Bραδιά κλασικού ελληνικού τραγουδιού με κύκλους τραγουδιών του Κωνσταντίνου Σφακιανάκη (1890-1946) και της Μαριέλλας Σφακιανάκη πραγματοποιείται την ερχόμενη Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου.

Συμμετέχουν η σοπράνο Βικτωρία Μανωλίδου, η μετζο σοπράνο Μυρτώ Γεωργιάδου, ο βαρύτονος Γιάννης Ιδομενέως και στο πιάνο ο Δημήτρης Γιάκας.

Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.

Κώστας Ι. Σφακιανάκης

Δημιουργός δεμένος με τη βυζαντινή και λαϊκή μας παράδοση, λαμπρός πιανίστας και παιδαγωγός που σφράγισε όσους γαλούχησε, φύση στοχαστή βαθιά θρησκευόμενου, ο Κώστας Σφακιανάκης θυμίζει όχι ως συνθέτης αλλά ως πεπρωμένο δύο άλλες φυσιογνωμίες της μουσικής μας: το Μακεδόνα φίλο και μαθητή του Βάγκνερ, Δημήτριο Λάλα (1848-1911) και το Γιάννη Χρήστου (1926-70). Και των τριών σημαντική ή τα περισσότερα έργα χάθηκαν μεταθανάτια ενώ τον παραλληλισμό με τον Χρήστου υποβάλλει η μεταφυσική τους ψυχοσύνθεση.

Πρωτότοκο παιδί του Κρητικού πολιτικού Ιωάννη Κ. Σφακιανάκη (1848-1924) γεννήθηκε στο Ηράκλειο 10/3/1890 και πέθανε στην Αθήνα 4/2/1946, συντετριμμένος από το θάνατο της πολυαγαπημένης του Ανθής, μητέρας των 4 ανηλίκων παιδιών του, στις 25/9/1945. Ελάχιστοι συνθέτες μας σημάδεψαν το πέρασμά τους από τη ζωή με λιγότερες γραπτές μαρτυρίες. Μορφή αναγεννησιακής πολυμέρειας και ευρύτατης παιδείας (γνώριζε, μεταξύ άλλων, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ιταλικά) ζούσε μόνο για τη μουσική και για την οικογένειά του, αμελώντας ν’ αφήσει σε έντυπα ακόμη και τις στοιχειωδέστερες βιογραφικές πληροφορίες. Τα έργα του και έγγραφα ληξιαρχείου και σπουδών χάθηκαν τα περισσότερα υπό ανεξακρίβωτες συνθήκες. Άρρωστος στον “Ευαγγελισμό” αποκρίθηκε σε ερώτηση οικείου του για τα πρώτα: “Τα έχω τακτοποιήσει... “Εικάζεται ότι εμπιστεύτηκε τα σημαντικότερα σε μέρος ή πρόσωπα άγνωστα. Σπούδασε και νομικά, αστρονομία και μαθηματικά. Είχε αρχίσει πιάνο στην Κρήτη, έφυγε για να σπουδάσει νομικά στην Ελβετία και οι παράλληλες ανώτερες σπουδές του κατέπληξαν την οικογένεια.

Οι σπουδές αυτές πρέπει να έγιναν στη Λοζάνη κυρίως (σύμφωνα με προσωπικές σημειώσεις του η προφανώς μακροχρόνια διαμονή του εκεί τον σφράγισε βαθιά και στη Λειψία όπου υπήρξε μαθητής του Rieman. Τις δύο αυτές πόλεις, χωρίς χρονολογίες, αναφέρουν και ολιγόστιχα αρθρίδια στις εγκυκλοπαίδειες “Ελευθερουδάκη” και “Ηλίου”.

Για ένα διάστημα, (περίπου 1930-35) ήταν διευθυντής του Βενιζελείου Ωδείου στα Χανιά και μετά το θάνατο του Πίνδιου, καλλιτεχνικός συνδιευθυντής του Ελληνικού Ωδείου, με τους Βάρβογλη και Ευαγγελάτο. Στενοί του φίλοι οι Μητρόπουλος, Ριάδης, Καζαντζάκης, Σικελιανός, Έλλη Αλεξίου, Βάσος Δασκαλάκης και Λευτέρης Αλεξίου. Ο τελευταίος καθηγητής μου των Λατινικών στο Γυμνάσιο Τυχοπούλου, γύρω στα 1950, επανειλημμένα μου μιλούσε για τον Σφακιανάκη με θαυμασμό σχεδόν εκστατικό.