Τα πρώτα δείγματα της παρουσίας των Ελληνικών συλλόγων στις δύο ποδοσφαιρικές Ευρωπαϊκές διοργανώσεις κάθε άλλο παρά για χειροκροτήματα προσφέρονται.

Με την πρώτη ματιά ένας απολογισμός τριών προκρίσεων (Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού, ΠΑΟΚ), και ενός αποκλεισμού (της Λάρισας) δε φαίνεται και τόσο άσχημος.

Αναλογιζόμενοι όμως τη φάση που συμμετείχαν οι Έλληνες εκπρόσωποι και τους αντιπάλους που είχαν να αντιμετωπίσουν τα συμπεράσματα δε μπορεί παρά να κάνουν το ποτήρι να φαίνεται μισοάδειο και όχι μισογεμάτο.

Η λέξη πρόκριση κάπου χάνει το νόημα της όταν ο λόγος γίνεται για προκριματικούς των….προκριματικών μέσα στο κατακαλόκαιρο. Όταν δηλαδή επί της ουσίας δεν έχει ξεκινήσει ακόμα να παίζεται σοβαρό ποδόσφαιρο.

Οι αντίπαλοι που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν οι Ελληνικές ομάδες στην καλύτερη περίπτωση είχαν να παρατάξουν μόνο το ένδοξο όνομα (Σλόβαν Μπρατισλάβας, Σπάρτα Πράγας) ως αντίβαρο του παρακμιακού παρόντος. Οι άλλες δύο (Βαλερένγκα, Ρέικιαβικ) δεν υπάρχουν στον ποδοσφαιρικό χάρτη. Κι όμως ο Παναθηναϊκός καρδιοχτύπησε μέχρι τα τελευταία λεπτά για να αποκλείσει τη Σπάρτα, ενώ ο ΠΑΟΚ βρέθηκε να μετράει δευτερόλεπτα μέσα στο γήπεδο του και χρειάστηκε μπόλικη δόση τύχης για να βρεθεί στον επόμενο προκριματικό απέναντι στη Βαλερένγκα. Η δε Λάρισα δε μπόρεσε να καν να νικήσει σε δύο παιχνίδια την Ισλανδική Ρέικιαβικ και έμεινε εκτός από το πανηγύρι πριν καν ξεκινήσει. Μόνο ο Ολυμπιακός κατάφερε να μην έλθει σε επαφή με το άγχος σʼ αυτή την πρώτη σειρά των αγώνων. Απέναντι όμως σε έναν αντίπαλο που η χειραφέτηση του δε συνιστά επουδενί επίτευγμα ή άθλο.

Συνολικά ο απολογισμός της πρώτης «γύρας» των Ελληνικών ομάδων στην Ευρώπη ήταν 4 νίκες, 3 ήττες, και 1 ισοπαλία.

Μπροστά σʼ αυτή τη στατιστική και έχοντας πάντα υπʼ όψιν το ποιοι ήταν οι αντίπαλοι, το πέρασμα στον επόμενο γύρο δρα περισσότερο ως παραμορφωτικός καθρέφτης που δε γίνεται πάντως να κρύψει τον προβληματισμό για το μέλλον. Μακάρι να συνέλθουν στη συνέχεια.

Aντώνης Σαριδάκης