Αρχηγός εκδρομής: Μιχάλης Λυρατζάκης

Κείμενο: Ελένη Μπιτσάκη

Φωτογραφίες: Χρήστος Οικονομάκης

Παρασκευή 12/6/2009 και ώρα 15.30. Αλλο ένα ραντεβού στο Μουσείο για τους φίλους της ορειβασίας. Προορισμός η διάσχιση των Λευκών Ορέων. Μια εκδρομή που γίνεται κάθε χρόνο του Αγίου Πνεύματος.

Ξεκινήσαμε χαρούμενοι και αισιόδοξοι αν και οι οιωνοί δεν ήταν και τόσο καλοί αφού οι ειδήμονες μιλούσαν για υψηλές θερμοκρασίες το Σαββατοκύριακο.

Φτάσαμε στον Αϊ Γιάννη γύρω στις 19.30 με δύο στάσεις ενδιάμεσα στις Βρύσες και τα Σφακιά. Από δω πήραμε δυο φίλες που είχαν περάσει το φαράγγι της Σαμαριάς.

Το βράδυ πέρασε όμορφα, αφού το μέρος είναι καταπληκτικό όπως επίσης και οι οικοδεσπότες και τα εδέσματα που μας ετοίμασαν.

Το Σάββατο ξυπνήσαμε χαράματα, 3.30, φάγαμε τις υπέροχες σφακιανές πίτες της Αννας και ξεκινήσαμε την πορείας μας. Αρχικά με αυτοκίνητο φτάσαμε μέχρι την Ανώπολη απ’ όπου ξεκινήσαμε το περπάτημα. Η ώρα ήταν πέντε περίπου. Το μονοπάτι είναι καταπληκτικό. Ενας από τους άθικτους παράδεισους μονοπατιών στην Κρήτη.

Καταπράσινο απ’ τα Πεύκα, τα κυπαρίσσια, τα σφεντάμια. Μετά από δυο ώρες ανάβαση φτάσαμε στη θέση Αμουτσερά. Εδώ κάναμε την πρώτη μας στάση για φωτογραφίες. Καθώς προχωρούσαμε το τοπίο σταδιακά άλλαζε. Δεν έχουμε πια δέντρα αλλά μικρά θαμνάκια και μικροσκοπικά λουλουδάκια διαφόρων χρωμάτων.

Προχωρώντας προς Ρουσσιές ή Στέρνες (2336 μ.) το τοπίο γίνεται σεληνιακό με υπέροχα πετρώματα που μοιάζουν με ηφαιστειογενή σε αντίθεση με το λευκό χρώμα των κορυφών των Λευκών. Γύρω μας στέκονται επιβλητικά πανέμορφες κορφές. Ο Τροχάρης (2402μ.) με τα όμορφα κεραμιδένια χρώματα, ο Θοδωρής, το Μοδάκι. Γενικά το περιβάλλον είναι πολύ επιβλητικό, γεμάτο τάφκους και χοάνες που μας δείχνουν πόσο σεβασμό και σύνεση πρέπει να δείχνουμε στη φύση, ειδικά το χειμώνα που όλα αυτά είναι καμουφλαρισμένα με χιόνι. Μια χιονοσπηλιά σε μια χιονούρα μας γύρισε πίσω στην αθωότητα των παιδικών μας χρόνων. Δυστυχώς όμως ο δρόμος έχει καταστρέψει την ομορφιά του τοπίου και τα αυτοκίνητα πια ανεβαίνουν με κάθε ευκολία εδώ πάνω. Στη θέση Στέρνες, υπάρχει μια δεξαμενή με νερό και απ’ αυτό το σημείο μπαίνουμε στην τελευταία ανηφορική διαδρομή για την κορυφή Πάχνες.

Γύρω στις 12.30 φτάνουμε εκεί σε υψόμετρο 2.454μ. Ο καιρός τέλειος, ούτε ζέστη, ούτε κρύο. Φυσά ένα υπέροχο δροσερό αεράκι. Η ατμόσφαιρα είναι διαυγής και μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε μια “θάλασσα” από κορφές. Μείναμε στην κορυφή πάνω από μια ώρα. Φάγαμε, τραβήξαμε άπειρες φωτογραφίες και θαυμάσαμε την ομορφιά γύρω μας. Κατά την κατάβαση είναι μπροστά μας τα φαράγγια Ελιγιά και Σαμαριά.

Χαμηλώνουμε για να συναντήσουμε το μονοπάτι που έρχεται από τους Ποταμούς. Τώρα φαίνονται άλλες κορφές όπως ο Γκίγκιλος, ο Βολακιάς, η Μελινταού. Το μονοπάτι περνά κάτω από τη Ζαρανοκεφάλα. Φτάνουμε στην πηγή Ζαρανό. Εχει αρκετό νερό. Ισως είναι η μοναδική πηγή νερού σε τέτοιο υψόμετρο στην Κρήτη (2.100μ.) Συνεχίζοντας το μονοπάτι φτάνουμε σ’ ένα σημείο όπου διακρίνουμε από μακριά τον Αϊ Γιάννη.

Ομως χρειάζεται να περπατήσουμε αρκετές ώρες για να φτάσουμε εκεί. Το μονοπάτι σε αρκετά σημεία είανι χαλασμένο από τις καταιγίδες του χειμώνα. Συναντάμε τα πρώτα δέντρα και σιγά-σιγά μπαίνουμε σε δάσος που καταλήγει σε μια διακλάδωση με παλιά πηγάδια και καμίνια. Από το σημείο αυτό υπάρχουν δύο μονοπάτια που οδηγούν στον Αϊ-Γιάννη. Το ένα περνάει από Κρούσσια. Εμείς επιλέγουμε το άλλο μονοπάτι. Τελικά μετά από περπάτημα 15 ωρών φτάνουμε στο χωριό κουρασμένοι βέβαια αλλά και πολύ ικανοποιημένοι.

Ενα νόστιμο γεύμα μας περιμένει όπως και το προηγούμενο βράδυ. Και φυσικά το κέφι μας είναι πάντα ζωντανού, αφού ένα καλό γεύμα και ένα μπάνιο έχει διώξει την κούραση της μέρας. Την Κυριακή ξυπνάμε αριστοκρατικά, παίρνουμε πρωινό και 9.30 ξεκινάμε για Σφακιά. Ακολουθούμε ένα πέτρινο μονοπάτι και μπαίνουμε σε πευκόδασος που ενώνει Αϊ-Γιάννη και Λιβανιανά. Συναντάμε το φαράγγι της Αράδαινας που το διασχίζουμε κάθετα και περνάμε απέναντι στα Λιβανιανά. Ενας τοίχος μοναχικός σ’ ένα μπαλκόνι καμαρώνει απ’ τη μια μεριά (νότια) το Λιβυκό και απ’ την άλλη (βόρεια) τα Λευκά. Με τη θάλασσα πάντα δίπλα μας, περνάμε το χωριό και συνεχίζουμε για Φοίνικα, Λουτρό και Γλυκά Νερά. Εδώ σταματάμε για ένα μπάνιο στα πεντακάθαρα δροσερά νερά. Το γλυκό νερό που αναβλύζει απ’ την άμμο, δίνει το όνομα στην παραλία αυτή. Κατά τις πέντε και κάτι, με βαριά καρδιά αφήσαμε την ωραία παραλία και αναχωρήσαμε για Σφακιά όπου μας περίμενε το λεωφορείο μας. Κάναμε μια στάση στο Ασκύφου για πίτες, παγωτά και ομελέτες και συνεχίσαμε για Ηράκλειο. Δέκα και κάτι είμασταν στα σπίτια μας. Ενα μεγάλο ευχαριστώ από όλους μας στον αρχηγό της εκδρομής το Μιχάλη το Λυρατζάκη για το όμορφο διήμερο που περάσαμε.

Και του χρόνου!

Την Κυριακή 21 Ιουνίου θα περπατήσουμε στο πανέμορφο φαράγγι του Δίκταμου και θα απολαύσουμε το μπάνιο μας στην περιοχή της Γεωργιούπολης. Η δραστηριότητα αυτού του μήνα, συνεχίζεται στις 27 και 28 Ιουνίου στο μαγευτικό φαράγγι της Αγίας Ειρήνης. Θα καταλήξουμε στη Σούγια και θα περπατήσουμε την Κυριακή προς την Λισσό και την Παλαιόχωρα.

Πληροφορίες-εγγραφές στα γραφεία του Συλλόγου μας Δικαιοσύνης 53 από Δευτέρα-Πέμπτη και στο τηλέφωνο 2810 227609 από 20.30-22.30.

Φωτογραφίες γι’ αυτό το κείμενο θα βρείτε στην ιστοσελίδα μας.

ΕΟΣ Ηρακλείου