
Σελίδα στο διαδίκτυο για τα πραγματικά αγνοούμενα παιδιά
«ΠΡΟΣOΧΗ! Πόσο σίγουροι είστε ότι τα παιδιά αυτά είναι αγνοούμενα;» Αυτή είναι η πρώτη φράση που συναντά ο επισκέπτης της ιστοσελίδας του Εθνικού Κέντρου για Πραγματικά Αγνοούμενα Παιδιά στην Ευρώπη (ncmec.eu).
Παντρεύτηκαν, απέκτησαν παιδιά, χώρισαν, διεκδίκησαν και πήραν την επιμέλεια των παιδιών τους… Μετά από χρόνια συνειδητοποιούν ότι τα πρόσωπα των ίδιων και των παιδιών τους βρίσκονται σε λίστες αγνοούμενων παιδιών και περιπτώσεων γονέων που απήγαγαν το παιδί τους!
Στην παραπάνω κατηγορία ανήκουν πολλοί άνθρωποι από ολόκληρο τον κόσμο που λόγω της λανθασμένης ενημέρωσης, της αδιαφορίας ή ακόμα και σκοπιμοτήτων φέρονται ως εγκληματίες για ένα έγκλημα που δεν διέπραξαν ποτέ. Δυσφημούνται οι ίδιοι ενώ τα ανήλικα παιδιά τους εκτίθενται με έναν ανεπανόρθωτο τρόπο.
Γι’ αυτό το λόγο, πολίτες διαφόρων χωρών αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να δημιουργήσουν το Εθνικό Κέντρο για Πραγματικά Αγνοούμενα Παιδιά στην Ευρώπη (ncmec.eu).
Ο ιστοχώρος ξεκίνησε στις 29 Οκτωβρίου 2008, κατά τη διάρκεια του Συμποσίου υπό την αιγίδα του υπουργού Εσωτερικών κ. Προκόπη Παυλοπούλου με θέμα «Εξαφανισμένα Παιδιά: Αντιμετώπιση του Προβλήματος», που οργανώθηκε από το σύλλογο «Το Χαμόγελο του Παιδιού» και την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία για Εξαφανισμένα και Κακοποιημένα Παιδιά, και που πραγματοποιήθηκε την ίδια ημέρα στο Ledra Marriott στην Αθήνα.
Κύριος σκοπός του κέντρου είναι η αποκάλυψη υποθέσεων, στις οποίες ένας ή περισσότεροι φορείς που δηλώνουν ότι ενδιαφέρονται για τα εξαφανισμένα παιδιά διαδίδουν ή υποστηρίζουν τη δημοσίευση ψευδών ισχυρισμών για κάποιο παιδί ή κάποιον γονέα.
Στη συνέχεια, το Κέντρο προσπαθεί να ενθαρρύνει τους άδικα κατηγορουμένους γονείς και να ενισχύσει την προστασία των πραγματικών συμφερόντων των ανηλίκων.
Προς το παρόν υπάρχουν 19 αποδεδειγμένες υποθέσεις ψευδών δηλώσεων από φορέα ή γονέα στο αρχείο.
«Το πρόβλημα των εξαφανισμένων παιδιών δεν λύεται με ψέματα και αδιαφορία, δικαιολογίες και άρνηση αρμοδιότητας, Η ψευδής δημοσίευση από έναν φορέα βλάπτει όλους τους φορείς, παρεμβάλλει αδικαιολόγητο εμπόδιο στη λύση του προβλήματος και κυρίως βλάπτει τον ίδιο τον ανήλικο. Ας ψάξουμε λύσεις που θα προστατεύουν πάνω απ' όλα τα παιδιά μας», τονίζουν τα μέλη του Κέντρου.
Η «Π» μίλησε με έναν από τους πρωτεργάτες του Κέντρου, ο οποίος παρουσίασε την προσωπική του ιστορία, που δεν είναι η πρώτη φορά που απασχολεί τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
«Δημιουργήσαμε ένα σύλλογο που αποτελεί βελόνα στο πλάι των Αρχών…», αναφέρει ο κ. Μανόλης Λαζαρίδης, με ακαδημαϊκή καριέρα στις ΗΠΑ, πρώην στέλεχος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, και συνεργάτης-κατά διαστήματα-του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας.
Ο ίδιος έχει εμπλακεί σε ένα δαιδαλώδη δικαστικό αγώνα για να διατηρήσει την επιμέλεια της κόρης του αλλά και να αποκρούσει ένα πόλεμο που γίνεται εναντίον του, από διάφορους φορείς στις ΗΠΑ, οι οποίοι μέσω του κυβερνοχώρου παρουσιάζουν μονομερώς τα γεγονότα ή-όπως έχει καταγγείλει με αγωγές-διαδίδοντας ψεύδη στον παγκόσμιο ιστό, όπου έχουν πρόσβαση εκατομμύρια άνθρωποι.
«Είναι παραβίαση της ιδιωτικής ζωής της κόρης μου αφού βάζουν τα στοιχεία της. Έχω αθωωθεί εδώ στην Ελλάδα και ο,τι κάνουν αντιτίθεται στα συνταγματικά μου δικαιώματα», αναφέρει.
Δικαστική περιπέτεια
Ο κ. Λαζαρίδης έχει μπλεχτεί σε μια δικαστική διαμάχη που κρατά εδώ και επτά χρόνια, από τη στιγμή που διεκδίκησε την επιμέλεια της κόρης του, την οποία ασκεί, τελικά, από τον Ιανουάριο του 2007 με προσωρινή διαταγή του πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου.
Ο κ. Λαζαρίδης μένει επτά χρόνια στο Ηράκλειο μαζί με την 9 χρόνων σήμερα κόρη του. Παρ’ όλα αυτά, σε κάποιες ιστοσελίδες, η κόρη του ακόμα αγνοείται και ο ίδιος καταζητείται…
Πρώτη φορά έμαθε ότι η κόρη του θεωρείται αγνοούμενη το 2005 ενώ με τη σύζυγό του ήταν σε διάσταση από το 2002.
Στην υπόθεση έχουν εμπλακεί δικαστικές, αστυνομικές και διπλωματικές Αρχές στις ΗΠΑ και την Ελλάδα, δικαστικές Αρχές στη Λιόν της Γαλλίας και της Δομηνικανής Δημοκρατίας.
Συνοπτικά, η περιπέτεια έχει ως εξής: το Δεκέμβριο του 2001 (κατά την σύζυγο) ή τον Ιούλιο του 2002 (κατά τον σύζυγο), βρίσκονται στη Λιον της Γαλλίας, όπου ο κ. Λαζαρίδης αναλαμβάνει θέση στον ΠΟΥ.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι μετακόμισε στη Λιόν μόνο με την κόρη του, καθώς ήδη η σχέση με την σύζυγό του είχε διαταραχθεί. Στις 4 Σεπτεμβρίου, η σύζυγός του απαγάγει την κόρη τους και επιστρέφουν στις ΗΠΑ. Λίγες μέρες μετά, εισάγεται σε νοσοκομείο λόγω προβλημάτων υγείας.
Το Νοέμβριο του 2002, το δικαστήριο του Μίσιγκαν, δίδει την επιμέλεια στον πατέρα και πηγαίνουν στο πατρικό του σπίτι στο Ηράκλειο. Ο κ. Λαζαρίδης ζει κατά διαστήματα με την κόρη του στον Άγιο Δομήνικο, όπου εκδίδει διαζύγιο.
Η σύζυγός του συνεχίζει να προσφεύγει στα αμερικανικά δικαστήρια ενώ συνεχίζεται η δικαστική διαμάχη στη Γαλλία. Τώρα, ασκεί την επιμέλεια της κόρης του με προσωρινή διαταγή του πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου ενώ η περιπέτεια για εκείνον δε φαίνεται να έχει τελειώσει...
Πριν από μερικές εβδομάδες, ο κ. Λαζαρίδης απέκτησε και ένα επιπλέον πρόβλημα, έγινε καταγγελία εναντίον του ότι είναι μπλεγμένος σε κύκλωμα παιδικής πορνογραφίας.
Μετά από ανώνυμη καταγγελία, οι Αρχές του Ηρακλείου μπήκαν στο σπίτι για να διαπιστώσουν αν όλα είναι εντάξει. Ο κ. Λαζαρίδης κατηγορεί, μάλιστα, τους αστυνομικούς ότι «εισέβαλαν» στο σπίτι του και τρόμαξαν την κόρη του.
Εκείνο που ζητά, εκτός από το να αφήσει πίσω του όλα τα προβλήματα που τον απασχολούν, είναι να λάβει όλα τα δικαστικά έγγραφα που αφορούν τις υποθέσεις του.
Κάποιες Αρχές του τόπου, όπως αναφέρει, του το έχουν αρνηθεί και ο ίδιος έχει προσφύγει στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, όπου βρήκε ένα στήριγμα.

