Κείμενο: Χατζάκη Ειρήνη

Φωτογραφίες: Παπαϊωάννου Μαρία

Μέρος 4ο

6η μέρα, Τετάρτη 8/7/2009

Για τους περισσότερους από εμάς (εξαίρεση ο Γιώργος και ο Πέτρος που κάνουν κάτι πιο τολμηρό) ξημερώνει μια λαμπρή τουριστική μέρα για να γνωρίσουμε την πρωτεύουσα του Τυρόλου το Ινσμπρουγκ. Καθένας ανάλογα με το ρυθμό του, δημιουργούμε μικρότερες ή μεγαλύτερες παρέες και αφηνόμαστε στη μαγεία αυτής της πόλης, μια από τις ωραιότερες που έχω επισκεφθεί. Μια πόλη-υπενθύμιση της ομορφιάς και του πολιτισμού των κλασσικών Ευρωπαϊκών πόλεων, που την περιβάλλουν οι Αυστριακές Άλπεις και τη διασχίζει ο ποταμός Ιν.

Αρχίζουμε να περπατάμε με τον Ευκλείδη και την όμορφη Αννούλα περιφερειακά κατευθυνόμενοι στο κέντρο, για να διαπιστώσουμε ότι ολόκληρη η πόλη κι όχι μόνο το κέντρο της έχει υπέροχα αναγεννησιακά κτίρια με θαυμάσιες, φροντισμένες προσόψεις, ποδηλατόδρομους, πάρκα και κήπους. Στο δρόμο με τα κτίρια που βρίσκονται πολλά δικηγορικά γραφεία παρατηρούμε παρκαρισμένα... ποδήλατα και ελάχιστα αυτοκίνητα. Να γιατί η πόλη δεν έχει μποτιλιαρίσματα και φαίνεται τόσο άνετη και ξεκούραστη. Περπατάμε δίπλα στο ποτάμι- εδώ θυμίζει κάτι σαν Άμστερνταμ τη Βέλγικη Brugges όσον αφορά τα κτίρια, μα η θέα στα βουνά την κάνει ακόμα πιο όμορφη!

Φτάνομε στη Χερτσογκ Φρίντριχ Στράσε, το δρόμο με τα καταπληκτικά μπαρόκ, παραμυθένια σπίτια που καταλήγει στο σπίτι με τη χρυσή στέγη ( Γκόλντενες Ντάχλ), που η στέγη του φέρει 2.657 επίχρυσα πλακίδια.

Στη συνέχεια επισκεπτόμαστε το ναό του Αγ. Ιακώβου, του μπαρόλ Καθεδρικού Ναού της πόλης με το έφιππο άγαλμα του Αγίου Ιακώβου στον Τρούλο και την καταπληκτική Παναγία με το θείο βρέφος στην Αγία Τράπεζα. Ακολουθεί η Χοφκίρχε, η εκκλησία της αυλής με το μαυσωλείο του Μαξιμιλιανού στο κέντρο της και τα επιβλητικά μπρούτζινα αγάλματα που το πλαισιώνουν. Στον α' όροφο του ιδίου κτιρίου υπάρχει τα μουσείο Λαϊκής Τέχνης που διαθέτει μοναδικά ξυλόγλυπτα, καλοδουλεμένα δείγματα σκευών και εργαλείων της καθημερινής ζωής, ζωγραφισμένα μπαούλα και χιλιάδες δωμάτια με ξύλινα τραπέζια, τζάκι, φούρνο κ.λ.π. Το υπέροχο αίθριο του κτιρίου έδωσε ευκαιρία στον Συμεών για καλλιτεχνικές φωτογραφίες. Το μεσημέρι γευτήκαμε τούρτα στο Sucher cafe, που είναι πανέμορφο, το γλυκό όμως δεν μας φάνηκε άξιο της φήμης του. Το απόγευμα βρεθήκαμε στο καζίνο του Ινσμπρουγκ παρέα με το Χάνες. Βάλαμε όλα μας τα χρήματα μαζί για να αυξήσουμε τις πιθανότητες της νίκης, όπως κι...έγινε! Παίζοντας Black Jack κερδίσαμε 30? ο καθένας. Επιστέγασμα της μαγικής μέρας μας ανοιχτό κονσέρτο στο πλαίσιο των κονσέρτων του Ιουλίου, που διοργανώνονται κάθε Ιούλιο στην πόλη, με διαφορετικό θέμα κάθε φορά. Αυτή τη φορά είχε κλασσικούς μουσικούς απ' όλες τις γωνιές της Αυστρίας, που προσφέρουν δωρεάν στο κοινό μουσική απόλαυση υψηλοτάτου επιπέδου. Στο νυχτερινό τρένο της επιστροφής που σε 20' μας μεταφέρει στο Steinach είμαστε όλοι, ικανοποιημένοι, αισθητικά ανεβασμένοι και πλήρεις!

7η μέρα,

Πέμπτη 9/7/09

Θα έλεγα ότι είναι η πιο εντυπωσιακή μέρα της εκδρομής, με προοπτική να περπατήσουμε με θέα στα βουνά με τους παγετώνες πολύ κοντά μας. Με λεωφορείο μεταφερόμαστε στην κοιλάδα Valsertal προστατευόμενη περιοχή Natura 2000. Αρχίζομε τη διαδρομή από το βάθος της κοιλάδας στο St Jodok με στόχο το καταφύγιο στους πρόποδες του Παγετώνα στα 2.324 μ. Περπατάμε σε καλοσχηματισμένο πετρώδες μονοπάτι, βλέποντας απέναντί μας σε πολύ κοντινή απόσταση τα χιονισμένα βουνά. Ο ήλιος μας ζεσταίνει, αλλά λόγω καλής θερμοκρασίας δεν είναι ανελέητος όπως στις πορείες στην Ελλάδα. Στην πρώτη μας στάση φιλική συνάντηση με ένα κοπάδι κατσίκια και τον βοσκό τους, ηλικιωμένο αλλά ροδαλό κι υγιέστατο. Πιάνομε την κουβέντα ενώ οι κατσίκες...επιτίθενται στα σακίδιά μας με τη μυρωδιά του μήλου. Συνεχίζοντας, η πορεία είναι απίστευτα εντυπωσιακή. Θέα από τη μία μεριά στον παγετώνα που κόβει την ανάσα κι από την άλλη στην κοιλάδα με τις βουκολικές εικόνες: κουκλίστικα σπιτάκια, φάρμες, γελάδια πάνω στο πράσινο χαλί. Μαγεμένοι προχωράμε χωρίς να καταλαβαίνουμε το ανέβασμα και στο τέλος η μόνη δυσκολία που υπήρχε- να διασχίσομε τη χιονισμένη πλαγιά πριν το χιόνι γλιστράει ξεπερνιέται με τη προθυμία του νεαρού αγοριού του καταφυγίου, που δημιουργεί σκαλοπάτια στο χιόνι κι έτσι φτάνομε στο ωραιότερο καταφύγιο που έχω δει ποτέ στο Γκεράερ Χάτε στα 2.324 μ. χωρίς καμία δυσκολία. Μας περιμένει πάντα η μισόλιτρη απαραίτητη μπύρα και νοστιμότατα φαγητά-Κνούντελ (πατατοκεφτέδες με μπέικον) και ξυνολάχανο για τον Ευκλείδη, μακαρόνια χειροποίητα με φρέσκο βούτυρο για τη Βάνα και τον Συμεών, δροσερή σαλάτα...διαίτης για τη Λούσυ. Χορτασμένοι από νοστιμιές και θέα κατεβαίνουμε από το ίδιο μονοπάτι που το ξαναβλέπομε όμως τώρα υπό άλλο φως κι άλλες γωνίες όμορφων εικόνων, για να συναντηθούμε με τους άλλους (της τρίωρης πορείας) σε ένα υπέροχο καφέ. Όλοι μαζί θα επισκεφθούμε τοπική φάρμα της περιοχής που τηρεί ο Τοπικός Γυναικείος Συνεταιρισμός.

Η βραδιά θα τελειώσει στο ξενοδοχείο με Τυρολέζικη Ορχήστρα και για όσους είχαν διάθεση και χορό!!

Ιστοσελίδα:

www.friendsofnature.gr

Συνεχίζεται: Το επόμενο άρθρο είναι και το τελευταίο