέθισμα το οποίο λειτουργεί διαφορετικά στον καθένα και τον κάνει να αποδίδει το ίδιο πράγμα με διαφορετικό τρόπο από οποιονδήποτε άλλο.

Για την κ. Lewis η δημιουργία απαιτεί μια ολόκληρη διεργασία πριν. Η ίδια λέει : "Μέρες πριν μπω στο εργαστήρι, μετά από ένα διάλειμμα χρόνου ή πριν ξεκινήσω σοβαρή δουλειά για κάποια έκθεση, προετοιμάζω το σκεπτικό μου, προσπαθώ να απαλλαγώ από κάθε δυσάρεστο συναίσθημα που μου 'χει φορτώσει η επαφή με τον εξωτερικό κόσμο. Κάθε καινούριο ξεκίνημα μοιάζει με μια είσοδο σ' έναν ψυχολογικό χώρο που με φέρνει σε επαφή με το κέντρο μου. Κάθε καινούρια δουλειά μου είναι ένας νέος ψυχολογικός προσανατολισμός - μια σφυγμομέτρηση. Εκεί φαίνονται τα σημάδια του βιώματος που πέρασε, η ωρίμανση που έγινε - αν έγινε."