Tου Ν. Τσαγκαράκη
Η επιλογή αυτή την εβδομάδα γίνεται ανάμεσα σε αισθηματική κομεντί και πολιτικό δράμα.
ΟΙ ΑΔΕΡΦΟΙ ΜΠΛΟΥΜ
THE BROTHERS BLOOM
Σκην.: Ράιαν Τζόνσον
Πρωτ.: Έιντριεν Μπρόντι, Ρέιτσελ Γουάιτς, Μαρκ Ράφαλο, Ρίνκο Κικούτσι, Ρόμπι Κόλτρεϊν, Μαξιμίλιαν Σελ
Ο Στίβεν κι ο Μπλουμ είναι δύο ορφανά αδέρφια που μεγαλώνουν μακριά από οικογένεια, αφού κανένα σπίτι δεν είναι ικανό να ανεχτεί τις μεγαλόσχημες ζαβολιές τους. Ενήλικοι πια, έχουν στη συμμορία τους τη Μπανγκ Μπανγκ και μαζί αποφασίζουν να κάνουν ένα τελευταίο κόλπο πριν την αποχώρηση του ευαίσθητου Μπλουμ, ο οποίος θέλει ν’ αποσυρθεί. Βρίσκουν μια πάμπλουτη και γλυκύτατη κληρονόμο που γίνεται το ιδανικό θύμα αλλά και η ιδανική γυναίκα για τον Μπλουμ, που πρέπει τώρα να βρει τρόπο να εκδηλώσει τον έρωτά του και να εμποδίσει τον αδερφό του να κλέψει τα χρήματα της αγαπημένης του- ή αν γίνεται, να συμβιβάσει αυτά τα δύο.
Η πιο διασκεδαστική ταινία της εβδομάδας, συγκεντρώνει τέσσερις ταλαντούχους και βραβευμένους ηθοποιούς σ’ ένα κεφάτο και ζωντανό σενάριο γραμμένο από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, μεταφέροντάς τους σε διάφορες τοποθεσίες της υφηλίου (ωστόσο η ‘ελληνική’ δεν πρέπει να είναι και τόσο ελληνική) για ένα κυνήγι θησαυρού- άλλοτε ψεύτικου κι άλλοτε αληθινού. Αυτό που έχει σημασία για την πλοκή και για τον θεατή, είναι ότι η σουρεαλιστική χροιά του χιούμορ, οι ζωηρές ερμηνείες, οι μέχρι τέλους εύστοχες συναισθηματικές διακυμάνσεις και το επίσης ταιριαστό καστ, φτιάχνουν μια ευχάριστη, έξυπνη, ευρηματική κομεντί, ιδανική για καλοκαιρινή κινηματογραφική διασκέδαση.
50 ΝΕΚΡΟΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ
FIFTY DEAD MEN WALKING
Σκην: Κάρι Σκόγκλαντ
Πρωτ.: Τζιμ Στάρτζες, Μπεν Κίνγκσλεϊ, Κέβιν Ζίγκερς, Τομ Κόλινς, Ρόουζ Μαγκάουαν, Νάταλι Πρες
Βασισμένη στην αληθινή ιστορία του Μάρτιν ΜακΓκάρτλαντ, η ταινία αφηγείται τη ζωή του νεαρού στο Μπέλφαστ κατά την αιματοβαμμένη δεκαετία του ’70, όταν ως άνεργος χωρίς προοπτικές κλήθηκε να επιλέξει ανάμεσα στην εύκολη λύση της συμμετοχής του στον IRA και στην ριψοκίνδυνη συνεργασία του με την αστυνομία, βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή του και της οικογένειάς του. Τα περιστατικά αντλούνται από τα βιβλία του Νίκολας Ντέιβις αλλά και του ίδιου του ΜακΓκάρτλαντ και παρουσιάζουν την έκρυθμη κατάσταση φανατισμού και τρομοκρατίας της εποχής.
Τα γεγονότα που απαρτίζουν την πλοκή δε χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερη πρωτοτυπία, όπως άλλωστε και η ίδια η σεναριακή ιδέα. Μάλιστα από ένα σημείο και μετά η ιστορία απλώς επαναλαμβάνεται μέχρι να φτάσει σε μια οριακή στιγμή κατάλληλη για να αποκαλυφθεί το μυστικό του Μάρτιν, κάτι που θα μπορούσε να έχει συμβεί και νωρίτερα χωρίς αφηγηματική απώλεια, μια και από την αρχή ο θεατής προδιατίθεται για μια προσωρινή κατάληξη- προσδοκία με την οποία ‘παίζουν’ οι πληροφορίες του τέλους.
Αυτά που προσδίδουν το όποιο ενδιαφέρον στην ταινία, είναι οι καλές ερμηνείες των ηθοποιών της, οι γρήγοροι ρυθμοί της, και η σχετική αγωνία που αναπτύσσεται για την επικειμένη έκθεση του Μάρτιν στους τρομοκράτες. Σε καμία περίπτωση δε διαθέτει την πολιτική αμφισημία, την ψυχολογική εμβάθυνση και την εικαστική αρτιότητα του παρόμοιου θέματος «Hunger», αλλά κινείται σ’ ένα πολύ πιο ‘ευθύγραμμο’, συμβατικό πλαίσιο μέσα στο οποίο καταφέρνει απλώς να ικανοποιήσει τις βασικές προσδοκίες του θεατή, μεταφέροντας επαρκώς το κοινότοπο πλην αγωνιώδες δίλημμα και τη δύσκολη θέση του πρωταγωνιστή της.

