Του Δημ. Κ. Σαρρή

Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι αναμφισβήτητα, σε μία Δημοκρατική Πολιτεία, το υπέρτατο δικαίωμα του ΠΟΛΙΤΗ, καθ’ όσον με την ψήφο του διαμορφώνει την πορεία της χώρας, για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, αλλά και το μέλλον του ίδιου και της οικογένειας του.

Όμως, η έκφραση της λαϊκής ετυμηγορίας, σε κάποιες σημαδιακές χρονικές περιόδους, λαμβάνει ιστορικές διαστάσεις και εξ’ αυτού του γεγονότος, η ευθύνη των πολιτών είναι μεγαλύτερη.

Ποιος μπορεί να ερμηνεύσει και να εκτιμήσει επαρκώς την ευθύνη των Ελλήνων, που καταψήφισαν τον Νοέμβριο του 1920, τον Ελευθέριο Βενιζέλο, μόλις τρεις μήνες μετά την θριαμβευτική υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών, που δημιούργησε την Ελλάδα των δύο Ηπείρων και των πέντε Θαλασσών, με τελικό δυσμενές αποτέλεσμα να οδηγηθούμε το 1922, στην Μικρασιατική Καταστροφή;

Ιστορικές εκλογές μπορεί να χαρακτηριστούν και εκείνες της μεταπολίτευσης του 1974, που θεμελίωσαν την πιο μακροχρόνια Δημοκρατική περίοδο της πατρίδας μας την οποία απολαμβάνουμε μέχρι και σήμερα, μετά από πολύχρονες πολιτικές & πολιτειακές περιπέτειες και κλυδωνισμούς, καθώς και μία επτάχρονη μακρά χουντική «νύκτα».

Επίσης, οι εκλογές του 1981 μπορεί αδιαμφισβήτητα να χαρακτηριστούν ως ιστορικές, καθώς με ηγέτη τον Ανδρέα Παπανδρέου, ευρύτατες κοινωνικές ομάδες, το 60% περίπου του πληθυσμού της Ελλάδας, βγήκε από το πολιτικό περιθώριο στο πολιτικό προσκήνιο, στο οποίο τις είχε καταδικάσει, για πέντε και πλέον δεκαετίες, η Δεξιά και δρομολόγησαν σημαντικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις.

Όμως και οι επικείμενες εκλογές της 4ης του Οκτώβρη έχουν σίγουρα και την δική τους ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ.

Δύο είναι οι κύριοι λόγοι που αναδεικνύουν την ιστορική διάσταση αυτών των εκλογών:

Α. Το ότι οι εκλογές αυτές διεξάγονται σε ένα Διεθνές οικονομικό περιβάλλον, το οποίο συγκλονίζει η μεγαλύτερη οικονομική κρίση της τελευταίας πεντηκονταετίας.

Οι νεοφιλελεύθερες απόψεις που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες με την θεοποίηση της Αγοράς και που ακολούθησαν μία φρενήρη και ανεξέλεγκτη πορεία, καθώς και οι τοκογλυφικές πρακτικές χρηματοοικονομικών οργανισμών με παράλληλη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής, οι κοινωνικές ανισότητες και οι περιθωριοποιήσεις μεγάλων κοινωνικών ομάδων, μας οδήγησαν στον γκρεμό της Διεθνούς Οικονομικής Κρίσης.

Επόμενο είναι, λοιπόν, εφ’ όσον ζούμε σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, οι επικείμενες εκλογές αλλά και οι αποφάσεις που πρέπει να λάβει η νέα Κυβέρνηση που θα εκλεγεί, να επηρεάζονται από την Διεθνή αυτή οικονομική κρίση.

Οι σημαντικές, λοιπόν, αποφάσεις που θα ληφθούν θα επηρεάζονται επιπρόσθετα και από μία ατελείωτη σειρά αποτυχημένων πολιτικών επιλογών και πρακτικών της απερχόμενης Κυβέρνησης Καραμανλή, την τελευταία πενταετία.

Το όλο σύστημα παραμένει σαθρό, όπως απέδειξε και η πρόσφατη κατάρρευση της εταιρείας AΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ και δεν προβλέπεται πριν το 2010 να απορροφηθούν οι επιπτώσεις της οικονομικής αυτής κρίσης και λόγω της έκρηξης της ανεργίας και της υποβόσκουσας κοινωνικής αναταραχής.

Ο «άθλος», λοιπόν, που καλείται να πετύχει η Κυβέρνηση της νέας αλλαγής είναι να λάβει μέτρα και αποφάσεις με μία διαφορετική φιλοσοφία τόνωσης της οικονομίας, ώστε να διαχειριστεί, με προοπτική τετραετίας, το τρομερό έλλειμμα, που θα παραλάβει, με την παράλληλη χάραξη μίας βιώσιμης αναπτυξιακής πολιτικής, με ταυτόχρονη στήριξη των χαμηλών εισοδηματικά κοινωνικών στρωμάτων.

Ό «άθλος» αυτός προϋποθέτει θαρραλέα πολιτική βούληση με εξαντλητική ενημέρωση της Κοινωνίας, ώστε η όλη αυτή προσπάθεια να αποτελέσει ώριμο στόχο του λαού μας για να δεχτεί, συνεναιτικά, τις όποιες απαραίτητες οπωσδήποτε θυσίες.

Β. Το ότι οι εκλογές αυτές, διεξάγονται σ’ ένα πολιτικό περιβάλλον, πλήρους απαξίωσης της πολιτικής & των πολιτικών, αποτελεί, δε, διάχυτη πεποίθηση ότι η Πολιτική είναι ασύμβατη με την Ηθική, είναι γεγονότα που οδηγούν τους πολίτες στην αποστασιοποίηση και την ιδιώτευση

Ως εκ τούτου, οι πολιτικές δυνάμεις που συγκροτούν την νέα αλλαγή, επωμίζονται μεγαλύτερες ευθύνες για να αποκαταστήσουν την χαμένη τιμή της Πολιτικής και να την φέρουν ξανά στο προσκήνιο.

Υπάρχει, πράγματι, Πολιτική & Ηθική Κρίση Αξιών.

Τα αλλεπάλληλα οικονομικά σκάνδαλα, με πρωταγωνιστές Υπουργούς της απερχόμενης Κυβέρνησης, σε συνδυασμό την ατιμωρησία των υπευθύνων και η απροκάλυπτη συγκάλυψη τους, οδήγησαν τους πολίτες στην αδιαφορία, στην αποχή, στην καταφυγή στο εύκολο κέρδος, στην παραβατικότητα στους πολιτικούς & ηθικούς κανόνες και την Κοινωνία σε εσωστρέφεια και στον συντηρητισμό.

Η Κυβέρνηση της νέας αλλαγής, καλείται με τις ορθές πρακτικές και τις κόσμιες συμπεριφορές που θα ακολουθήσει, να αποτελέσει το νέο υγιές πολιτικό πρότυπο, δίνοντας νέα προοπτική & νέα ελπίδα σ’ ένα απογοητευμένο & εξουθενωμένο λαό.

Η Κυβέρνηση της νέας αλλαγής, που θα προκύψει από τις επικείμενες εκλογές, είναι υποχρεωμένη να επιτύχει, διότι αν και η ελπίδα αυτή χαθεί η Χώρα μας θα έχει ένα πισωγύρισμα με τραγικές συνέπειες.

ΤΟ ΝΕΟ ΠΝΕΥΜΑ, που πρέπει να εμφυσήσει η Κυβέρνηση της νέας αλλαγής στον λαό μας, πρέπει:

- Τον σεβασμό & διαφύλαξη της Εθνικής μας ταυτότητας, χωρίς όμως εξάρσεις ενός άγονου και αδιέξοδου Εθνικισμού.

- Τον σεβασμό στο φυσικό & δομημένο περιβάλλον

- Την αντιμετώπιση της ξενοφοβίας και του ρατσισμού με την καθιέρωση μίας ορθολογικής μεταναστευτικής πολιτικής με παράλληλη κατοχύρωση της ανεξιθρησκείας

- Την καλλιέργεια ενός γενικευμένου αισθήματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης, που θα στηρίξει την κοινωνική συνοχή.

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ λοιπόν Δημοκρατικός διάλογος με την Κοινωνία, αλλά και εκείνες οι πολιτικές που θα αποτελέσουν τους «τύπους των ήλων», που θα άρουν την δυσπιστία του λαού προς την Πολιτική, συνθέτοντας ένα νέο ΌΡΑΜΑ, μία νέα ΠΡΟΚΛΗΣΗ για μία ανοικτή συμμετοχική Κοινωνία των Πολιτών.

Μια αντιπροσωπευτική Δημοκρατία, προϋποθέτει, βέβαια, αλλαγή του εκλογικού νόμου, που θα κατοχυρώνει την μεγαλύτερη δυνατή εκπροσώπηση των πολιτικών δυνάμεων & κοινωνικών ομάδων, με παράλληλη διασφάλιση της αναγκαίας πολιτικής σταθερότητας και την πάταξη των πελατειακών σχέσεων, που ευτελίζουν την Πολιτική αλλά και των υπέρογκων εκλογικών δαπανών, που θέτουν τους Πολιτικούς σε ομηρία των χρηματοδοτών τους, με την θέσπιση των μονοεδρικών Περιφερειών.

Άλλωστε, οι παραδοσιακές παλαιοκομματικές πρακτικές έχουν κλείσει τον κύκλο τους, προ πολλού, αφού συνέβαλλαν σε μεγάλο βαθμό στην απαξίωση της πολιτικής.

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ μια σύγχρονη Δημοκρατική οργάνωση που θα διασφαλίζει μία δίκαιη έννομη τάξη, όπου οι νόμοι δεν θα ψηφίζονται απλά αλλά θα εφαρμόζονται κιόλας, θέτοντας τέρμα στο χάος και στην σπατάλη που βασιλεύει στον τομέα της Υγείας, της Παιδείας και στους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς, παράγοντες που υπονομεύουν την Κοινωνική συνοχή.

Η Κυβέρνηση της νέας αλλαγής ΚΑΛΕΙΤΑΙ να δημιουργήσει μία κοινωνική δυναμική και να φέρει την πολιτική στην δεσπόζουσα θέση των κοινωνικών αναζητήσεων και ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων, ώστε να βγάλει την χώρα από τον λαβύρινθο της οικονομικής, κοινωνικής & ηθικής κρίσης.

Το εγχείρημα είναι, βέβαια, δύσκολο, όχι όμως ακατόρθωτο.

Αποτελεί, δε, μία μεγάλη ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ στο ξεκίνημα του 21ου αιώνα για τις πολιτικές δυνάμεις της νέας αλλαγής.

Δεν πρέπει να την χάσουμε.

Η ΝΙΚΗ στις 4 του Οκτώβρη αποτελεί μόνο την αρχή…