Κείμενο Κατερίνα Κυριακούλη, μαθήτρια Α’ Γυμνασίου Ροδίων Παιδεία Φωτογραφίες Γιώργος Αναγνωστόπουλος

Μια νέα περιπέτεια αρχίζει μόλις την Παρασκευή 3 Ιουλίου. Ώρα αφύπνισης στις 5:00 καθώς η αναχώρηση από το αεροδρόμιο της Ρόδου ήταν στις 7:00. Κατά τις 8:00 στο αεροδρόμιο της Αθήνας βρίσκουμε το υπόλοιπο group ερχόμενο από την Κρήτη. Στις 9:30 αναχωρούμε για Μόναχο και η άφιξή μας εκεί είναι στις 11:00. Πηγαίνουμε στο κέντρο του Μονάχου όπου μπορούμε να φάμε κάτι, αλλά και να ψωνίσουμε πράγματα απαραίτητα για τις πεζοπορίες των επόμενων ημερών. Στις 18:00 ήρθε το πούλμαν για να μας πάρει στο ξενοδοχείο στο Ινσμπρουκ όπου θα διανυκτερεύαμε μόνο εκείνο το βράδυ. Το δείπνο που πήραμε στο ξενοδοχείο είχε ως πρώτο πιάτο πεπόνι με προσούτο.

Σάββατο 4 Ιουλίου, πρώτη μέρα πεζοπορίας. Πριν την αναχώρηση μας από το ξενοδοχείο φάγαμε πρωινό και πήραμε τις βαλίτσες μας. Θα μένουμε τώρα σε ένα ξενοδοχείο στην Αυστρία στην περιοχή Steinach. Με το πούλμαν φτάσαμε εκεί από όπου θα ξεκινούσε η πεζοπορία. Με τελεφερίκ (ένα κλειστό στην αρχή και ένα ανοιχτό μετά)ανεβήκαμε μέχρι τα 1850 μ. Κατόπιν όλοι μαζί ανεβήκαμε στην κορυφή Νasslachjoch 2231 m του βουνού Steinachjoch. Μέχρι ένα σημείο προχωρούμε όλοι μαζί, όμως αυτό δεν κράτησε πολύ. Ο καθένας έπρεπε να πάρει τον δρόμο του. 3,5 ή 6 ώρες πεζοπορίας; Εγώ και η οικογένειά μου επιλέξαμε την πεζοπορία των τριών ωρών, γιατί σαν αρχάριοι που ήμαστε,(δεν ήμασταν γραμμένοι στο σύλλογο «Φίλοι Βουνού και Θάλασσας» , αλλά ήρθαμε λόγω φίλων που έχουμε εκεί) δεν μπορούμε να πάμε κατευθείαν στα δύσκολα. Ακολουθήσαμε τον κύριο Hanes, ο οποίος οδηγούσε την μικρή πεζοπορία. Στην αρχή κατεβήκαμε μια απότομη πλαγιά όμως μετά ήταν πιο ομαλός ο δρόμος. Κατά την διάρκεια της πεζοπορίας ξεκουραστήκαμε για λίγο σε ένα καταφύγιο …με πολλές αγελάδες. Πολλοί πήραμε φρέσκο γάλα από τις αγελάδες και φάγαμε σάντουιτς που είχαμε ετοιμάσει από το ξενοδοχείο. Και μετά συνεχίσαμε την πεζοπορία. Μετά από ώρα περπατήματος κάτσαμε σε ένα άλλο καταφύγιο όπου παραγγείλαμε λουκάνικα και μία σούπα με …μια μπάλα ( κυρίως από ψωμί φτιαγμένη) που απ’ ότι αποδείχτηκε τα επόμενα βράδια στο δείπνο του ξενοδοχείου, οι σούπες που τρώνε στην Αυστρία αποτελούνται από ζουμί και μία παρόμοια μπάλα. Στη συνέχεια περπατήσαμε μέχρι το ξενοδοχείο που ήταν όμως μεγάλη διαδρομή , αλλά όχι τόσο κουραστική και ξεκουραστήκαμε. Στις 20:00 δειπνήσαμε.

Κυριακή 5 Ιουλίου, αλλαγή προγράμματος. Στην κοιλάδα Valsertal δεν πήγαμε όπως προέβλεπε το πρόγραμμα λόγω βροχής. Έτσι ακολουθήσαμε το πρόγραμμα της Τρίτης. Με τρίωρη πορεία ανεβήκαμε μια πλαγιά που έφτανε σε ένα μοναστηράκι, της Μαρίας Μαγδαληνής. Κατά τη διάρκεια της πορείας κάναμε αρκετές στάσεις στα παγκάκια που βρίσκαμε στο δρόμο μας, λόγω του ότι ήταν μια δύσκολή πορεία, αφού οι ανηφόρες ήταν πολύ απότομες. Μόλις φτάσαμε στο μοναστηράκι καθίσαμε στο καταφύγιο που βρήκαμε. Παραγγείλαμε νερό χωρίς ανθρακικό, αλλά μας έφεραν …λουλουδόνερο. Και μετά αρχίσαμε την κατάβαση, απότομη και αυτή αφού ήταν από τον ίδιο δρόμο. Στο ξενοδοχείο φτάσαμε κατά τις 18:30 και δειπνήσαμε στις 20:00

Δευτέρα 6 Ιουλίου, με το λεωφορεία μεταφερόμαστε στη Γερμανία με διαδρομή περίπου 3 ώρες. Φτάσαμε στην αετοφωλιά, το καταφύγιο του Χίτλερ. Δεν καταφέραμε να απολαύσουμε την ωραία θέα που λέγεται ότι έχει εκεί ,γιατί είχε πολλή βροχή αλλά και ομίχλη. Έτσι κάτσαμε στην καφετέρια που είχε μέσα. Αφού σταμάτησε η βροχή πήγαμε στην λίμνη Königssee. Με ηλεκτροκίνητες βάρκες μεταφερθήκαμε στην εκκλησία του Αγίου Βαρθολομαίου όπου εκεί γύρω κάναμε και μια μικρή βόλτα. Στις οχτώ παρά το βράδυ φτάσαμε στο ξενοδοχείο και στις 20:30 φάγαμε.

Τρίτη 7 Ιουλίου, μεταφερθήκαμε στην κοιλάδα Schmirtal. Εκεί χωριστήκαμε πάλι σε δύο ομάδες(3 ώρες και 6 ώρες). Εγώ ακολούθησα την τρίωρη πορεία. Καθώς ανεβαίναμε στο βουνό κάναμε μια στάση σε μια λίμνη η οποία λεγόταν «εφτά πηγές» και καταλήξαμε στην εκκλησία της Παναγίας Wartesaal. Μετά άρχισε η κατάβαση και η άφιξη στο ξενοδοχείο μας με πούλμαν στις 17:30. Στις 20:00 φάγαμε βραδινό.

Τετάρτη 8 Ιουλίου, ημέρα ελεύθερη στο Innsbruck. Με την οικογένειά μου και τους φίλους μας πήγαμε στο μουσείο λαϊκής τέχνης και στο παλάτι Ambras όπου είδαμε και πολλές πανοπλίες και μετά κάναμε μια βόλτα στην πόλη. Το βράδυ στις 20:00 δειπνήσαμε με τιρολέζικο φαγητό.

Πέμπτη 9 Ιουλίου, μεταφερθήκαμε με λεωφορείο στην κοιλάδα Valsertal. Κατά την διάρκεια της διαδρομής ο κύριος Hannes μάζευε πέτρες για να μας κάνει ένα δωράκι στο τέλος της εκδρομής , αλλά τις έβαζε στα σακίδιά μας. Προς το τέλος της τρίωρης πεζοπορίας σταματήσαμε σε ένα μέρος με πολλούς καταρράκτες, όπου μπορούσαμε να βγάλουμε πολλές φωτογραφίες. Κατεβαίνοντας σταματήσαμε σε ένα καταφύγιο όπου δύο παππούδες μας διασκέδαζαν παίζονταν φυσαρμόνικα, κιθάρα και χορεύοντας μαζί μας. Στις 15:00 γυρίσαμε στο ξενοδοχείο και στις 20:00 φάγαμε. Η βραδιά μας τέλειωσε ευχάριστα, καθώς τρεις Αυστριακοί μας έπαιζαν Τιρολέζικη μουσική.

Παρασκευή 10 Ιουλίου, πήγαμε στους Δολομίτες της Ιταλίας όπου κάναμε μία ώρα πεζοπορία και κάτσαμε σε μια καφετέρια. Όταν φύγαμε σταματήσαμε στο χωριό Stretzing και κάναμε βόλτα και μπορούσαμε να αγοράσουμε διάφορα αναμνηστικά δωράκια. Στο γυρισμό μας προς το ξενοδοχείο μείναμε για μία ώρα σε ένα εμπορικό κέντρο της Ιταλίας. Φάγαμε κατά τις 19:30 και στις 22:00 πήγαμε για Bowling, όπου παίξαμε με ένα διασκεδαστικό τρόπο.

Σάββατο 11 Ιουλίου, πήγαμε σε ένα ελβετικό χωριό. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής στο λεωφορείο, ο οδηγός έψηνε λουκάνικα σε ένα φουρνάκι του λεωφορείου. Μόλις φτάσαμε φάγαμε τα λουκάνικα και χωριστήκαμε. Όσοι ήθελαν μπορούσαν να πάνε μια μικρή πεζοπορία, ενώ οι υπόλοιποι κάνανε βόλτα στο χωριό. Φτάσαμε στο ξενοδοχείο στις 18:00 και στις 19:30 φάγαμε βραδινό. Μόλις τελειώσαμε το φαγητό κάναμε παιχνίδια και ο κύριος Hannes μας μοίρασε διάφορα δώρα, από τα οποία ήταν και οι πέτρες που κουβαλούσαμε την Πέμπτη όμως ζωγραφισμένες.

Κυριακή 12 Ιουλίου, αναχωρήσαμε από το ξενοδοχείο στις 7:45 με τις βαλίτσες μας, με προορισμό το αεροδρόμιο του Μονάχου. Στις 18:30 φύγαμε για Ρόδο.