
Ναι μεν αλλά, δηλαδή.
Από την μια υπάρχει η μεγάλη ικανοποίηση για την θετικότατη εμφάνιση όλων των παικτών και φυσικά για την “μεταμόρφωση” προς το καλύτερο, συγκριτικά με το ματς της πρεμιέρας. Ο Εργοτέλης απέναντι στον Πανιώνιο δεν έπαιξε αντιποδόσφαιρο με μοναδικό στόχο το θετικό αποτέλεσμα. Οι “κιτρινόμαυροι” μόχθησαν αρκετά, ακολούθησαν σχεδόν πιστά το σχέδιο του προπονητή τους και γενικότερα, έδειξαν ότι σαφώς διαθέτουν καλύτερη ομάδα από αυτή που είδαν οι Ηρακλειώτες απέναντι στον Παναθηναϊκό. Επίσης ικανοποίηση υπάρχει και από το γεγονός ότι έκανε “σεφτέ” στους βαθμούς, γιατί ο Εργοτέλης στην Αʼ Εθνική και στην Σούπερ Λιγκ μόνο μια φορά ξεκίνησε το πρωτάθλημα με δύο ήττες. Την μοναδική φορά που υποβιβάστηκε στην Βʼ Εθνική (2004-05).
Η εμφάνιση απέναντι στον Πανιώνιο θα ξανακερδίσει τον κόσμο, θα επαναφέρει την ηρεμία και φυσικά θα λειτουργήσει ως τονωτική ένεση για τη συνέχεια. Ολα αυτά είναι καλά, αλλά και πάλι δεν αρκούσαν για να έρθει το “τρίποντο”. Ο ένας βαθμός από το τελικό σκορ (1-1) φαντάζει “φτωχός” για τον Εργοτέλη που μετά το πρώτο 25λεπτο ισορρόπησε πλήρως το παιχνίδι, ενώ στο δεύτερο ημίχρονο ήταν ο απόλυτος κυρίαρχός του. Αλλωστε οι 14 τελικές προσπάθειες για φιλοξενούμενη ομάδα είναι πάρα πολλές, την στιγμή μάλιστα που ανάμεσά τους υπάρχουν δύο κλασικότατες ευκαιρίες για γκολ, όπως αυτή του Ορφανού στο 64ʼ και του Λεάλ στο 89ʼ. Τέτοιες εμφανίσεις και τόσες ευκαιρίες συνήθως “επιβραβεύονται” με τη νίκη, αλλά στον Εργοτέλη δεν μπόρεσαν να κάνουν αυτό που έκαναν πάλι με αντίπαλο προπονητή τον Φερέρα. Να πετύχουν δηλαδή δυο γκολ, να ανατρέψουν το 1-0, πέρυσι του Πανθρακικού και να φτάσουν στη νίκη την οποία απαραίτητα θα πρέπει να πάρουν στην επανέναρξη του πρωταθλήματος (12-13/9) όταν και θα φιλοξενήσουν την Ξάνθη, την οποία “κατασκόπευσε” προχθές στο ΟΑΚΑ, κόντρα στον Παναθηναϊκό, ο Νίκος Καραγεωργίου.

