Μία μέρα μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση, τα πεδία αντιπαραθέσεων (ουσιαστικών ή «τεχνητών») μεταξύ των αντιπάλων παρατάξεων που διεκδίκησαν την ψήφο των πολιτών αντικαθίστανται από τις ευχές.

Ευχές για καλή επιτυχία και διακυβέρνηση προς αυτούς που επελέγησαν για να εφαρμόσουν το πολιτικό τους πρόγραμμα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που μας απασχολεί έχει να κάνει με την αντιμετώπιση των προβλημάτων του αθλητισμού. Ορισμένα απʼ αυτά έχουν να κάνουν με ανάγκες που κατά περιόδους παρουσιάζονται και υπαγορεύονται από κελεύσματα των καιρών, ενώ μερικά άλλα είναι σταθερά αναλλοίωτα και γιʼ αυτό δυσεπίλυτα.

Έτσι η κατασκευή εγκαταστάσεων μπορεί να αποτελεί ζητούμενο για κάθε αθλητική ηγεσία, ωστόσο 5 χρόνια μετά τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων κι ενώ οι περισσότερες απʼ αυτές παραμένουν κατά ένα μεγάλο μέρος αναξιοποίητες δε φαίνεται να είναι το μεγάλο «στοίχημα» που θα κληθεί να φέρει εις πέρας. Έστω κι αν τα …μισά σωματεία της Ελλάδας αξιώνουν πλέον την κατασκευή πολυτελών γηπέδων με τη συνδρομή της Πολιτείας.

Το βασικό πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει η νέα ηγεσία που θα προκύψει στα αθλητικά δρώμενα είναι αυτό της καχυποψίας, που εξακολουθεί να «δηλητηριάζει» το μεγαλύτερο μέρος του φίλαθλου κόσμου στα λεγόμενα «εμπορικά» σπορ (ποδόσφαιρο και μπάσκετ).

Η «μητέρα όλων των μαχών» τείνει να εξελιχθεί σε μεγαλύτερο πρόβλημα από αυτό της βίας, της ίδιας δηλαδή της «μάχης» την οποία αρκετές φορές άλλωστε προκαλεί.

Το πέρασμα των χρόνων έδειξε ότι παρά τις πομπώδεις δηλώσεις που κατά καιρούς είχαν γίνει για επιβολή δικαιοσύνης, ικανοποίησης του περί δικαίου αισθήματος, και βούλησης για εξασθένηση όλων των ψιθύρων που συνόδευαν ακόμα και τη ….στελέχωση επιτροπών διαιτησίας σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ η καχυποψία …ζει και βασιλεύει.

Ακόμα και το ντόπινγκ που αποτελεί από μόνο του το νούμερο ένα πρόβλημα του παγκόσμιου αθλητικού κινήματος, «τρέφεται» και θεριεύει από την καχυποψία όταν αυτή είναι συνεχώς παρούσα και εμποδίζει ακόμα και να πανηγυριστούν πρωτιές και μετάλλια.

Το «όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά» στάθηκε αδύνατο να βγει από το μυαλό του Έλληνα φιλάθλου, ακόμα κι όταν ο καπνός δεν παρέπεμπε παρά σε απλά σπινθηρίσματα απόρροια της όχι αδικαιολόγητης νοοτροπίας ότι ο «ισχυρός» πάντα ευνοείται.

Και δυστυχώς η έννοια της ισχύος που είχε κατά καιρούς καθένας από τους «μεγάλους» αρκετές φορές προσδιορίζονταν από το εκάστοτε κόμμα που βρισκόταν στην εξουσία.

Τουλάχιστον αυτό ας το αποφύγει η νέα αθλητική ηγεσία.

Η βούληση για ουσιαστικές αποφάσεις που βαθμιαία θα εξασθενήσουν την καχυποψία που επικρατεί στις φίλαθλες μάζες είναι για μια ακόμα φορά το ζητούμενο για τους υπεύθυνους των αθλητικών πραγμάτων που θα προκύψουν.

Η βούληση οδηγεί «μοιραία» σε ρήξεις που ενδεχομένως να περιέχουν πολιτικό κόστος, όμως είναι απαραίτητη για τη σταδιακή μείωση της κυνικής σκοπιάς που αντιμετωπίζει πλέον ο κόσμος κάθε αποτέλεσμα, κάθε τίτλο και κάθε ρεκόρ, και μπορεί να επιβληθεί ακόμα και στην κυριαρχία του «αυτοδιοίκητου» των ομοσπονδιών.

Αντώνης Σαριδάκης