
Όταν ο παπά Ανδρέας Σταυρόπουλος έφτιαχνε στο Καλέτζι των Πατρών την οικογένειά του δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί ότι θα γινόταν ο γενάρχης μίας οικογένειας που θα…βασίλευε στην Ελλάδα!
Ο γενάρχης των Παπανδρέου έβαλε την “μαγική” σπορά για να καταρριφθεί ένα απίθανο όσο και σπάνιο ρεκόρ για αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία: παππούς, πατέρας και γιος να εκλεγούν πρωθυπουργοί της χώρας, ενώ έχουν και οι τρεις διατελέσει υπουργοί σε διάφορα υπουργεία! Και μια ακόμη ιστορική (γαργαλιστική) λεπτομέρεια: και οι τρεις Παπανδρέου απέκτησαν παιδιά από διαφορετικούς γάμους-δύο έκανε παππούς και εγγονός, τρεις ο πατέρας.
Εάν όπως όλα δείχνουν ο Γιώργος Παπανδρέου στις 5 Οκτωβρίου εκλεγεί πρωθυπουργός τότε μιλάμε για την πλέον αξιοθαύμαστη ιστορία στο παγκόσμιο πολιτικό γίγνεσθαι. Πολλές φορές συγγενείς, γιοι, ανήψια, κα. Έχουν εκλεγεί πρωθυπουργοί , βγήκαν βουλευτές, πήραν υπουργεία, αλλά ποτέ δεν συνέβη αυτό που πάει να γίνει τώρα στην Ελλάδα. Ο Γ.Α.Παπανδρέου θα είναι τρίτης γενιάς πρωθυπουργός σηκώνοντας ταυτόχρονα ένα μεγάλο βάρος της ιστορικής ευθύνης για τον τόπο.
Διάδοχοι μεγάλων πολιτικών υπήρξαν στην Ελλάδα και παγκοσμίως. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα οι Μπους στην Αμερική, ο γιος του Τσώρτσιλ στην Αγγλία (δεν έγινε βέβαια πρωθυπουργός σαν τον πατέρα του), ο Σοφοκλής Βενιζέλος, ο Κ.Καραμανλής ως ανηψιός του πρώην πρωθυπουργού και πολλοί άλλοι που μπήκαν στην πολιτική χωρίς όμως να αναλάβουν το κορυφαίο πολιτικό αξίωμα της χώρας. Επίσης δεν μπορούν να συγκριθούν “διάδοχοι” σε απολυταρχικά καθεστώτα όπως συμβαίνει σε χώρες της λατινικής Αμερικής, της Αφρικής, της Ασίας. Αναφερόμαστε σε κοινοβουλευτικές δημοκρατίες δυτικού τύπου που ο λαός ψηφίζει, επιλέγει τους ηγέτες του.
Ασφαλώς οι οικογένειες Παπανδρέου, Καραμανλή, Μητσοτάκη κλπ έχουν έντονα τα στοιχεία του νεποτισμού, της ελέω…ονόματος διαδοχής και όλα όσα συζητάμε για την αξία της πολιτικής. Ωστόσο, όλα αυτά δεν μειώνουν την ιστορική αξία του γεγονότος να εκλεγεί πρωθυπουργός ο Γιώργος Α.Παπανδρέου. Το πόσο αντάξιος θα φανεί των περιστάσεων είναι άλλο θέμα.
Η οικογένεια
Στα 57 του χρόνια λοιπόν ο Γιώργος Παπανδρέου ετοιμάζεται να γίνει πρωθυπουργός. Από μικρός ήταν…στα βάσανα και άλλαζε χώρες και πόλεις όπου βρισκόταν ο πατέρας του. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει πάει σχολείο σε 4 διαφορετικές χώρες ( Αμερική, Σουηδία , Καναδάς ) και φυσικά στο Κολέγιο Αθηνών .
Από μικρός ασκήθηκε στην…πολιτική. Ξέρει τη δουλειά! Απέκτησε δύο παιδιά:
Ο Ανδρέας Παπανδρέου τζούνιορ είναι 27 ετών και η Μαργαρίτα-Έλενα Παπανδρέου 19 ετών .
Έχει διατελέσει 6 φορές υπουργός ή υφυπουργός των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ Συγκεκριμένα έχει διατελέσει:
Υφυπουργός Πολιτισμού (Ιούλιος 1985 - Φεβρουάριος 1987)
Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1988 - 1989)
Υφυπουργός Εξωτερικών (Οκτώβριος 1993 - Ιούλιος 1994)
Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (Ιούλιος 1994 - Σεπτέμβριος 1996)
Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών (Σεπτέμβριος 1996 - Φεβρουάριος 1999)
Υπουργός Εξωτερικών (Φεβρουάριος 1999 - Φεβρουάριος 2004)
Έχει εξασφαλίσει την παρουσία του στο Κοινοβούλιο από 3 διαφορετικές εκλογικές περιφέρειες ( Αχαϊας , Α' Θεσσαλονίκης , Α' Αθηνών ).
Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ από το 1984 έως σήμερα και πρόεδρος του Κινήματος από τις 8 Φεβρουαρίου του 2004...
Ο ίδιος πολλές φορές λέει ότι τα πρώτα πολιτικά του βήματα τα έμαθε δίπλα στον παππού του. Ο οποίος σπούδαζε μεν νομικά, αλλά είχε το νου του στην πολιτική.
Γιώργος Παπανδρέου, νομικός. Ο πρώτος του γάμος ήταν με τη Σοφία Μινέικο (γέννησαν τον Ανδρέα) και αργότερα παντρεύτηκε την Κυβέλη (μαζί της απέκτησε τον Γιώργο).
Ο Γεώργιος Παπανδρέου ανεδείχθη για πρώτη φορά όταν κατά την πολιτική κρίση που δημιουργήθηκε για την είσοδο της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν από τους σφοδρότερους υποστηρικτές του Βενιζέλου εναντίον του φιλογερμανού βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄. Όταν ο Βενιζέλος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αθήνα, ο Παπανδρέου τον συνόδεψε στην Κρήτη κι έπειτα πήγε στην Λέσβο, όπου κινητοποίησε τους αντιμοναρχικούς υποστηρικτές του στα νησιά και υποστήριξε την επαναστατική κυβέρνηση Εθνικής Άμυνας του Βενιζέλου στην Θεσσαλονίκη. Το 1921 επέζησε από μια απόπειρα δολοφονίας, ενώ το 1922 υποστήριξε την επανάσταση. Ο Παπανδρέου εκλέχτηκε βουλευτής με το κόμμα Φιλελευθέρων του Βενιζέλου και το 1923 ο Στυλιανός Γονατάς τον διόρισε υπουργό Εσωτερικών. Αργότερα υπηρέτησε ως Υπουργός Εθνικής Οικονομίας με την κυβέρνηση Μιχαλακοπούλου. Η δικτατορία του Πάγκαλου τον εξόρισε. Κατά την Α' Δημοκρατία της περιόδου 1924-1935 υπηρέτησε ως Υπουργός Παιδείας επί Βενιζέλου (1930-1932) και Υπουργός Συγκοινωνιών το 1933 πάλι με την κυβέρνηση Βενιζέλου. Το 1935 ίδρυσε το "Δημοκρατικό κόμμα" το οποίο μετονομάστηκε αργότερα σε "Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό".
Ως πολέμιος της μοναρχίας εξορίστηκε το 1936 στην Άνδρο και στα Κύθηρα από τον δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά. Κατά την κατοχή της Ελλάδας από τους Γερμανούς στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο συνελήφθη στις αρχές του 1942 από τους Ιταλούς και φυλακίστηκε για ένα τρίμηνο στις φυλακές Αβέρωφ. Το 1944 αποφάσισε να συνταχθεί με τη βασιλική εξόριστη κυβέρνηση στην Αίγυπτο και οργάνωσε το συνέδριο του Λιβάνου (Μάιος 1944), όπου αποφασίστηκε ο σχηματισμός κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητας (Μάιος 1944) με συμμετοχή όλων των πολιτικών παρατάξεων υπό την πρωθυπουργία του. Τον Οκτώβριο του 1944, αμέσως μετά την απελευθέρωση και την συμφωνία της Καζέρτας, επέστρεψε στην Ελλάδα, αλλά μετά τα Δεκεμβριανά παραιτήθηκε από πρωθυπουργός.
Μετά τον πόλεμο
Μετά το 1946 συνέχισε την πολιτική του καριέρα ως βουλευτής Αχαΐας υπηρετώντας ως υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Τάξης και Συντονισμού με την κυβέρνηση Πλαστήρα το 1950 και Σοφοκλή Βενιζέλου το 1951. Διαφώνησε με τον Πλαστήρα και την συμφιλιωτική πολιτική του (απόλυση εξορίστων κλπ.) θεωρώντας ότι εξέθρεφε τον «κομμουνιστικό κίνδυνο». Και τότε έκανε την μεγάλη έκπληξη: Στις εκλογές του 1952 συνεργάστηκε με τον Παπάγο, που κατήλθε στις εκλογές ως αρχηγός της συντηρητικής παράταξης. Τον Απρίλιο του 1953 όμως μετά την υποτίμηση της δραχμής από τον τότε Υπουργό Συντονισμού Σπυριδωνα Μαρκεζίνη αποχώρησε από τον Ελληνικό Συναγερμό του Παπάγου, επανίδρυσε το κόμμα του και το συγχώνευσε στο κόμμα Φιλελευθέρων αναλαμβάνοντας συναρχηγός του τελευταίου με τον Σοφοκλή Βενιζέλο. Κατά τη δεκαετία του 1950 ο Παπανδρέου παρέμεινε στην αντιπολίτευση ενώ η συντηρητική παράταξη αύξανε την απήχησή της.
Το 1961 αναβίωσε τον ελληνικό φιλελευθερισμό ιδρύοντας το κόμμα "Ένωση Κέντρου", ένα συνασπισμό των παλιών φιλελεύθερων Βενιζελικών και απογοητευμένων συντηρητικών. Στις εκλογές του ίδιου χρόνου εξασφάλισε το 1/3 των εδρών της Βουλής και έγινε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Κατήγγειλε τα αποτελέσματα των εκλογών ως νοθευμένα κατηγορώντας το παρακράτος για διπλοψηφίες και άλλες παρεμβάσεις κάνοντας λόγο για εκλογές «βίας και νοθείας». Τότε, ξεκίνησε πολιτικό αγώνα εναντίον της ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή για την διενέργεια νέων εκλογών, που έμεινε γνωστός στην ιστορία ως «ανένδοτος αγών».
Το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου του 1963 με ποσοστό 42,04%. Έχοντας 138 έδρες, σχημάτισε κυβέρνηση μειοψηφίας με τη στήριξη της Ε.Δ.Α., που είχε 28 έδρες. Ωστόσο, ο Παπανδρέου επιθυμούσε αυτοδύναμη πλειοψηφία και έτσι υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησης αμέσως μετά την εξασφάλιση ψήφου εμπιστοσύνης. Στις εκλογές του Φεβρουαρίου 1964 η Ένωση Κέντρου κέρδισε με το 52,8% των ψήφων και 171 έδρες.
Τότε ήταν που ανέτειλε το άστρο του Ανδρέα Παπανδρέου τον οποίο έφερε από την Αμερική ο…Καραμανλής για να βοηθήσει την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Η προοδευτική πολιτική του, όπως και ο ευδιάκριτος ρόλος που έπαιζε ο γιος του Ανδρέας, ξεσήκωσαν την αντιπολίτευση των συντηρητικών κύκλων. Ορισμένα από τα μέτρα που πήρε η κυβέρνησή του ήταν η αποφυλάκιση πολιτικών κρατουμένων, η ρύθμιση των αγροτικών χρεών και η καθιέρωση της δωρεάν παιδείας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Προσπάθησε να ανακτήσει τον έλεγχο του στρατού και της αστυνομίας παραγκωνίζοντας τους ακροδεξιούς και τους παρακρατικούς, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Παράλληλα μείωσε τον ασφυκτικό έλεγχο του κράτους στις ιδέες και τα φρονήματα.
Ο Γεώργιος Παπανδρέου απώλεσε την εξουσία με το συνταγματικό πραξικόπημα του 1965.
Ο γιος του Ανδρέας παντρεύτηκε διαδοχικά με τη Χριστίνα Ρασιά, μια ελληνοαμερικανίδα ψυχίατρο, την Μαργαρίτα Τσαντ (με την οποία απέκτησε 4 παιδιά, τον Γιώργο , τη Σοφία, τον Νίκο και τον Ανδρίκο) και τη Δήμητρα Λιάνη. Εκτός γάμου γεννήθηκε το 1969 η κόρη του Αιμιλία Νίμπλουμ. Το 1959 επιστρέφει για ένα χρόνο στην Ελλάδα, στα πλαίσια ερευνητικής αναπτυξιακής οικονομικής αποστολής.
Τον επόμενο χρόνο 1961, διορίζεται πρόεδρος του Δ.Σ.και γενικός επιστημονικός διευθυντής του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών και ταυτόχρονα σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδας (1961-62).
Η πολιτική του σταδιοδρομία αρχίζει το Φεβρουάριο του 1964 , με την εκλογή του ως βουλευτή Αχαΐας του Κόμματος της Ένωσης Κέντρου, της οποίας ηγείτο ο Γεώργιος Παπανδρέου στις εκλογές της 16.2.1964 .
Μετά την νίκη της Ένωσης Κέντρου, διορίζεται αρχικά Υπουργός Προεδρίας της Κυβέρνησης και τον ίδιο χρόνο Αναπληρωτής Υπουργός Συντονισμού ( 1964-65 ). Συνοδεύει τον πατέρα του στο δύσκολο ταξίδι στις ΗΠΑ, όπου ο πρόεδρος Τζόνσον προσπάθησε να επιβάλει διμερείς ελληνοτουρκικές συνομιλίες για το Κυπριακό με στόχο την κατοχύρωση των τουρκικών συμφερόντων.
Όταν κηρύσσεται η δικτατορία των συνταγματαρχών, τον Απρίλιο του 1967 , συλλαμβάνεται και τον επόμενο χρόνο αποφυλακίζεται και πηγαίνει στο εξωτερικό.
Η ίδρυση του ΠΑΚ
Από το 1968, ιδρύει το Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα (ΠΑΚ), του οποίου γίνεται αρχηγός και το οποίο αναπτύσσει σημαντική δράση μέχρι την πτώση του δικτατορικού καθεστώτος, τον Ιούλιο του 1974. Μόλις αποκαθίσταται η Δημοκρατία στην Ελλάδα, επιστρέφει από την εξορία και ιδρύει, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. του οποίου γίνεται Πρόεδρος.
Στις πρώτες εκλογές μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, που διενεργούνται τον Νοέμβριο του 1974, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. εκπροσωπεί με λίγους Βουλευτές (15 έδρες, 13,5% των ψήφων). Στις επόμενες εκλογές (Νοέμβριος 1977), το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κάνει ένα σημαντικό άλμα, αφού διπλασιάζει τη δύναμη του (από 13,5% σε 25%) και γίνεται το πρώτο κόμμα της Αντιπολίτευσης, με 93 βουλευτές και ο πρόεδρος του, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981, κατά τις οποίες το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατεβαίνει με το σύνθημα της Αλλαγής, εκλέγεται πρώτο κόμμα με ποσοστό 48% και αντιπροσωπεύεται στο Κοινοβούλιο με 173 βουλευτές. Ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ σχηματίζει Κυβέρνηση, η οποία ορκίζεται στις 21 Οκτωβρίου 1981. Στην κυβέρνηση αυτή, ο Ανδρέας Παπανδρέου αναλαμβάνει, εκτός της θέσης του πρωθυπουργού και το υπουργείο της Εθνικής Aμυνας.
Στις εκλογές του 1985 το ΠΑ.ΣΟ.Κ. εκλέγεται και πάλι πρώτο κόμμα. Εκλέγει 161 Βουλευτές (45,2%). Ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. σχηματίζει Κυβέρνηση (προσωρινή) στις 5 Ιουνίου 1985 και στις 25 Ιουλίου 1985. Το 1988, ο Ανδρέας Παπανδρέου οδηγήθηκε εσπευσμένα, στο Νοσοκομείο Χέρφιλντ του Λονδίνου και υπεβλήθη σε σοβαρή εγχείρηση καρδιάς. Την ίδια χρονιά παντρεύεται τη Δήμητρα Λιάνη. Στις εκλογές του 1989 το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έρχεται δεύτερο κόμμα με ποσοστό 39,15% και 125 έδρες. Ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Στη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση (Νοέμβριος 1989) το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έρχεται πάλι δεύτερο κόμμα με ποσοστό 40,67% και 128 έδρες. Στις εκλογές του 1990 το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι και πάλι το δεύτερο κόμμα με ποσοστό 38,62% και 125 έδρες. Τον Οκτώβριο του 1993, μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη κέρδισε τις εκλογές που ακολούθησαν με ποσοστό 46,82% και σχημάτισε την τρίτη του κυβέρνηση. Τον Νοέμβριο του 1995 μεταφέρθηκε στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο με σοβαρά προβλήματα υγείας, τα οποία τον οδήγησαν να παραιτηθεί από την πρωθυπουργία τον Ιανουάριο του 1996. Μετά τη βελτίωση που παρουσίασε η κατάσταση της υγείας του βγήκε από το νοσοκομείο τον Μάρτιο του ίδιου έτους. Τα ξημερώματα της 23ης Ιουνίου 1996 ο Ανδρέας Παπανδρέου παθαίνει ανακοπή της καρδιάς και πεθαίνει.

