
Είναι φιλική με όλους, αλλά και φύλακας όταν χρειάζεται, δηλαδή όταν αντιλαμβάνεται ότι κάποιος απειλεί το σπίτι ή κάποιον από την οικογένειά μου
Η Μίνι, το λευκό τσόου-τσόου της καθηγήτριας Αγγλικών Μίρκας Ραμουτσάκη, έχει περισσότερο το χαρακτήρα μιας γάτας. Φύση ανεξάρτητη και μοναχική, έχει εμμονή με την καθαριότητα. Όταν μάλιστα βρέχει, αρνείται να πάει βόλτα γιατί απεχθάνεται τις λάσπες και τις λακούβες με νερά. Η Μίρκας μας γράφει την ιστορία του σκύλου της.
« Πριν 3 χρόνια ψάχνοντας για ένα παπαγαλάκι, συνάντησα ένα λευκό τσόου τσόου με γαλάζια ματάκια. Από μικρή μου άρεσαν πολύ αυτά τα σκυλιά και πραγματικά το λάτρεψα αμέσως! Την ονόμασα Μίνι γιατί τʼ αυτάκια της ήταν πιο μπεζ από την υπόλοιπη και μου θύμιζαν τη Μίνι Μάους. Δυστυχώς όταν την πήρα ήταν περίπου 5 μηνών οπότε δεν είχα την ευκαιρία να τη ζήσω σαν κουτάβι. Όμως παρʼ όλα αυτά ήταν σα να την είχα από μικρή γιατί δεθήκαμε αμέσως. Είναι υπερβολικά καθαρή σε σημείο που να μη θέλει να πάει βόλτα όταν βρέχει και φυσικά ποτέ δε θα πατήσει σε λακκούβες με νερά ή λάσπες. Θυμάμαι την εντύπωση που μας είχε κάνει, όταν μια φορά άργησα να την πάω την καθιερωμένη της βόλτα, και έκανε πιπί στο σιφόνι του μπαλκονιού για να μη λερώσει το χώρο της! Βέβαια το μπάνιο της είναι ένα προβληματάκι γιατί για να στεγνώσει θέλει περίπου μια ώρα με το σεσουάρ, που σημαίνει πολλή υπομονή και απʼ τις δυο μας. Ένα από τα προτερήματά της είναι ότι από μικρή έως και σήμερα δεν έχει προκαλέσει κάποια καταστροφή στο σπίτι. Γενικά είναι πολύ ήσυχη και υπομονετική και δε μου έχει δημιουργήσει ποτέ πρόβλημα όπου και αν την έχω πάρει μαζί μου. Είναι φιλική με όλους, αλλά και φύλακας όταν χρειάζεται, δηλαδή όταν αντιλαμβάνεται ότι κάποιος απειλεί το σπίτι ή κάποιον από την οικογένειά μου. Είναι πολύ εύκολη στο φαγητό της, αλλά και πολύ λιχούδα! Όταν για παράδειγμα με βλέπει να τρώω, γαβγίζει επίμονα περιμένοντας να τη λυπηθώ και να της δώσω κάτι. Αυτές είναι και οι λίγες φορές που ακούγεται η φωνή της. Είναι πολύ ανεξάρτητος χαρακτήρας και πολλές φορές μοναχική. Συνήθως αδιαφορεί στο κάλεσμα του οποιοδήποτε περαστικού και προτιμά να γυρίσει όταν εκείνη το επιθυμεί. Δεν είναι ιδιαίτερα παιχνιδιάρα αλλά της αρέσουν πολύ τα χάδια και φυσικά οι βόλτες, κυρίως στην εξοχή. Μόλις ακούσει τη λέξη «βόλτα» κάνει χαρές και τρέχει προς την πόρτα περιμένοντας για το λουράκι της. Με τα υπόλοιπα σκυλάκια είναι σχεδόν πάντα φιλική και μάλιστα τα προκαλεί για να παίξουν μαζί της. Δυστυχώς δεν βρίσκει πάντα ανταπόκριση γιατί συνήθως τη φοβούνται λόγω του όγκου της. Είναι τόσο ξεχωριστή που δε θα την άλλαζα με κανένα άλλο σκυλί!»

