Του Γιώργου Στειακάκη*
- Στην πόλη μας, αν αντιλαμβάνομαι σωστά, το σημαντικότερο πρόβλημα είναι τα παρκαρισμένα μοτοποδήλατα στην πλατεία Δασκαλογιάννη (κυρίως) αλλά και σε άλλα σημεία του κέντρου της πόλης. Γι αυτό, φαίνεται, η δημοτική αστυνομία, έχοντας επίγνωση του τεράστιου αυτού κοινωνικού προβλήματος, είναι παρούσα για την πάταξη με κλήσεις των παραβατών που αμαυρώνουν την εικόνα της πόλης.
- Συχνά η δημοτική αστυνομία ενισχύεται στο έργο της και από αστυνομικές δυνάμεις, οι οποίες, αφού έχουν ρυθμίσει όλα τα υπόλοιπα, βρίσκουν χρόνο και προσωπικό να συνδράμουν στην εξουδετέρωση της σύγχρονης αυτής μάστιγας.
- Νομίζω, όμως, ότι μετά την επίτευξη αυτού του υψηλού στόχου, θα ήταν σκόπιμο αυτός που συντονίζει τις ενέργειες και ιεραρχεί τις προτεραιότητες των αστυνομικών δραστηριοτήτων στην πόλη, να αφιερώσει λίγες δυνάμεις και προσοχή και σε δευτερεύοντα προβλήματα που, ίσως, τού διαφεύγουν.
- Ένα προβληματάκι είναι τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα εντός και πέριξ της πόλης. Όσο κι αν έχουμε πλέον συμφιλιωθεί σε αυτή την πόλη με την ιδέα του θανάτου και της αναπηρίας από τροχαία ατυχήματα, κάποια στιγμή θα πρέπει να αναθεωρήσουμε την άποψη μας, γιατί θα μείνουμε τελικά λίγοι ζωντανοί και δεν θα βρίσκουν ποιόν να γράψουν στις πλατείες οι διώκτες του παράνομου παρκαρίσματος. Και αυτό, εκτός των άλλων, θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στα έσοδα του Δήμου με απρόβλεπτες προς το παρόν συνέπειες.
- Η αστυνομία, μάλλον, έχει μια άλλη πολιτική όσον αφορά την αστυνόμευση της πόλης, που την χαρακτηρίζει μια σεμνή διακριτικότητα. Δεν παρεμβαίνει στα εσωτερικά προβλήματα της πόλης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να φυσάει άνεμος απόλυτης ελευθερίας: Ο καθένας κάνει ό,τι γουστάρει (και) στους δρόμους.
- Παρατηρούμε ότι κανόνες συμπεριφοράς που σε άλλες πόλεις ρυθμίζουν την ανθρώπινη συμβίωση, στην πόλη μας έχουν συμβολική ή και διακοσμητική αξία. Παραδείγματος χάρη, τα φανάρια στους δρόμους σε άλλες πόλεις έχουν εγκατασταθεί για να ρυθμίζουν την κυκλοφορία οχημάτων και πεζών. Στο Ηράκλειο πρέπει να έχουν εγκατασταθεί για κάποιον άλλο λόγο, που δεν μας έχουν εξηγήσει ή δεν έχουμε καταλάβει. Διότι οι μισοί τουλάχιστον, όταν φτάνουν σε αυτά, κοιτάνε αμήχανα γύρω τους και περνάνε με κόκκινο.
- Ίσως πάλι να έπρεπε να απενεργοποιηθούν όσα φανάρια λειτουργούν, για να μην εμποδίζουν την ελεύθερη διέλευση των οδηγών που βιάζονται. Και όσοι δεν βιάζονται να κυκλοφορούν μόνο ορισμένες ώρες της ημέρας σε συγκεκριμένους δρόμους «νόμιμης κυκλοφορίας». Όχι τη νύχτα βέβαια, γιατί τότε είναι πολύ δύσκολο να υπάρξουν τέτοιοι δρόμοι.
- Επίσης θα πρέπει να απαγορευτεί η κίνηση των πεζών στους δρόμους «ελεύθερης κυκλοφορίας» διότι δημιουργούν τεράστιο πρόβλημα στα διερχόμενα αυτοκίνητα. Ιδίως όταν τους παρασύρουν, σταματάει η κυκλοφορία μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο και η τροχαία από το μέγαρο της, με αποτέλεσμα να επικρατεί κομφούζιο και μποτιλιάρισμα.
- Επίσης πρέπει να σβηστούν άμεσα οι λευκές γραμμές από τις διαβάσεις πεζών γιατί ορισμένοι, ιδίως τουρίστες και επισκέπτες, τις παίρνουν στα σοβαρά και επιχειρούν να περάσουν με τα πόδια. Οι διαβάσεις πεζών είναι παγίδες θανάτου για τους ανυποψίαστους και τους θρασείς πεζούς που νομίζουν ότι έχουν δικαίωμα να τις διαβούν περπατώντας στο Ηράκλειο.
- Μερικοί μάλιστα έχουν τόσο θράσος που, εκτός από τους εαυτούς τους, κουβαλάνε μαζί και τα καροτσάκια με τα παιδιά τους και προσπαθούν να περάσουν τις διαβάσεις πεζών. Αυτό όμως προκαλεί μεγάλη καθυστέρηση στους οδηγούς και γι αυτό δικαίως διαμαρτύρονται και τους βρίζουν. Οι πιο ευγενικοί δεν βρίζουν και απλώς περνάνε ξυστά δίπλα τους και ανάμεσα τους. Η αλήθεια είναι ότι ο Θεός και ο Άγιος Μηνάς έχουν σώσει πολλούς πεζούς σε αυτή την πόλη.
- Μια άλλη ιδιαιτερότητα αυτής της πόλης είναι τα μοτοποδήλατα χωρίς πινακίδες κυκλοφορίας, αλλά με ηχηρές εξατμίσεις. Στην αρχή δεν το είχα προσέξει γιατί συνήθως κάνουν σούζες και δεν φαίνεται καλά η πίσω πλευρά του αφηνιασμένου μοτοποδηλάτου. Μετά από καιρό κατάλαβα ότι δεν φταίει η ορατότητα, αλλά ότι δεν έχουν καθόλου πινακίδα. Και γιατί να έχουν βέβαια, για να τους γράφει η δημοτική αστυνομία όταν παρκάρουν; Αυτοί γράφουν τους χαζούς που έχουν πινακίδες κυκλοφορίας.
- Δεν είναι όμως μόνο οι ηχηρές εξατμίσεις που καθιστούν το Ηράκλειο μια πολύβουη και ζωντανή πόλη. Μέρα νύχτα κυκλοφορούν δεκάδες αυτοκίνητα με ανοιχτά τα παράθυρα και τη μουσική (λαϊκή, ξένη ή Κρητική) στη διαπασών. Εάν τους ζητήσεις να το χαμηλώσουν τότε, είτε σε προτρέπουν σε παθητική σεξουαλική συνεύρεση, είτε, αν έχουν μαζί του ξύλα ή λοστάρια, κατεβαίνουν κάτω να σε τιμωρήσουν για την αυθάδεια σου. Στους αστυνομικούς βέβαια δεν συμπεριφέρονται έτσι. Γιατί, απλούστατα, αποκλείεται να συναντηθούν.
- Από αστυνομικής απόψεως αυτή η κατάσταση χαρακτηρίζεται ως απλή παραβατική συμπεριφορά και προτιμούν να επικεντρώνουν την προσοχή τους στην αντιμετώπιση τής βαριάς εγκληματικότητας (ανθρωποκτονίες, απαγωγές, ληστείες, διαρρήξεις κλπ). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχει πάντα ικανή δύναμη στο Αστυνομικό, καθόλη τη διάρκεια του 24ώρου, ώστε, όποτε και να αποφασίσει κάποιος από τους δράστες των παραπάνω ειδεχθών εγκλημάτων να παραδοθεί, να υπάρχει διαθέσιμο προσωπικό να τον συλλάβει.
- Αυτό το σχέδιο της αναμονής μπορεί μέχρι σήμερα να μην έχει αποδώσει καρπούς ως προς τους δράστες, έχει όμως αποδώσει ως προς τα θύματα.
Προσέρχονται αθρόως τα θύματα να δηλώσουν τις αξιόποινες πράξεις και με την ευκαιρία ελέγχεται και το εάν εκκρεμεί εις βάρος τους κάποιο ένταλμα για ΙΚΑ, ΤΕΒΕ ή χρέος προς το δημόσιο, ως προς τα οποία το κράτος δεν αστειεύεται. Έτσι, μπορεί να μην μειώνεται η εγκληματικότητα, μπορεί να μην αποθαρρύνονται οι δράστες των εγκλημάτων, αποθαρρύνονται όμως τα θύματα να προσφεύγουν στις Αρχές. Και, ως γνωστόν, το άγνωστο στις Αρχές έγκλημα ισοδυναμεί με ανύπαρκτο.
- Στα σοβαρά τώρα, για να μην παρεξηγηθώ, δεν ισχυρίζομαι ότι λύση για αυτήν την κατάσταση είναι η αστυνομία. Ούτε, φυσικά, η αιτία του προβλήματος. Αιτία είναι η αντικοινωνική συμπεριφορά και η εντύπωση που δημιουργείται στον κόσμο ότι όλες αυτές οι συμπεριφορές των συμπολιτών μας είναι φυσιολογικές και αναπόφευκτες, γι αυτό και δεν αντιδρούν οι αρμόδιοι. Όμως αυτή η κατάσταση που επικρατεί ούτε φυσιολογική είναι, ούτε αναπόφευκτη, ούτε τυχαία. Η αδιαφορία ωστόσο απέναντι σε αυτή την κατάσταση πλάθει συνειδήσεις, οι συνειδήσεις γεννούν συμπεριφορές, οι συμπεριφορές διαπαιδαγωγούν νέους και οι νέοι με τη σειρά τους αναπαράγουν τις αιτίες που δημιούργησαν το άλυτο πρόβλημα, χωρίς να έχουν συναίσθηση του προβλήματος, γιατί θα έχουν αφομοιωθεί μέσα σε αυτό. Ό,τι δηλαδή έχουμε πάθει κι εμείς.
- Μια και πλησιάζουν πάλι εκλογές, μήπως οι υποψήφιοι σε αυτή την έρμη πόλη, εκτός από το να στέλνουν μηνύματα στα κινητά, πρέπει να κατανοήσουν οι ίδιοι, και μέσω αυτών οι αρμόδιοι, το μήνυμα των καιρών; Καλή η πλάκα, καλό το χόμπι της πολιτικής, καλές οι φιλοδοξίες και οι ματαιοδοξίες, καλές οι θέσεις και τα αξιώματα (όλα χρειάζονται στη ζωή), αλλά υπάρχει και μια αλήθεια που δεν είναι αστεία: Σε αυτή την πόλη θα ζήσουν και τα παιδιά μας. Όσα από αυτά σταθούν τυχερά ... και επιζήσουν.
* Ο Γιώργος Στειακάκης, είναι δικηγόρος

