Mέρος 3ο (τελευταίο)

Τρίτη 21 Ιουλίου πρωινό ξύπνημα στον ξενώνα της Γρανίτσας και μεταβαίνουμε στην πλατεία του χωριού. Η Ασημίνα μόλις έχει έλθει από τη στάνη και έχει φέρει μεταξύ των άλλων και ολόφρεσκο κατσικίσιο γάλα. Παίρνουμε το πρωινό μας κάτω από τον πανύψηλο πλάτανο και τα τρεχούμενα νερά.

Το σημερινό πρόγραμμα περιλαμβάνει μια κυκλική πορεία γύρω από το χωριό Γρανίτσα με ενδιάμεση στάση στη λίμνη του Μόρνου σε σημείο όπου μπορείς να κολυμπήσεις χωρίς κίνδυνο. Όμως ένας από τους συμμετέχοντες ,ο Γιάννης ο Κυρδήμος , έχει καταγωγή από ένα κοντινό χωριό ,τον Κονιάκο. Εκεί έχει περάσει τα παιδικά του χρόνια ,έχει συγγενείς και φίλους και λόγω συγκυριών έχει να επισκεφθεί το χωριό του τα τελευταία οχτώ χρόνια. Χωρίς δεύτερη κουβέντα ,αλλάζουμε το πρόγραμμα και ο Γιάννης αναλαμβάνει αρχηγός της πορείας Κονιάκος – Αθανάσιος Διάκος.

Το χωριό Κονιάκος είναι σε υψόμετρο 900 μ και βρίσκεται στις ανατολικές υπώρειες των Βαρδουσίων. Οι λιγοστοί μόνιμοι κάτοικοί του ασχολούνται με την κτηνοτροφία . Απέναντι ακριβώς βλέπεις τα χωριά Λευκαδίτι και Συκιά χτισμένα στις πλαγιές του ορεινού όγκου της Γκιώνας, ενώ στο βάθος κυλάει αργά ο ποταμός Μόρνος και συναντά την ομώνυμη λίμνη.

Ξεκινάμε την πορεία αρχικά από χωματόδρομο και κατόπιν ο Γιάννης μας βάζει σε παλιά μονοπάτια μέσα στο δάσος που οδηγούν σε πηγή. Καθόμαστε και δροσιζόμαστε, ενώ κοντά μας ακούγονται κουδούνια από κοπάδι αιγοπροβάτων , γαβγίσματα σκύλων και οι φωνές των βοσκών. Σε λίγο έρχονται τα ζώα και οι βοσκοί στην πηγή. Αναγνωρίζουν το Γιάννη και ακολουθούν συγκινητικές στιγμές. Είναι παιδικοί φίλοι που έχουν μα ιδωθούν χρόνια.

Συνεχίζουμε την πεζοπορία σε πυκνό δάσος από έλατα έχοντας συνεχώς δεξιά μας τον επιβλητικό ορεινό όγκο της Γκιώνας με την κορυφή Πυραμίδα να δεσπόζει. Όσο προχωράμε τόσο ο Γιάννης μας λέει ιστορίες με χωριανούς που είναι συνδεδεμένες με τις τοποθεσίες που περνάμε. Σε μια στροφή φαίνεται μακριά μας η καταγάλανη λίμνη του Μόρνου μέσα από τις καταπράσινες πλαγιές των Βαρδουσίων. Έχουμε προχωρήσει γύρω στα 7 χιλιόμετρα και έχουμε θέα και τον ορεινό όγκο της Οίτης. Πεζοπορούμε μέσα στα έλατα και περνάμε πάνω από το χωριό Κάτω Μουσουνίτσα. Μετά από 45 λεπτά πεζοπορία βρισκόμαστε κάτω από τα γνώριμα πλέον πλατάνια , νερά και μαγαζιά της Άνω Μουσουνίτσας ( Αθανάσιος Διάκος ).Ακολουθεί μια δεύτερη ,εκτενέστερη γνωριμία με τη ρουμελιώτικη κουζίνα και φυσικά στο τέλος παγωτό από πρόβειο γάλα.

Επιστροφή με αγροτικά στον Κονιάκο. Πηγαίνουμε στην όμορφη πλατεία του χωριού, όπου όλο το χωριό έχει μάθει για την επιστροφή του Γιάννη και τον περιμένουν συγγενείς να τον σφίξουν στην αγκαλιά τους και φίλοι ν’ ανταλλάξουν ευχές.

Τετάρτη 22 Ιουλίου αναχωρούμε πρωί – πρωί από τη Γρανίτσα και κάνουμε μια μικρή στάση στο σημείο που εκβάλλει ο ποταμός Κόκκινος και ο ποταμός Εύηνος στη λίμνη του Μόρνου. Συνεχίζουμε τον παραλίμνιο δρόμο και φθάνουμε στο χωριό Κόκκινος που είναι πνιγμένο στο πράσινο και βρίσκεται σ’ ένα ψηλό σημείο με πανοραμική θέα τη λίμνη του Μόρνου. Ο δρόμος κατηφορίζει και η επόμενη στάση είναι ακριβώς πάνω στο φράγμα του Μόρνου. Ευτυχώς φέτος χιόνισε πολύ και στη Γκιώνα και στα Βαρδούσια και το επίπεδο του νερού της λίμνης είναι αρκετά καλό και η Αθήνα δεν θα διψάσει.

Παίρνουμε το δρόμο που οδηγεί στη Ναύπακτο και μετά από 45 λεπτά είμαστε στην πόλη της Ναυπάκτου. Η Ναύπακτος είναι μια από τις πιο όμορφες πόλεις της Ελλάδας με ιδιαίτερο χρώμα. Έχει μια προσεγμένη παραλιακή ζώνη με μαγαζιά κοντά στην παραλία χωρίς όμως να έχουν πάρει χώρο από την παραλία. Ετσι μπορείς να απολαύσεις το μπάνιο σου, και να πιεις παραθαλάσσια τον καφέ σου. Λίγο πιο κάτω βρίσκεται το γραφικό, παλιό λιμάνι της Ναυπάκτου ,όπου τον 16ο αιώνα έγινε η ομώνυμη ναυμαχία στην οποία συμμετείχε ο συγγραφέας του «Δον Κιχότη» Μιγκέλ Θερβάντες. Ακριβώς από πάνω βρίσκεται το περίφημο Κάστρο της Ναυπάκτου το οποίο έχει πέντε επίπεδα και η θέα από την κορυφή του είναι φανταστική.

Περνάμε μέσα σε πέντε λεπτά τη γέφυρα από το Αντίριο στο Ρίο και η επόμενη στάση είναι στον Ακροκόρινθο. Ο Ακροκόρινθος είναι η ακρόπολη της αρχαίας Κορίνθου. Εκεί κατέφευγαν οι αρχαίοι Κορίνθιοι στις πολύ δύσκολες στιγμές. Η κορυφή της είναι σε υψόμετρο 578 μ και για να φθάσεις εκεί πρέπει να περάσεις διαδοχικά από τρεις βενετσιάνικες πύλες. Φθάνοντας στο εσωτερικό συναντάς ερείπια και κτίσματα διαφόρων εποχών. Στην κορυφή καταλαβαίνεις τη στρατηγική σημασία της. Από εκεί ελέγχονταν τα περάσματα για Πελοπόννησο και Στερεά Ελλάδα. Η θέα είναι μοναδική. Κιάτο , Κόρινθος , Λουτράκι ,Κορινθιακός , Σαρωνικός Κόλπος , Γεράνεια Όρη , Ελικώνας , Παρνασσός , Βαρδούσια , Ζήρια , Ερύμανθος ,Μαίναλο στο βάθος ο Ταύγετος και αμέτρητες άλλες βουνοκορφές να ξεπροβάλλουν η μια πίσω από την άλλη.

Φθάνουμε στο λιμάνι του Πειραιά γεμάτοι όμορφες εικόνες και εντυπώσεις από τα μέρη που επισκεφθήκαμε και τους ανθρώπους που γνωρίσαμε. Τους προσκαλέσαμε να επισκεφθούν την όμορφη Κρήτη για να ανταποδώσουμε τη φιλοξενία που μας προσέφεραν και τους υποσχεθήκαμε ότι πολύ γρήγορα θα ξαναεπισκεφθούμε τα μέρη τους.

Τρισδιάστατη απεικόνιση των πορειών, φωτογραφίες, βίντεο καθώς και παλιότερες πορείες με άρθρα φίλων μας δημοσιευμένα στην «Πατρίδα» μπορείτε να δείτε στην ιστοσελίδα του Ομίλου www.friendsofnature.gr



Ιστοσελίδα : www.friendsofnature.gr

Κείμενο: Αναγνωστόπουλος Γιώργος

Φωτογραφίες : Κουνενάκη Βαγγελιώ