Εγκαταλείπουν το «πλαστικό» χρήμα οι καταναλωτές, και οι τράπεζες για να ανακόψουν αυτήν τη μαζική φυγή μειώνουν τα επιτόκια των πιστωτικών καρτών και προσφέρουν άτοκες περιόδους ή σημαντικές εκπτώσεις στις αγορές με κάρτες.
Την ίδια ώρα οι «κόκκινες οφειλές» από πιστωτικές κάρτες έχουν ξεπεράσει το 17%, ενώ υπολογίζεται ότι 350.000 καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες βρίσκονται σε καθυστέρηση.
Η συνεχιζόμενη κρίση, και η πίεση που δέχονται τα οικονομικά των νοικοκυριών έχει άμεσο αντίκτυπο στην καταναλωτική τους συμπεριφορά.
Μεγάλη πλειοψηφία των καταναλωτών έχει «παγώσει» τις κάθε είδους αγορές του, ενώ οι συναλλαγές με πιστωτικές κάρτες έχουν μειωθεί κατακόρυφα το τελευταίο διάστημα.
Πολλοί μάλιστα προκειμένου να ...απεξαρτηθούν από το «πλαστικό χρήμα» είτε «κόβουν» τις πιστωτικές τους, είτε μεταφέρουν τα υπόλοιπα τους σε καταναλωτικά δάνεια. Και δεν είναι τυχαίο, ότι όλες οι τράπεζες έχουν λανσάρει ελκυστικά προγράμματα για μεταφορές οφειλών από κάρτες και καταναλωτικά δάνεια με επιτόκια στο 7% με 8%, καθώς οι περισσότεροι αναζητούν τρόπους να «συμμαζέψουν» τις οφειλές και να πληρώνουν όσο το δυνατόν μικρότερη δόση.
Τα στοιχεία της Τράπεζας Ελλάδος είναι ο καλύτερος μάρτυρας για την κατάσταση που επικρατεί το τελευταίο διάστημα στην αγορά. Τα υπόλοιπα των πιστωτικών καρτών εμφανίζουν μείωση και διαμορφώθηκαν στα 9,8 δισ. ευρώ τον Αύγουστο 2009 με το ρυθμό ανάπτυξης να υποχωρεί στο 1,5% από 10% στο τέλος Δεκεμβρίου 2008.
Οι καθυστερήσεις πάνω από 90 μέρες στις πιστωτικές κάρτες παρουσιάζουν κατακόρυφη άνοδο και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των τραπεζών ξεπερνούν το 17%.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν στη διάθεση τους οι τράπεζες, σχεδόν το 10% των οφειλών από πιστωτικές κάρτες μεταφέρεται σε καταναλωτικά δάνεια. Οι δανειολήπτες επιλέγουν τη συγκεκριμένη λύση καθώς αποπληρώνουν το χρέος τους με χαμηλότερο επιτόκιο (κάτω από το 9% από 17% που είναι σήμερα το επιτόκιο στις κάρτες), ενώ εξασφαλίζουν και μεγαλύτερο διάστημα αποπληρωμής, που σημαίνει μικρότερη δόση.
Σύμφωνα με τα τραπεζικά στελέχη, το «πακετάρισμα» των οφειλών και η μεταφορά σε δάνειο, διευκολύνει τις τράπεζες. Διότι διαγράφουν από το χαρτοφυλάκιό τους «επικίνδυνες» οφειλές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε επισφάλειες, ενώ από την άλλη εμφανίζουν αύξηση στην παραγωγή νέων χορηγήσεων.
Μάλιστα τα τραπεζικά στελέχη αναφέρουν ότι αυτή τη στιγμή, το 30% με 40% των νέων καταναλωτικών δανείων αφορούν αναχρηματοδοτήσεις παλαιών οφειλών.
Για παράδειγμα αν ένας δανειολήπτης έχει συνολικές οφειλές 10.000 ευρώ σε «πλαστικό χρήμα», με επιτόκιο 17% πληρώνει κάθε χρόνο 1.700 ευρώ σε τόκους. Μεταφέροντας την οφειλή σε κάρτα, με επιτόκιο μεταφοράς 6,5% τα χρήματα που πληρώνει για τόκους μειώνονται στα 650 ευρώ και προκύπτει ετήσιο όφελος 1.050 ευρώ.