Της Κατερίνας Μυλωνά

Η συλλογή συγκροτείται από δεκατέσσερα ποιήματα και έξι ολιγόστιχα «περάσματα», όλα μαζί αποτελούν μια ομάδα, μια σύνθεση θεματική και γλωσσική, υπάρχει ένα νήμα που τα ενώνει όλα και έχει να κάνει τα ερωτηματικά και τους προβληματισμούς της φιλολόγου

Η ποίηση είναι ένα σύμπαν ολόκληρο, περιγράφει η φιλόλογος του 3ου Γυμνασίου, κ. Ελένη Μωυσιάδου –Δοξαστάκη, η οποία εξέδωσε την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο « Έλυτρα και Λύτρα» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οδυσσέας.

«Στη συλλογή υπάρχει ένα ποίημα με τον τίτλο «Έλυτρα λήθης», αυτά που σκεπάζει η λήθη, και επίσης γίνονται σε διάφορα ποιήματα αναφορές στα λύτρα. Τα έλυτρα για μένα, όπως χρησιμοποιώ τον όρο, είναι τα προστατευτικά φτερά της ψυχής, τα λύτρα είναι ο,τι πληρώνει κανείς ψάχνοντας την ψυχή του», εξηγεί η ίδια. Η συλλογή συγκροτείται από δεκατέσσερα ποιήματα και έξι ολιγόστιχα «περάσματα», όλα μαζί αποτελούν μια ομάδα, μια σύνθεση θεματική και γλωσσική, υπάρχει ένα νήμα που τα ενώνει όλα και έχει να κάνει τα ερωτηματικά και τους προβληματισμούς της φιλολόγου. Συμπεριλαμβάνεται, ακόμα, το ποίημα «ένα παραμύθι» που ξεχώρισε στο διαγωνισμό του Συμποσίου Ποίησης που διοργανώθηκε στο πλαίσιο των 25ων γενεθλίων του.

«Στα ποιήματα δεν έχει τόση σημασία το τι καταλαβαίνεις με την πρώτη ανάγνωση αλλά το αν νιώθεις ένα ρυθμό, έναν κραδασμό μέσα σου, αν σε αγγίζουν κάπως», αναφέρει η ίδια και συμπληρώνει «ο κάθε άνθρωπος που προβληματίζεται, που ενδιαφέρεται για την αισθητική, την αρμονία, την εσωτερική φωνή, το λόγο, γενικότερα, κάτι θα βρει γιατί νομίζω πως η φωνή αυτού που ονομάζουμε Λόγο είναι πρώτα από όλα ποιητική. Ελπίζω κάτι να πρόσφερα κι εγώ προσπαθώντας να μεταφέρω τη δική μου φωνή, έτσι όπως εγώ τη συλλαμβάνω, τη διατυπώνω ή προσπαθώ να τη διατυπώσω».

Η κ. Ελένη Μωυσιάδου –Δοξαστάκη μιλά για την τέχνη γενικότερα και θεωρεί πως είναι «εκείνο, το οποίο μας φέρνει κοντά σε αυτό που ζητά ο εσωτερικός μας εαυτός, την αρμονία, δηλαδή, για μένα η τέχνη είναι θέμα αρμονίας, το ίδιο και η ποίηση. Αυτός ο ρυθμός που συγκροτεί και συνέχει το σύμπαν, αυτός που μας απομακρύνει από την καθημερινότητα. Γιατί πολλές φορές είναι καταπιεστική η καθημερινότητα και χρειάζεται ο άνθρωπος να προσεγγίσει αυτό το πέρα, αυτό κάνει η τέχνη».



Η Ελ. Μωυσιάδου

-Δοξαστάκη



Η Ελένη Μωυσιάδου-Δοξαστάκη γεννήθηκε στα Θερμά Σερρών, σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, εργάζεται ως καθηγήτρια -φιλόλογος-στη Μέση Εκπαίδευση και είναι μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Φιλολόγων Ν. Ηρακλείου (ΕΦΝΗ). Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά, ανθολογίες και στο internet:

- "Ελλωτία", ετήσια έκδοση Δήμου Χανίων, τόμος 4ος.

- "Ανθολογία Συμποσίου Ποίησης", έκδοση του Πανεπιστημίου Πατρών, Πάτρα 2005.

- "Ανθολογία Διαγωνισμού Ποίησης ΚΕ’ Συμποσίου", εκδ. Περί Τεχνών.

- "Ποιητικό ημερολόγιο" 2006 και 2008, εκδ. Εμπειρία Εκδοτική. Αθήνα 2006,

- Περιοδικό Φηγός, γράμματα-τέχνες-πολιτισμός, τεύχος 21ο, 22ο και 23ο, έκδοση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ιωαννίνων.

- Περιοδικό Μπιλιέτο, "Κατάλυμα για τη Λογοτεχνία και τις Τέχνες", τεύχος 9-10, 2006-2007.

- "Ανθολογία κρητικής ποίησης 1950-2007", εκδ. Ταξιδευτής, Αθήνα 2007 και αλλού.