Μέρος 1ο

Ιστοσελίδα : www.friendsofnature.gr

Κείμενο : Χατζάκη Ειρήνη

Φωτογραφίες : Κυριακούλης Κυριάκος

Πέρασα ώρες ταξιδεύοντας

Τα πόδια μου θυμήθηκαν να υπάρχουν

Τα μάτια μου κύλησαν στις πράσινες πλαγιές και ανέβηκαν στα ύψη των βουνών

Τ' αυτιά μου μάντεψαν τη σιωπηλή φωνή του χιονιού

Κι η ψυχή μου κατάλαβε:

Η ομορφιά δεν τελειώνει κι ο δρόμος είναι ο σκοπόςΠέρασα ώρες ταξιδεύοντας

Τα πόδια μου θυμήθηκαν να υπάρχουν

Τα μάτια μου κύλησαν στις πράσινες πλαγιές και ανέβηκαν στα ύψη των βουνών

Τ' αυτιά μου μάντεψαν τη σιωπηλή φωνή του χιονιού

Κι η ψυχή μου κατάλαβε:

Η ομορφιά δεν τελειώνει κι ο δρόμος είναι ο σκοπός


Η Τρίτη Ιουλίου είναι μια μεγάλη μέρα. Αρχίζει η εκδρομή που πραγματοποιεί ο Σύλλογος Φίλων βουνού και θάλασσας 3-12 Ιουλίου στο Αυστριακό Τυρόλο και μια γεύση από Γερμανία Ιταλία-Ελβετία με αρχηγό τη Λούσυ Λάμπρου.

Συγκεντρωνόμαστε στις 6.00' το πρωί στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου με προορισμό το Μόναχο μέσω Αθηνών. Αγουροξυπνημένοι μα ευτυχισμένοι με την προσδοκία του ταξιδιώτη σύμμαχο στην κούραση.

Φτάνομε εκεί μεσημεράκι και έχομε 4 ώρες καιρό να ανακαλύψομε το κέντρο της πόλης. Η πρώτη εντύπωση απόλυτα θετική. Καλός καιρός, άνετη πόλη με φαρδείς δρόμους και ποδηλατόδρομους, εύκολη η μετακίνηση χωρίς μποτιλιαρίσματα, ωραία κτίρια με ομοιογενείς προσόψεις.

Να'μαστε λοιπόν στην τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας μετά το Βερολίνο και το Αμβούργο, χτισμένη στις όχθες του Ιζαρ, παραπόταμο του Δούναβη. Δεν έχομε καιρό να επισκεφτούμε τα φημισμένα μουσεία και τις πινακοθήκες τέχνης, προλαβαίνομε όμως να περπατήσομε στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου του και να έρθομε σε μια πρώτη επαφή με την τόσο ενδιαφέρουσα αυτή πόλη.

Η βόλτα μας αρχίζει με την πλατεία Marienplatz, ένα μεγάλο ανοιχτό τετράγωνο με την εκκλησία της Παρθένου Μαρίας στο κέντρο της, ένα περίκομψο ρολόι με ταξινομημένους κινούμενους αριθμούς που παρουσιάζουν σκηνές από μεσαιωνικές παραστάσεις. Σε συγκεκριμένες ώρες φιγούρες από το ρολόι κινούνται και παρουσιάζουν το χορό των κατασκευαστών βαρελιών.

Είδαμε ακόμα το παλαιό Δημαρχείο (Rathaus) και την Peterskirche, την παλαιότερη εκκλησία της πόλης. Μετά περνώντας από το υπέροχο κτίριο της όπερας, κατευθυνθήκαμε στην Victualienmarkt (πλατεία της αγοράς) που σφύζει από ζωή και κόσμο, υπέροχα καφέ και προσφέρει στον επισκέπτη μια πανδαισία χρωμάτων και αρωμάτων. Τα λαχανικά κάθε προελεύσεως και είδους, κάθε χρώματος και μεγέθους είναι ταξινομημένα σε καλαθάκια σαν κοσμήματα σε βιτρίνα και προσφέρονται ως ζωγραφικοί πίνακες στη θέα του επισκέπτη. Τα αποξηραμένα λουλούδια κρέμονται σε υπέροχους χρωματικούς συνδυασμούς πορτοκαλί, μωβ, λιλά, ροζ, τόσο όμορφα που μόνο οι φωτογραφίες συνδυασμένες με την μνήμη του ταξιδιώτη μπορούν να αποδώσουν την ομορφιά τους. Η βόλτα συμπληρώθηκε με παγωμένη εύγευστη γερμανική μπύρα (Paulanher) και λουκάνικα με μουστάρδα και ξυνολάχανο, specialite της Βαυαρίας.

Συνεχίσαμε προς Sendlinger Tor όπου στη Sendlinger Str. θα επισκεπτόμασταν την Asam Church, κόσμημα του μπαρόκ. Ήταν κλειστή λόγω επισκευών, όμως απολαύσαμε τη βόλτα στο δρόμο με τα καταπληκτικά μπαρόκ κτίρια και την απίστευτης ομορφιάς μπαρόκ πρόσοψη της εκκλησίας.

Στη συνέχεια κι ενώ κατευθυνόμασταν στον βοτανικό κήπο προς Karls Platz η ξαφνική δυνατή βροχή μας ακινητοποίησε μπροστά από ένα μεγάλο εμπορικό κατάστημα. Διαπιστώσαμε πόσο καλά προετοιμασμένοι είναι οι κάτοικοι του Μονάχου για την αντιμετώπιση της δυνατής βροχής (σε αντίθεση με εμάς) και απολαύσαμε εικόνες της βροχής! Σε χρόνο d.t. οι ποδηλάτες είχαν φορέσει τα ειδικά αδιάβροχα και συνέχισαν απερίσπαστοι το δρόμο τους, τα μωράκια στα καρότσια ήταν προστατευμένα με τις ειδικές νάυλον κουκούλες, μεγάλες πολύχρωμες ομπρέλες είχαν ανοίξει.

Κάποιες τουρίστριες έβγαλαν τα βρεγμένα παπούτσια και περπατούσαν ξυπόλητες φωνάζοντας. Αισθησιακές εικόνες τις βροχής! Βρεγμένα μαλλιά, ξυπόλητα πόδια, singing in the rain!Θυμάμαι και γελώ την κοπέλα από το κιόσκι με τις κάρτες που ήταν προστατευμένες με μια τεράστια ομπρέλα που ο άνεμος είχε αναποδογυρίσει. Βγήκε από το κιόσκι στις μύτες των ποδιών της για την ισιώσει. Κι όλο το νερό που είχε μαζέψει η ομπρέλα κατάβρεξε τις κάρτες της!

Επιστρέφοντας στο λεωφορείο καταβρεγμένοι δείχναμε ενθουσιασμένοι τα ψώνια μας για την αντιμετώπιση της καταιγίδας και του κρύου: φλυς, αδιάβροχα, νιτσεράδες...

Μετά από 2 ώρες περίπου φτάνομε στο ξενοδοχείο που θα περάσομε ένα μόνο βράδυ, 5 km έξω από το Ινσμπουργκ. Μοντέρνο, άνετο, με καταπληκτικό δείπνο, μας ξεκούρασε αμέσως. Έτσι βρήκαμε το κουράγιο για μια μίνι βραδινή βόλτα στην τόσο γοητευτική πόλη του Ινσμπουργκ. Επιστρέφοντας με το λεωφορείο το γέλιο της ζωής μας! Το παίρναμε από την αντίθετη κατεύθυνση κι έτσι περιφερόμαστε με το λεωφορείο σε όλη την πόλη γελώντας και πειράζοντας ο ένας τον άλλο μέχρι να φτάσομε στο ξενοδοχείο κατάκοποι πια μα τόσο γεμάτοι-μοιάζει να ταξιδεύομε ήδη μια εβδομάδα κι όχι μια μέρα.

Συνεχίζεται …….