Ο Όμιλος Φίλων Βουνού και Θάλασσας Ηρακλείου πραγματοποίησε την Κυριακή 24 Μαϊου 2009 πεζοπορική διαδρομή αφιερωμένη στη μνήμη του αδικοχαμένου Γιάννη Κυπριωτάκη.
Ξεκινήσαμε, όπως πάντα, στις 8 το πρωί από τα ΚΤΕΛ της Χανιώπορτας και στις 9 ήμασταν στη Γέργερη. Περάσαμε μέσα από τον οικισμό και πήραμε το δρόμο που οδηγεί στο δάσος του Ρούβα. Ένα δρόμο δύσκολο για λεωφορείο ,εξ αιτίας των πολλών κλειστών στροφών και των περιστασιακών λιθοπτώσεων. Ο οδηγός μας, ο Δημήτρης ,είναι πολύ έμπειρος και μας μετέφερε μέχρι τη θέση Θέα όπου και αποβιβασθήκαμε.
T' όνομα της θέσης γίνεται εύκολα αντιληπτό. Στο βάθος ο κόλπος της Μεσσαράς με τα νησάκια Παξιμάδια, το φράγμα της Φανερωμένης ,οι Μοίρες ,το Τυμπάκι ,ο Ζαρός .ο καταπράσινος κάμπος της Μεσσαράς ,τα΄Αστερούσια Όρη και οι κορυφές Αμπελάκια και Νταρού.
Ξεκινάμε την πεζοπορία σε παλιό ανηφορικό μονοπάτι ανάμεσα σε θαμνώδη βλάστηση και τεράστιους πρίνους. Στην πορεία συμμετέχουν αρκετοί νέοι φίλοι του Ομίλου που πεζοπορούν για πρώτη φορά και έτσι δίνουμε περισσότερες στάσεις για ξεκούραση και ο ρυθμός είναι χαλαρός. Σε μία ώρα έχουμε καλύψει ,χωρίς να το καταλάβουμε, το ανηφορικό μέρος της πορείας και φθάνουμε μέχρι τη θέση Σελιά όπου μας περιμένει μία ευχάριστη έκπληξη.
Από την τελευταία μας πεζοπορία στα Αμπελάκια τον περασμένο Νοέμβριο, ξέραμε ότι στη θέση Σελιά υπήρχε ένα πανέμορφο πέτρινο μιτάτο. Τώρα σ΄αυτή τη θέση υπάρχει άλλο ένα μιτάτο και έχει χτιστεί και ένα εντυπωσιακό υπαίθριο θέατρο με κερκίδες. Τα συγκεκριμένα οικοδομήματα είναι υψηλής αισθητικής λίθινα κατασκευάσματα ,δένουν απόλυτα με τον περιβάλλοντα χώρο και θα φιλοξενήσουν έκθεση του Δήμου Ρούβα με θέμα την κτηνοτροφία. Το δε σημείο είναι κομβικό ,γιατί από εκεί ξεκινά ένα δίκτυο μονοπατιών ( τα οποία ο Όμιλος έχει εντοπίσει και διερευνήσει ,αξιοποιώντας το παλαιό χαρτογραφικό υπόβαθρο της Γ.Υ.Σ με τη συνδρομή του δορυφορικού συστήματος γεωεντοπισμού ( GPS). Με χαρά πληροφορηθήκαμε από το Δήμαρχο του Δήμου Ρούβα ,κύριο Οικονομάκη Φανούρη , ότι το μονοπάτι που θα κατηφορίσουμε έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα ανακατασκευής και συντήρησής του.
Μπαίνουμε στο μονοπάτι το οποίο είναι η ανατολική προσέγγιση του δάσους του Ρούβα. Ο χρυσαφής ήλιος, ο καταγάλανος ουρανός ,το καταπράσινο δάσος του Ρούβα , η κατάλευκη κορυφή Τίμιος Σταυρός ( 2456 μ ) και οι κορυφές Σκίνακας ( 1750 μ ) , Μαύρος Κούμος ( 1610 μ ), Χαλασοκεφάλα ( 1917 μ) συνθέτουν μία εικόνα απείρου φυσικού κάλλους.
Πεζοπορούμε στο κατηφορικό ,ευδιάκριτο μονοπάτι με την υπέροχη θέα. Κάνουμε στάση κάτω από τον πυκνό ίσκιο ενός τεράστιου πρίνου. Δροσιζόμαστε ,ξεκουραζόμαστε και φωτογραφιζόμαστε. Συνεχίζουμε την κατάβαση. Το δάσος έχει αρχίσει να πυκνώνει και η πεζοπορία πραγματοποιείται υπό σκιαν. Συναντάμε δύο πηγές με κρυστάλλινα νερά και με έκπληξη αντικρύζουμε ένα τεράστιο κλήμα αμπελιού να έχει αναρριχηθεί σ΄έναν πρίνο. Στο μυαλό μας ήρθε η παρακείμενη κορυφή “Αμπελάκια “και συνδυάσαμε το τοπωνύμιο με την ύπαρξη αμπελιών σε παλιότερους χρόνους.Συνεχίζουμε παράλληλα με τα κελαρυστά νερά του ρυακιού και συναντάμε θεόρατους πρίνους σε ομαλό έδαφος. Έτσι ήρεμα , χαλαρά έχουμε κατέβει στην καρδιά του δάσους του Ρούβα.
Στο εκκλησάκι του Αι-Γιάννη , από τον Πάππα – Σταύρο , τελείται επιμνημόσυνη δέηση σε μνήμη του Γιάννη Κυπριωτάκη. Παρών είναι και ο δήμαρχος του Δήμου Ρούβα. Στον προαύλιο χώρο διαβάζεται η συγκινητική συλλυπητήρια επιστολή του Φυσιολατρικού Ομίλου Βόλου ο «Παν». Στο μυαλό όλων μας έρχεται η μνήμη του άξιου συνορειβάτη μας και ενδόμυχα ευχόμαστε η ψυχή του ν' αναπαύεται στα μέρη που περπάτησε κι αγάπησε. Ο αρχηγός της εκδρομής , Άρης Κουτεντάκης , έχει φροντίσει και έχει στρωθεί επιμνημόσυνο τραπέζι κάτω από τους πρίνους . Προσφέρονται τυρί , παξιμάδι ,ελιές ,πιταράκια ,παλιό κρασί και ρακί.
Κυρίαρχο είδος του δάσους είναι ο πρίνος. Στο δάσος του Ρούβα βρίσκεται η μεγαλύτερη συστάδα πρίνων της Ευρώπης. Ακόμα συναντούμε σφεντάμια με εντυπωσιακό κόκκινο χρωματισμό το φθινόππωρο,πλατάνια, κυπαρίσσια ,πεύκα και αζιλάκους.
Εφοδιαζόμαστε με νερό από τις πηγές και μπαίνουμε σ΄ένα από τα πιο όμορφα φαράγγια της Ελλάδας. Το φαράγγι του Γάφαρη. Πεζοπορούμε μέσα σε πυκνό δάσος πρίνων κάνοντας συνεχώς περάσματα πάνω από το ρυάκι. Κελαηδήματα πουλιών, κελάρυσμα του ρυακιού είναι οι ήχοι που μας συνοδεύουν. Το μονοπάτι καλοδιατηρημένο και σε ορισμένα σημεία προστατευμένο με ξύλινο κιγκλίδωμα. Ξαφνικά το νερό του ρυακιού χάνεται ακολουθώντας υπόγεια διαδρομή. Μυρωδιά φασκόμηλου «ακούγεται» έντονα. Σε κάποιο σημείο το φαράγγι στενεύει και οι κάθετες ορθοπλαγιές σου κόβουν την ανάσα. Ευχάριστη έκπληξη η παρουσία πολλών ξένων περιπατητών. Περνάμε από ξύλινο γεφυράκι και ξύλινη σκάλα. Το φαράγγι πλαταίνει και πεζοπορούμε στο καθαρό μονοπάτι που ελίσσεται στο άκρο της πλαγιάς. Απέναντι στην πλαγιά φαίνονται υπολείμματα κορμών, αποτέλεσμα παλιότερης πυρκαγιάς, όπως επίσης και οι πτώσεις βράχων που είναι συνέπεια της πυρκαγιάς. Μπροστά μας η κοιλάδα του Ζαρού και ο εντυπωσιακός ορεινός όγκος των Αστερουσίων ορέων. Περνάμε από τον Αγιο Νικόλαο και μετά από δέκα λεπτά βρισκόμαστε στην πανέμορφη λίμνη του Ζαρού.
Καθόμαστε για μια ώρα στο χώρο της λίμνης και αναχωρούμε για το Ηράκλειο με ανάμεικτα συναισθήματα.
Ιστοσελίδα: www.friendsofnature.gr
Κείμενο, φωτογραφίες: Αναγνωστόπουλος Γιώργος

