Tου N. Tσαγκαράκη

Ένα σύντομο σημείωμα ανάμεσα στις προβολές του 1ου διεθνούς φεστιβάλ «Ιπποκράτης» στην Κω.

Την προηγούμενη εβδομάδα βρεθήκαμε στην Κω, το δεύτερο νησί των Δωδεκανήσων που φιλοξενεί θεματικό κινηματογραφικό φεστιβάλ, μετά τη Ρόδο που έχει πια ταυτιστεί με το οικολογικής και κοινωνικής θεματολογίας Ecofilms. Στην Κω μάς έφερε το «Ιπποκράτης», ένα φεστιβάλ για ταινίες με θέματα υγείας, το οποίο στήθηκε από τη σκηνοθέτρια Λουκία Ρικάκη σε συνεργασία με τον δήμο της Κω και πολλούς άλλους δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς. Αυτή είναι πρώτη διοργάνωση του θεσμού, που μας έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε μια ιδιαίτερη κατηγορία ταινιών αλλά και να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα σχετικά με την πολιτιστική δραστηριότητα στην περιφέρεια.

Οι προβολές του φεστιβάλ, όπως και του Ecofilms στη Ρόδο, πραγματοποιούνται σε χώρους που ανήκουν στον τοπικό δήμο. Συγκεκριμένα, στους δύο κινηματογράφους που μοιράζονται το ίδιο όνομα, Ορφέας, ο ένας θερινός και ο άλλος χειμερινός. Οι δύο χώροι βρίσκονται στο κέντρο της πόλης, μετρούν αρκετές δεκαετίες ζωής, αλλά έχουν αποκτηθεί από τον δήμο και παραμένουν στην εκμετάλλευσή του πολλά χρόνια τώρα, συμβάλλοντας στο σχηματισμό ενός ενεργού κινηματογραφικού πυρήνα στο νησί, ενισχύοντας παράλληλα το έργο της τοπικής κινηματογραφικής λέσχης.

Ο τεχνικός εξοπλισμός και ο εσωτερικός σχεδιασμός της χειμερινής αίθουσας ανακαινίστηκαν πρόσφατα, διατηρώντας την αρχική διακόσμηση, και φτάνοντας σε χωρητικότητα τα 200 περίπου άτομα. Η θερινή οθόνη βρισκεται σ’ έναν παραδοσιακό ανοιχτό κινηματογράφο και διαθέτει πλατεία των 350 περίπου ατόμων. Από τον Δεκέμβρη του 2008 η κινηματογραφική λέσχη Κω (ΚΙ.ΛΕ.ΚΩ.) στεγάζει τις προβολές της στον χειμερινό «Ορφέα», λύνοντας το πρόβλημα στέγασης που την ταλαιπωρούσε για χρόνια, συνεχίζοντας έτσι με μεγαλυτερη ασφάλεια την 30χρονη πορεία της, κατά την οποία αναγκαζόταν να προβάλλει σε αίθουσες ξενοδοχείων και αμφιθέατρα σχολείων. Μάλιστα, αν επισκεφτεί κανείς την ιστοσελίδα του δήμου Κω, www.kos.gr, διαπιστώνει ότι και οι δύο αίθουσες βρίσκονται υπο τη διαχείριση της Επιχείρησης Δημοτικών Κινηματογράφων Κω, που λειτουργεί ειδικά για να εξασφαλίζει τη βιωσιμότητά τους.

Αποκορύφωμα των πρωτοβουλιών για τον κινηματογράφο στο νησί, είναι φυσικά η απόφαση για τη δημιουργία ενός διεθνούς φεστιβάλ που θα ενώνει το παρελθόν με το παρόν, τον ιστορικό χαρακτήρα του νησιού με τη σημερινή πραγματικότητα. Η προσφυγή στον κινηματογράφο ως την κατεξοχήν τέχνη του 20ου αιώνα, και η επιλογή μιας θεματικής κατηγορίας εξειδικευμένης, κοινωνικά παρεμβατικής και σχετικής με το νησί, αφενός αποτελούν ένδειξη της σύγχρονης πολιτιστικής αντίληψης που αρχίζει να καλλιεργείται στην περιφέρεια, αφετέρου μάς ανησυχεί που αυτή η αντίληψη φαίνεται να προσπερνά τη δική μας πόλη και το δικό μας νησί.

Για την αντίστοιχη δραστηριότητα στο Ηράκλειο δεν είναι ώρα να τα πούμε ακόμη, απλώς περιμένουμε να τελειώσει η σεζόν του δημοτικού κινηματογράφου «Βηθλεέμ» για ν’ αφιερώσουμε ένα εκτενές κείμενο εκτός στήλης στα προβλήματα αυτού του νεοσύστατου και ήδη πολύπαθου θεσμού στην πόλη μας. Ο δήμος Ηρακλείου θα πρέπει να σταματήσει να εγκαινιάζει ημιτελή τεχνικά έργα με δημοφιλείς τραγουδίστριες και να καταστρώσει ένα οργανωμένο, μακροχρόνιο σχέδιο καλλιτεχνικής δραστηριότητας. Προϋπόθεση όμως για να γίνει αυτό είναι η υποδομή, η θεσμική κάλυψη, και το προσωπικό με γνώση και όρεξη. Μέχρι στιγμής, ο δήμος Ηρακλείου παραμένει τραγικά ανεπαρκής και στα τρία. Μέχρι πότε όμως;