Του Γιάννη Πυργιωτάκη*
Οι επικίνδυνοι έρχονται! Κλείστε τους την πόρτα! Μαυρίστε τους!
Αυτό είναι το σύνθημα της Νέας Δημοκρατίας, όπως διατυπώνεται δια στόματος Πρωθυπουργού, στην τελική ευθεία για τις κάλπες. Οι επικίνδυνοι έρχονται! Δηλαδή για όσους ξέρουν η Ν.Δ. θυμήθηκε ξανά την παλιά και γνωστή Δεξιά. Αυτή ήταν η τακτική της: Να βλέπει κινδύνους και να επικαλείται ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥΣ, όποτε κινδύνευε η ίδια. Έτσι κατάφερνε πάντα να εκφοβίζει και να υφαρπάζει την ψήφο των αθώων πολιτών.
Έτσι έκανε ας πούμε στην αρχή του 20ου αιώνα επί Βενιζέλου. Όταν το «Κόμμα των Φιλελευθέρων» με τον Μεγάλο Πολιτικό ανήλθε στην εξουσία, απελευθερώθηκαν οι καταπιεσμένες ως τότε προοδευτικές δυνάμεις στο χώρο του πνεύματος και του πολιτισμού. Και είδαν οι «Συντηρητικοί» τους επικίνδυνους στο πρόσωπό τους. Στο πρόσωπο όλων αυτών που λαλούσαν κι έγραφαν τη δημοτική γλώσσα, στους «μαλλιαρούς», όπως τους βάφτισαν χλευαστικά, είδαν το μεγάλο εχθρό του Έθνους, είδαν τους ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥΣ! Και το 1917, όταν μετά το κίνημα του Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη επικράτησε ο Εκπαιδευτικός Δημοτικισμός και εκπόνησε τα νέα βιβλία γραμμένα στη Δημοτική γλώσσα και τότε πάλι είδαν τους ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥΣ «προ των πυλών». Και ανασκουμπώθηκαν να σώσουν το Έθνος: «Να καώσιν»! Αυτή ήταν τότε η «εθνοσωτήρια απόφαση» της Δεξιάς για τα βιβλία. Και τα βιβλία εκείνα ρίφθηκαν στην πυρά, κάηκαν. Μα η πυρά έκαψε μόνο το χαρτί, τα ίδια τα βιβλία, δηλαδή το πνεύμα και το γράμμα των βιβλίων, δεν κάηκε, επιβίωσε και ενδυναμώθηκε. Και διασώθηκαν και υπάρχουν και εκδίδονται και επανεκδίδονται μέχρι σήμερα. Ποιος θα ξεχάσει ποτέ το περίφημο αναγνωστικό της Α΄ Δημοτικού, «Το Αλφαβητάρι με τον ήλιο»;
Το ίδιο έπραξε και αργότερα με τους άλλους εχθρούς, τους «προδότες» του Έθνους, όπως βάφτισε τους κομμουνιστές. Στις φυλακές και στα ξερονήσια. Μα οι ιδέες δεν πολεμούνται με τη βία, μόνο με ιδέες πολεμούνται. Η βία φουντώνει τις ιδέες, τις θρέφει και τις θεριεύει. Όπου όμως στερεύουν τα προγράμματα και όπου δεν υπάρχουν ιδέες, επικαλούμαστε τον κίνδυνο, βλέπομε τους ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥΣ. Έτσι και τώρα. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κρύβεται, είναι επικίνδυνος.
Και για να φρεσκάρομε τη μνήμη μας: Ήρθαν «σεμνά και ταπεινά» για να διώξουν, λέει, τους κλέφτες του ΠΑΣΟΚ. Κι ύστερα άρχισαν «σεμνά και ταπεινά» να ανεβοκατεβαίνουν στο Άγιον Όρος να παίρνουν λιμνοθάλασσες και να τις ανταλλάσουν με τα «φιλέτα» των αστικών οικοπέδων και τα ολυμπιακά ακίνητα. Βιομηχανία συμβολαίων. Οικογενειακή υπόθεση, οι μεσάζοντες, οι δικηγόροι, οι συμβολαιογράφοι, όλοι. Και τα συμβόλαια «σεμνά και ταπεινά», όπως πάντα, έτοιμα σε χρόνο μηδέν. «Σεμνά και ταπεινά» λεηλατήθηκαν τα ασφαλιστικά ταμεία, χωρίς να ιδρώνει κανενός το αυτί για την σύνταξη του εργάτη. «Σεμνά και ταπεινά» έπεφταν και κοιμούνταν ήσυχοι (αλήθεια πώς μπορούσαν;) γνωρίζοντας ότι οι σκληρές οικονομίες που αποταμιεύονταν από το κράτος για την σύνταξή του φτωχού εργαζόμενου λεηλατούνταν χωρίς αιδώ. Και οι κουμπάροι και οι κολλητοί «σεμνά και ταπεινά» να σέρνουν το χορό των εκατομμυρίων. Και έκαναν Oφ-Σορ εταιρίες για να διαφύγουν τους φόρους, ταυτίζοντας το νόμιμο με το ηθικό. Και λαχταρούσες την Αντιγόνη 2500 χρόνια πριν, που συγκρούστηκε με το «νόμιμο» για να μην αθετήσει το ΗΘΙΚΟ. Και η Κυβέρνηση σε πλήρη απραξία. Όλα στο φως της δικαιοσύνης ήταν η μονότονη απάντηση. Και κλείστηκε δια μιας η Βουλή και έτσι, «σεμνά και ταπεινά», παραγράφηκαν όλα! Και πλήγωσαν βάναυσα τον Ελληνικό λαό και όλους αυτούς που τους ψήφισαν για να διώξουν τους κλέφτες του ΠΑΣΟΚ, όπως έλεγαν. Και πλήγωσαν ακόμη πιο πολύ του αγνούς νεοδημοκράτες, που έβλεπαν και δεν μπορούσαν να πιστέψουν, που και σήμερα ακόμη δεν μπορούν να καταλάβουν. Κι ύστερα σου λέει οι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ! Αλήθεια ποιοι; Αυτοί που έρχονται ή μήπως αυτοί που φεύγουν;
Την απάντηση θα τη δώσει κ. Πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ ο ελληνικός λαός. Κι ελπίζουμε να είναι μια απάντηση αυτοδυναμίας, γιατί φαίνεστε αποφασισμένος. Και οφείλετε να παραμείνετε αποφασισμένος, ως το τέλος κι ο καθένας ό,τι θέλει ας πει. Γιατί το πρόβλημα της χώρας είναι κ. Πρόεδρε πρωτίστως ΗΘΙΚΟ. Κανείς δεν παραγνωρίζει την οικονομική κρίση. Κανείς δεν αγνοεί την κρίση της Πολιτικής. Όμως, πίσω από όλα αυτά και πέρα από όλα αυτά, το πρόβλημα παραμένει πρωτίστως ΗΘΙΚΟ. Και αν δεν αποκατασταθεί η ηθική σχέση ανάμεσα στο λαό και την Πολιτική, ανάμεσα στο λαό και την Κυβέρνηση, ανάμεσα στον λαό και τον Πρωθυπουργό του, καμιά πολιτική δεν θα αποδώσει, καμιά ανάκαμψη δεν θα γνωρίσει η οικονομία, κανένα χαμόγελο δεν θα ζωγραφιστεί ξανά στα χείλη του πληγωμένου λαού. Η Ν.Δ. γι’ αυτό δεν είναι δυνατόν να αλλάξει την κατάσταση και με τα καλύτερα προγράμματα ακόμη, γιατί έχει κλονίσει συθέμελα την εμπιστοσύνη του λαού απέναντί της. Εσείς, μπορείτε. Μείνετε όμως αποφασισμένος ως το τέλος κι ας έχουν παραγραφεί, ας γλυτώσουν τις ποινικές ευθύνες οι ένοχοι. Ο ελληνικός λαός θέλει τουλάχιστον να γνωρίζει ποιοι, πότε και πώς.
Ο Ι.Ε. Πυργιωτάκης είναι πρ. Καθηγητής και Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης

