Αν έχουμε κάτι να θυμόμαστε από την πρεμιέρα της Σούπερ Λίγκα - κουτσουρεμένη βέβαια από τις αναβολές - είναι τα ωραία γκολ που μπήκαν σε Κομοτηνή και Λιβαδειά.

Ειδικά ο Ντίκα του Ηρακλή “ζωγράφισε” με τα εκπληκτικά σουτ που “έπιασε” δικαιώνοντας τον Προτάσοφ για την εμπιστοσύνη που του έδειξε. Ο Ρουμάνος μεσοεπιθετικός διαθέτει φοβερή ποιότητα κι αν έχει διάρκεια θα δώσει ώθηση στον Γηραιό.

Όμορφος ήταν και ο συνδυασμός των παικτών του Πανθρακικού στο γκολ του Μίτου. Νοτιότερα στη Λιβαδειά ο Ντομπρασίνοβιτς μʼ ένα αριστοτεχνικό φάουλ “χάρισε” τους πρώτους βαθμούς στην Καβάλα σʼ ένα ματς που χάθηκαν απίστευτες ευκαιρίες εκατέρωθεν. Γενικότερα οι νεοφώτιστοι έδειξαν καλά στοιχεία στο ξεκίνημα του μαραθωνίου με εξαίρεση ίσως τον Ατρόμητο που αντιμετώπισε παθητικά τον Άρη. Η Καβάλα μάλιστα συνεχίζει τις μεταγραφές φτιάχνοντας ένα αξιόλογο ρόστερ (ο Μάκαρος έχει κέφια). Θετικά μηνύματα και από τα Γιάννινα που έπαιξαν για τη νίκη στην Ξάνθη. Είναι ευχάριστο να βλέπεις εκπροσώπους του επαρχιακού ποδοσφαίρου να επανέρχονται δυναμικά στο προσκήνιο. Φυσικά, ακόμα είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα, όμως η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται... Στα ευχάριστα της πρεμιέρας και η καλή απόδοση των διαιτητών, που ελπίζουμε να μην αποτελέσει εξαίρεση. Χωρίς το άγχος της δημοσιοποίησης των βαθμολογιών τους από φέτος, ίσως λειτουργήσουν καλύτερα, αν και τα λάθη δεν μπορούν, δυστυχώς, να εξαφανιστούν. Το θέμα είναι να περιοριστούν.

Με αφορμή τη νέα αποτυχία των Ελλήνων αθλητών στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου του Βερολίνου, είναι καιρός να αναζητηθούν από τους υπεύθυνους τα αίτια της μεγάλης πτώσης του κλασσικού αθλητισμού στη χώρα μας. Κεντέρης, Θάνου, Χαλκιά, Τσουμελέκα είναι οι χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις Ελλήνων αθλητών που από τη λάμψη των μεταλλίων, σχεδόν σε... ένα βράδυ πέρασαν στην σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, αποτελώντας τα πιο φανταχτερά ονόματα μιας λίστας η οποία αρχικά προκάλεσε υπερηφάνεια και σήμερα προκαλεί σκεπτικισμό... Αν όχι ντροπή.

Το τι θα συμβεί στο μέλλον, ουδείς μπορεί να προβλέψει. Αυτό που θα έπρεπε όμως να απαιτεί όποιος αγαπάει τον αθλητισμό είναι οι Έλληνες αθλητές να παίρνουν αυτό ακριβώς που τους αναλογεί. Αυτό που αναλογεί στο ταλέντο, τη δουλειά και την υποδομή τους. Το κυριότερο; Να είναι αθλητές και πάνω απʼόλα άνθρωποι. Με δυο χέρια, δυο πόδια και μια καρδιά που δεν θα φοβούνται ότι μπορεί να σταματήσει από στιγμή σε στιγμή.

Μαρίνος Βασιλάκης