Κείμενο Χατζάκη Ειρήνη

Φωτογραφίες Λάμπρου Λούση

Μέρος 2ο

2η μέρα 4/7/2009

Με το λεωφορείο κατευθυνόμαστε στο Steinach, το μικρό χωριό του Τυρόλου, όπου θα μείνομε όλες τις υπόλοιπες μέρες. Αφήνομε τις αποσκευές μας στο ξενοδοχείο και ριχνόμαστε αμέσως στην περιπέτεια. Πρώτη συμπαθητική εικόνα υποδοχής μια ευγενέστατη γιαγιά με το ποδήλατο, 80 ετών, που μετακινείται και κάνει τα ψώνια της με το ποδήλατο! Παίρνομε το τελεφερίκ από το χωριό κι ανεβαίνομε μέχρι το Steinacherjoch στα 2.200 μ. Μαγευτική θέα στην κοιλάδα του Steinach. Η πρώτη επαφή με τη μαγική ομορφιά αυτού του τόπου. Για μένα, που έρχομαι πρώτη φορά στην εξοχή της χώρας αυτής (είχα επισκεφτεί μόνο τη Βιέννη) η μυθοποίηση επιτελείται αμέσως. Πράσινες κοιλάδες, γελάδια και πρόβατα που βόσκουν αμέριμνα, ατελείωτα βουνά στο βάθος, μια μαρμότα που ξεμυτίζει, πανύψηλα δέντρα συνοδεύουν τη ματιά μας.

Μετά το τελεφερίκ χωριζόμαστε σε δύο ομάδες. Οι “μικροί” (τρίωρη πορεία)με τον Χάνες και οι “μεγάλοι” (6ωρη πορεία) με τον Τόνυ. Ο Τόνυ 79 ετών (απίστευτο!!) είναι 40 χρόνια φούρναρης κι έχει χόμπι το επάγγελμα του οδηγού βουνού. Κι όμως μας απέδειξε ότι ξέρει τις περιοχές και τα βουνά που οδηγεί τόσο καλά όσο και το ζυμάρι των ψωμιών που πλάθει. Κάθε 20' σταματάμε για να μας δώσει πληροφορίες για την χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής, για ό,τι βλέπομε, για τις κορυφές που είναι μπροστά μας. Αυτή την υπέροχη τακτική κράτησε κι ο γιος του ο Ρολάν που ήταν οδηγός μας στις 6ωρες πορείες όλες τις υπόλοιπες μέρες κι έτσι ποτέ δεν κουραστήκαμε και μάθαμε και ένα σωρό πράγματα για την περιοχή!

Περπατάμε στην κοιλάδα Eischni και μαγευόμαστε από την ομορφιά των λουλουδιών. Ολόκληρες πλαγιές βαμμένες στο ροζ, με τα ρόδα των Άλπεων και άλλα μοναδικά αγριολούλουδα μωβ, βαθύ μπλε, μπλε extreme, κίτρινο κροκί, λιλά, λευκό... Είμαστε τυχεροί γιατί ενώ είναι καλοκαίρι, η φύση ζει την Αναγέννηση της Άνοιξης και μας προσφέρει όλη αυτή τη χρωματική πανδαισία! Μέχρι πριν 2 εβδομάδες όπως μάθαμε είχε χιονίσει κι έκανε κρύο, για μας έφτιαξε ο καιρός...

Στην πορεία βλέπομε ένα κοπάδι άλογα. Ο Ευκλείδης, “γητευτής των αλόγων ”τα πλησίασε κι αυτά μετά δεν σταμάτησαν να μας ακολουθούν σαν πιστά σκυλιά για αρκετή ώρα. Ήταν πανέμορφα, υγιή, δυνατά με καταπληκτικές χαίτες. Τα φιλέψαμε μήλο, ξερά βερύκοκα, μπισκότα. Πιο κάτω συναντήσαμε ποδηλάτες που έκαναν πραγματικό mountain bike στην κοιλάδα. Είδαμε ακόμα κάποιες παραμυθένιες ξύλινες καλύβες που οι κάτοικοι της περιοχής φυλάσσουν τα εργαλεία τους για να κόβουν τα ξύλα για το τζάκι το χειμώνα.

Θαυμάζομε τον τρόπο που είναι στοιβαγμένα τα ξύλα έξω από τα σπίτια. Σαν τοίχοι από πέτρα που έφτιαξε αριστοτεχνικά ο μάστορας, είναι εναρμονισμένα τα ξύλα μεταξύ τους. Τίποτα δε μοιάζει τυχαίο σε αυτό τον τόπο! Τίποτα πεταμένο, τίποτα σωριασμένο, κανένα σκουπίδι. Όλα μοιάζει να γίνονται για να υπηρετούν και να συμπληρώνουν τη γύρω ομορφιά!

Στα μισά της διαδρομής σε μια αλμ Restaurant-Cafe που υπάρχουν για τους περιπατητές μια μισόλιτρη μπύρα μας δροσίζει και τη γευστική απόλαυση ολοκληρώνει ένα αλμυρό γλυκό με τυρί-(topstrudel)- τοπική σπεσιαλιτέ. Στην ελαφρά κατηφορική διαδρομή της επιστροφής απολαμβάνομε χαλαρά την παρέα. Την παράσταση του Πέτρου για το πώς φτιάχνεται ο τέλειος καφές- απόλυτη ποίηση! Τα πειράγματα του Συμεών. Μοτίβο και οι διηγήσεις της Λούσυ για την οργάνωση των Αυστριακών, Ελβετών και λοιπών λαών της κεντρικής Ευρώπης. Αναφορά στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του δάσους, που εδώ όλοι το σέβονται, το αγαπούν και το φροντίζουν σαν να είναι το σπίτι τους. Τα δάσος ανήκει στην Κοινότητα που όμως ενοικιάζει ορισμένη επιφάνεια για χρήση, για την εξυπηρέτηση των αναγκών των κατοίκων (μάζεμα ξύλων κ.λ.π.). Η καύση των χόρτων που δεν χρειάζονται γίνεται συλλογικά σε συγκεκριμένες ημερομηνίες για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος. Βλέπομε στη βόλτα μας ξύλινα παρατηρητήρια. Από αυτά οι δασοφύλακες ελέγχουν την πανίδα της περιοχής και ανάλογα μοιράζουν τον αριθμό των αδειών στους κυνηγούς της περιοχής, που τους χορηγείται άδεια κατόπιν κλήρωσης....

Μας μίλησε ακόμα για την δημιουργία ειδικών οικισμών για τους υπερήλικες, όπου ζουν σε σπίτια που τους παρέχει ο κρατικός Οργανισμός με χαμηλό ενοίκιο, έχουν εξασφαλισμένα στον οικισμό νοσοκομείο, ιατρικές υπηρεσίες, εστιατόρια κ.λ.π. και την παρέα μεταξύ τους.

Η βραδιά τελειώνει, όπως και κάθε βραδιά, με πλούσιο επιμελημένο δείπνο στο ξενοδοχείο που περιλαμβάνει 5 πιάτα: σαλάτα από μπουφέ, σούπα, πρώτο πιάτο, κυρίως πιάτο και επιδόρπιο. Το ξενοδοχείο όπου μένομε είναι μεγάλο, αλλά με οικογενειακό style, με άνετα δωμάτια, κι ένα καταπληκτικό αφεντικό που είναι ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές. Στη reception, barman, που φτιάχνει τα απίθανα ποτά και μουσικός, όπως διαπιστώσαμε. Έπαιξε saxo! Το ότι το Steinach δεν παρείχε τις φοβερές ευκαιρίες για έξοδο, ευτυχώς εξισορροπήθηκε από τις ζεστές βραδιές μας στο μπαρ του ξενοδοχείου, με υπέροχη παρέα και τα φοβερά mojitos του barman, καθώς και τα τοπικά κρασιά και λικέρ που μας πρότεινε να δοκιμάζουμε.

στοσελίδα: www.friendsofnature.gr