
Είχε προηγηθεί η μεγάλη προσωπική του επιτυχία της υπογραφής της Συνθήκης των Σεβρών στις 28 Ιουλίου/10 Αυγούστου, με την οποία η Ελλάδα έπαιρνε τη Δυτική και Ανατολική Θράκη και για μια πενταετία τη ζώνη της Μικράς Ασίας. Οι παραχωρήσεις αυτές ήταν ανταπόδοση των υπηρεσιών του Βενιζέλου προς τον αγγλογαλλικό συνασπισμό κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.
Στη θριαμβευτική υποδοχή που έγινε στον Ελευθέριο Βενιζέλο στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο πήραν μέρος και αντιπροσωπείες των Κρητικών. Στη φωτογραφία, από το αρχείο της κυρίας Πετράκη, απαθανατίστηκε μια ομάδα βρακοφόρων, κυρίως από την περιοχή του Κρουσώνα.
Διακρίνονται, όρθιοι από αριστερά:
1) Χριστόδουλος Φασουλάκης ή Λαμπρινοχριστόδουλος
2) Δημήτριος Κοκοβάκης ή Στουποδημήτρης
3) Φίλιππος Μακατουνάκης
4) Θεόδουλος Βεργετάκης
5) Αντώνιος Γωνιανάκης ή Τουρκαντώνης, μακεδονομάχος
6) Μιχάλης Χαιρέτης ή Πιτήδιος (ήταν από την Πυργού)
Καθήμενοι από αριστερά:
1)Νικόλαος Δρακουλάκης
2) Αντώνιος Γρηγοράκης ή Σατανάς
3) Ιωάννης Γκριδάκης ή Γκριδογιάννης
4) Γεώργιος Βαρδαλαχάκης ή Χαρτούτσας
5) Νικόλαος Γιανναδάκης, μακεδονομάχος
Σημειώνεται ότι στους συμμετέχοντες δημάρχους και κοινοτάρχες από όλη την Ελλάδα δόθηκαν αναμνηστικά μετάλλια σαν αυτά που φορούν οι βρακοφόροι.
Πάντως η διεθνής αυτή επιτυχία δεν βρήκε ανταπόκριση στο σύνολο του ελληνικού λαού, που προερχόταν από μια μακρά περίοδο κρίσης, αυτή του Εθνικού Διχασμού. Έτσι στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920 ο Βενιζέλος και το Κόμμα των Φιλελευθέρων έχασαν τις εκλογές, ο εθνάρχης έφυγε στο εξωτερικό και οι αντιβενιζελικοί επανέφεραν στο θρόνο τον εκδιωχθέντα το 1917 μονάρχη Κωνσταντίνο. Η ήττα του Βενιζέλου είχε συνέπεια την καταστροφική πολιτική που οδήγησε στην Μικρασιατική Καταστροφή.

