
Η παράσταση παρουσιάζεται ακόμα δύο βραδιές, μετά από απαίτηση του κοινού. Οι παραστάσεις θα δοθούν απόψε και αύριο στις 9 το βράδυ στο κηποθέατρο «Ν. Καζαντζάκης».
Μέρος των εσόδων και των δύο παραστάσεων θα διατεθούν για τις ανάγκες του συλλόγου γονέων, κηδεμόνων και φίλων ατόμων με αυτισμό «ΣΤΗΡΙΖΩ».
Οι υπογραφές των συντελεστών του έργου εγγυώνται την επιτυχία του σε μία ριζοσπαστική εκδοχή που όμως αποδεικνύεται αρμονικά δεμένη με την παράδοση της Κρήτης.
Ο δικηγόρος, Μιχάλης Σφακιανάκης, που είναι άριστος γνώστης του κρητικού ιδιώματος ανέλαβε το δύσκολο αυτό εγχείρημα μεταγραφής του αριστουργηματικού έργου στα κρητικά. Την σκηνοθεσία για μία ακόμα φορά έχει αναλάβει ο Γιώργος Μαρκόπουλος, τη μουσική επένδυση του έργου ο Ross Daly, τη χορογραφία έχει κάνει η Tatyana Andonova ενώ τα κοστούμια η Βούλα Επιτροπάκη.
Σε κρητική εκδοχή ανεβάζει η θεατρική ομάδα του Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη.
Πλούτος
Ο Πλούτος είναι η τελευταία σωζόμενη κωμωδία του Αριστοφάνη. Γράφτηκε το 388 π.Χ., σηματοδοτώντας το πέρασμα από την Αρχαία στη Νεότερη Αττική Κωμωδία. Στην κωμωδία αυτή ο Αριστοφάνης διακωμωδεί τη κακή διανομή του Πλούτου, που, επειδή είναι τυφλός, πηγαίνει στους κακούς. Αλλά ένας χρηστός πολίτης, ο Χρεμύλος, μαζί με τον τετραπέρατο δούλο του Καρίωνα, περιθάλπουν τον τυφλό, τιμωρημένο από το Δία, θεό Πλούτο, και τον γιατρεύουν. Εκείνος δίνει τα πλούτη του στους αγαθούς και τους κακούς τους κάνει φτωχούς. Στην κωμωδία αυτή ο ποιητής δε διακωμωδεί ορισμένα πρόσωπα, αλλά και καταστάσεις και άτομα, όπως στις "Εκκλησιάζουσες". Γι' αυτό με τις δύο αυτές κωμωδίες ο Αριστοφάνης περνά από την αρχαία στη μέση κωμωδία.
Έτσι, με την ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων, στήνεται ένα γαϊτανάκι, το οποίο αποτυπώνει στη σκηνή ένα μωσαϊκό της κοινωνίας της εποχής του Αριστοφάνη, που στη δίψα της για πλούτο μοιάζει τόσο με τη δική μας. Η βασική αντίθεση, στην οποία στηρίζεται το έργο, προβάλλεται από τον αγώνα λόγου ανάμεσα στον Χρεμύλο και την Πενία, με την τελευταία να ενσαρκώνει την ανάγκη που οδηγεί τον άνθρωπο στην καθημερινή δουλειά για την επιβίωση.

