Με γόνους κυπρίνου εμπλουτίστηκε χθες η λιμνοδεξαμενή της Γέργερης με στόχο να αποκτήσει το επόμενο διάστημα η περιοχή τη δική της πανίδα. Πρόκειται για 3.000 γόνους κυπρίνου που προέρχονται από τον ιχθυογεννητικό σταθμό λίμνης Ιωαννίνων, με φορέα υλοποίησης τον Τ.Ο.Ε.Β. Γέργερης.
Η μεταφορά έγινε με φορτηγό βυτίο 10 τόνων, ακτοπλοϊκώς, μέσω του λιμένα Πειραιά και στη διαδικασία παρέστη και η νομάρχης κ.Σχοιναράκη που συνοδευόταν από το Νομαρχιακό Σύμβουλο κ. Γιώργο Μαρή, καθώς και από υπηρεσιακούς παράγοντες της Διεύθυνσης Κτηνιατρικής και Αλιείας.
Ο κυπρίνος είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα και γνωστά ψάρια των γλυκών νερών σε παγκόσμια κλίμακα. Και είναι το σημαντικότερο μέλος μιας μεγάλης οικογένειας ψαριών του γλυκού νερού, στην οποία έχει δώσει και το όνομα του (οικογένεια Κυπρινιδών). Το σχήμα του είδους αυτού είναι ωοειδές, σχετικά μακρόστενο, αλλά μπορεί να αλλάξει ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο ζει. Συνήθως είναι πιο μακρόστενο σε τρεχούμενα νερά και λίμνες με κρύο νερό, ενώ σε λίμνες με πιο ζεστό νερό μπορεί να «στρογγυλέψει» σε βαθμό που να θυμίζει μια μεγάλη μπάλα με κεφάλι, πτερύγια και ουρά! Το χρώμα του συνήθως είναι σκούρο καφεπράσινο στην ράχη, καστανωπό, λαδί, ή χρυσοκαφέ στα πλευρά, και κιτρινωπό στην κοιλιά. Έχει ένα μεγάλο πτερύγιο κατά μήκους της ράχης, ενώ και τα υπόλοιπα πτερύγια είναι σχετικά μεγάλα. Μεγάλο σχετικά είναι και το στόμα του, γύρω από το οποίο υπάρχουν τέσσερα μικρά «μουστάκια» με αισθητήρες που τον βοηθούν στην ανεύρεση τροφής. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να δοθεί στα λέπια του Κυπρίνου, αφού εμφανίζεται σε τρεις διαφορετικές παραλλαγές: Ο «κοινός» Κυπρίνος (Common Carp) έχει το κορμί του πλήρως καλυμμένο με κανονικά λέπια μεγάλου σχετικά μεγέθους. Ο Κυπρίνος «Καθρέπτης» (Mirror Carp) έχει μόνο μερικά πολύ μεγάλα λέπια τοποθετημένα μόνο σε ορισμένα σημεία του κορμιού του (κυρίως κατά μήκος της πλευρικής γραμμής). Τέλος, ο Κυπρίνος «Δέρμα» (Leather Carp) έχει ελάχιστα ή και καθόλου λέπια και τα πλευρά του καλύπτονται μόνο με δέρμα (εξ ου και το όνομα του). Οι τρείς αυτές παραλλαγές στην εμφάνιση του Κυπρίνου δεν έχουν σημαντικές γενετικές διαφορές (μπορείτε να το σκεφτείτε όπως το χρώμα των μαλλιών στους ανθρώπους). Στα περισσότερα φράγματα της Κύπρου εμφανίζονται ταυτόχρονα και οι τρείς παραλλαγές, αλλά σε ορισμένα φράγματα κάποια από τις τρεις μπορεί να είναι πιό κοινή (π.χ. στο φράγμα Καλαβασού ο «κοινός» Κυπρίνος είναι η πιό διαδεδομένη παραλλαγή, ενώ στο κοντινό φράγμα των Λευκάρων ο Κυπρίνος «Καθρέπτης» φαίνεται να επικρατεί).
Το συνηθισμένο μέγεθος του Κυπρίνου είναι 2 ως 5 κιλά, με μήκος από 40 ως 60 εκατοστά. Ωστόσο, το είδος μεγαλώνει πολύ περισσότερο. Κυπρίνοι των 10-15 κιλών πιάνονται σχετικά συχνά στα Κυπριακά φράγματα, ενώ δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στα φράγματα μας κυκλοφορούν «Κυπρινάκια» που υπερβαίνουν τα 25 κιλά.
Ο Κυπρίνος αναπαράγεται όταν η θερμοκρασία του νερού κυμαίνεται από 17 ως 21 οC, σε ξέβαθες περιοχές με μαλακούς βυθούς και όσο το δυνατόν πλουσιότερη υδρόβια βλάστηση. Κατά την περίοδο της αναπαραγωγής οι αρσενικοί Κυπρίνοι επιδίδονται σε εντυπωσιακά άλματα και όταν υπάρχουν αρκετοί μαζεμένοι το θέαμα μπορεί να είναι εντυπωσιακό. Τα θηλυκά αφήνουν ένα πολύ μεγάλο αριθμό αυγών (Θηλυκό 5 κιλών μπορεί να αφήσει πέραν των τριών εκατομμυρίων αυγών!!!), τα οποία γονιμοποιούνται από τα αρσενικά και εντός 3-6 ημερών εκκολάπτονται τα μικρά Κυπρινάκια. Η εξαιρετική αυτή γονιμότητα του Κυπρίνου είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο όταν Κυπρίνοι εισαχθούν σε μια λίμνη ποτέ πια δεν εξαφανίζονται (εκτός αν αποξηρανθεί πλήρως!). Επιπρόσθετα, από τις επιδόσεις του στον τομέα αυτό, το είδος πήρε και το όνομα του (από την Κύπριδα Αφροδίτη, την αρχαία Θεά τού Έρωτα).
Σε μικρό μέγεθος και ηλικία ο Κυπρίνος συγκροτεί μεγάλα κοπάδια. Με την αύξηση του μεγέθους των ψαριών τα κοπάδια αυτά διασπώνται σε μικρές ομάδες και οι πιο μεγάλοι Κυπρίνοι ζούνε ατομικά ή σε ομάδες 2-3 ατόμων. Οι Κυπρίνοι τρέφονται τόσο με φυτικές ουσίες όσο και με μικρά ζωύφια του βυθού (όπως προνύμφες εντόμων, μικροσκοπικές γαρίδες, κλπ) και αποτελούν κυριολεκτικά «Μηχανές επεξεργασίας Τροφής σε Σάρκα». Σε ζεστά νερά (όπως αυτά των Κυπριακών φραγμάτων) το βάρος τους αυξάνεται με εντυπωσιακούς ρυθμούς.
Η αλιεία των ψαριών αυτών απαγορεύεται με κάθε μέσο και αλιευτικό εργαλείο για διάστημα τουλάχιστον ενός έτους από την ημερομηνία εισαγωγής τους στη λιμνοδεξαμενή.

