Είναι ένας άνθρωπος που ασχολείται με την πολιτική, χωρίς να αισθάνεται πολιτικός. Ο λόγος του είναι αιχμηρός, αντισυμβατικός, αλλά και ουσιώδης.
Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της “Δράσης”, Γιάννης Μπουτάρης, δεν στρογγυλεύει καταστάσεις, ούτε επιλέγει την υπεκφυγή.
Μιλά ξεκάθαρα για το κόμμα του, για το οποίο αναφέρει πως ακόμα δεν έχει καθαρά κομματικά χαρακτηριστικά, τονίζει πως η ανάπτυξη της Ελλάδας μπορεί να έρθει μονάχα μέσα από μια συναινετική κυβέρνηση συνεργασίας, ενώ υποστηρίζει με σθένος μια κοινωνική Ευρωπαϊκή Ένωση, που θα διαθέτει και σαφή πολιτικό προσανατολισμό. Ο κ. Μπουτάρης παράλληλα, σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, σχολιάζει τις πολιτικές αναμετρήσεις σε τοπικό επίπεδο κι επικρίνει τους χειρισμούς των κομμάτων ενόψει Ευρωεκλογών, οι οποίοι όπως τονίζει, δεν εμπεριέχουν μέσα τους Ευρωπαϊκή στόχευση.
Ερ. : Θα ήθελα να μου πείτε ποιος είναι ο λόγος που επιλέξατε να συμμετέχετε σ’ ένα νέο κόμμα όπως τη “Δράση”. Τι μπορεί η “Δράση” να προσφέρει;
Απ. : Τολμώ να πω πως η “Δράση” δεν έχει ακόμα τη μορφή του κόμματος, αλλά μόνο τον τυπικό χαρακτηρισμό του κόμματος, με την έννοια ότι δεν έχει ιεραρχία, δεν έχει δομή κομματική, δεν έχει μηχανισμούς, δεν έχει χρηματοδοτήσεις. Το ότι είναι μία ομάδα ανθρώπων από διαφορετικές ιδεολογικές τοποθετήσεις είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του. Κι είναι και μία ένδειξη ταυτόχρονα, ότι εμείς μπορούμε και θέλουμε να συνεργαστούμε με το πρώτο κόμμα στις όποιες εκλογές για να λειτουργήσουμε σαν καταλύτης ώστε να αποκατασταθεί η αντίληψη των συναινετικών κυβερνήσεων. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι αποτέλεσμα των σκέψεων όλων όσων συμμετέχουμε στη “Δράση”. Κοινός παρονομαστής σε όλα αυτά είναι η κοινή λογική. Όντας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα πολύ μεγάλο μέρος της καθημερινής μας ζωής επηρεάζεται για να μην πω ελέγχεται από τις κοινοτικές οδηγίες. Μ’ αυτή τη λογική δεν έχουμε πάρα πολλά περιθώρια να κάνουμε ότι θέλουμε. Πρέπει να παίξουμε με τους κανόνες που ορίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Κι αυτό αν θέλετε είναι το τίμημα για τα λεφτά που παίρνουμε από κει προκειμένου να αναπτυχθούμε.
Ερ. : Μιλήσατε για συνεργασία σε επίπεδο εξουσίας. Λίγο ως πολύ προεξοφλήσατε τη συμμετοχή της “Δράσης” και στις Εθνικές εκλογές. Πιστεύετε πως το κόμμα σας θα συνεχίσει και μετά τις Ευρωεκλογές;
Απ. : Η αλήθεια είναι ότι βλέπω τα πράγματα λίγο πιο περίπλοκα. Η “Δράση” ξεκινάει ως πολιτική κίνηση, όπου σε αυτές τις εκλογές θα πάρει ένα μήνυμα. Αν το ποσοστό που λάβει είναι αξιοπρεπές, είτε βγάλει είτε δεν βγάλει ευρωβουλευτή, τότε θα γίνει συζήτηση αν και εφόσον μετεξελιχθεί σε κόμμα και θα διεκδικήσει και την ψήφο στις βουλευτικές εκλογές ή αν το μήνυμα είναι τέτοιο που μας πει να πάμε σπίτια μας. Εκείνο που εύχομαι είναι να έχουμε ένα αποτέλεσμα τέτοιο το οποίο να μην δίνει ελπίδες στα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας για αυτοδυναμία ή αν το θέλετε ανάποδα να δίνει ελπίδες στα μικρά κόμματα ότι μπορούν να είναι οι ρυθμιστές του παιχνιδιού.
Ερ. : Πιστεύετε πως τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν χάσει τις ελπίδες τους; Έχει έρθει το τέλος του δικομματισμού;
Απ. : Νομίζω πως έχει έρθει το τέλος του δικομματισμού κι υπάρχουν δύο δείγματα που με κάνουν να το πιστεύω αυτό. Από τη μία πλευρά είδαμε μια αύξηση του ΣΥΡΙΖΑ την περυσινή χρονιά, που έδειχνε μια ελπίδα του κόσμου για αλλαγή. Στην συνέχεια βεβαία αυτή η ελπίδα διαψεύστηκε. Ωστόσο έμεινε η ανάγκη για αλλαγή κι η ελπίδα να δυναμώσει η δυναμική κομμάτων πέραν των δύο μεγάλων. Το δεύτερο είναι πως στις δημοσκοπήσεις που κατά καιρούς δημοσιεύονται για το ποιος είναι πιο κατάλληλος, υπάρχει ένα τεράστιο ποσοστό της τάξεως περίπου του 30 % που απαντάει κανένας. Κατ’ εμέ αυτό ερμηνεύεται πως ο κόσμος έχει βαρεθεί την προσωποκεντρική προσέγγιση των κομμάτων και θέλει κάτι διαφορετικό.
Ερ. : Μπορείτε να ορίσετε αυτό το διαφορετικό; Πού πιστεύετε ότι υπάρχει η λύση που προτείνετε;
Απ. : Μόνη λύση στην ανάπτυξη της Ελλάδας βλέπω μέσα από τη συνεργασία κομμάτων. Δεν μπορούν πλέον τα δύο μεγάλα κόμματα να απαντήσουν στις απαιτήσεις των καιρών. Οι κυβερνήσεις συνεργασίας είναι αυτές που μπορούν να εξαλείψουν καταστάσεις στις οποίες εμπεριέχεται το λεγόμενο πολιτικό κόστος. Το οποίο είναι άλλοθι για ένα κόμμα όταν δεν θέλει να κάνει κάτι. Αν αποφασιστεί μια κυβέρνηση συνεργασίας ωστόσο, θα επιτευχθεί μια ευρύτερη συναίνεση, η οποία θα μπορέσει να παράγει πολιτική. Και νομίζω πως ο λαός το επιδιώκει και το επιθυμεί αυτή τη στιγμή δείχνοντας το, μέσω της έκφρασης αποδοκιμασίας προς τα δύο μεγάλα κόμματα. Δεν ξέρω βέβαια, αν αυτό τα δύο μεγάλα κόμματα το έχουν αντιληφθεί.
Ερ. : Πέρα από τα εθνικά ζητήματα, μπορείτε να μου πείτε ποια είναι η αντίληψη σας σε σχέση με την Ευρωπαϊκή προοπτική που οφείλει να χαραχτεί την επομένη των Ευρωεκλογών;
Απ. : Η προσωπική μου άποψη για το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι είναι πως η μοναδική λύση που μπορεί να ακολουθήσει η Ευρώπη για να προχωρήσει, είναι να αποκτήσει ένα κοινωνικό πρόσωπο. Θεωρώ πως η Ευρώπη έχασε τον προσανατολισμό της από τότε που διευρύνθηκε κι έπειτα. Πιστεύω πως οι νέοι εταίροι δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι πέρα από οικονομική ζώνη πρέπει να γίνει και πολιτική ζώνη. Μ’ αυτή την λογική σαφέστατα το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών δίνει ένα ξεκάθαρο στίγμα. Το αν θα υπερισχύσουν τα συντηρητικά ή τα σοσιαλιστικά κόμματα έχει τη σημασία του. Αναφορικά με την Ελλάδα, εύχομαι να υπερισχύσει το ΠΑΣΟΚ έναντι της Νέας Δημοκρατίας, ο ΣΥΡΙΖΑ να βγάλει πολλούς ευρωβουλευτές και φυσικά να βγάλει ευρωβουλευτές και η “Δράση”.
Ερ. : Υπάρχουν κάποιες κατευθυντήριες γραμμές και θέσεις της “Δράσης” σε σχέση με την ευρωπαϊκή ενεργοποίηση της;
Απ. : Προφανώς υπάρχει ένα πλαίσιο κατευθύνσεων για όλα τα θέματα που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα οποία θα μετεξελιχθούν σε σαφές πρόγραμμα και κατευθυντήριους άξονες, εφόσον η “Δράση” εισέλθει στην Ευρωβουλή. Η “Δράση” ωστόσο ως κόμμα, πατά σε τρεις βασικούς πυλώνες σκέψης. Το Περιβάλλον, η Παιδεία και ο Πολιτισμός είναι τα τρία στοιχεία στα οποία πρέπει να βασιστεί η ανάπτυξη της χώρας μας.
Ερ. : Το κόμμα σας προτείνει στο ψηφοδέλτιο του μια νέα γενιά προσώπων. Θεωρείτε πως η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ανάγκη από νέες ιδέες και νέα πρόσωπα;
Απ. : Πιστεύω ότι χρειάζονται και νέα πρόσωπα και παλαιότερα. Νομίζω πως οποιαδήποτε εκπροσώπηση πρέπει να συναποτελείται από μία ομάδα ανθρώπων, τόσο νέων όσο και μεγαλύτερων σε ηλικία. Από νέους ανθρώπους που έχουν γνώσεις και χρόνο για να δουλέψουν, αλλά και από γηραιότερους ανθρώπους οι οποίοι έχουν μια σημαντική εμπειρία. Με αυτό το μίγμα θεωρώ πως οι περισσότερο έμπειροι μπορούν να μεταβιβάσουν πολιτικά τις ιδέες και τις σκέψεις τους προς τους νεότερους, στην λογική βεβαίως πως πάντα ο νεότερος είναι αυτός που καλείται να αποφασίσει.
Ερ. : Ας έρθουμε ξανά στην εθνική πορεία στον δρόμο προς τις Ευρωεκλογές. Πώς βλέπετε τις κινήσεις των κομμάτων; Σας ικανοποίησε το ντιμπέιτ των πολιτικών αρχηγών;
Απ. : Εγώ το ντιμπέιτ δεν το είδα, αλλά δεν νομίζω πως έχασα σπουδαία πράγματα. Πιστεύω πως πέρα από το στήσιμο του ντιμπέιτ, το οποίο αποτελούσε μια απαγγελία γνωστών λογυδρίων, ήταν και μια αποτυχία διότι πέρα από την πολιτική του κάθε κόμματος που υποτίθεται πως εκφράστηκε, δεν ελέχθη το τι είναι το Ευρωκοινοβούλιο, τι περιμένουμε από το Ευρωκοινοβούλιο, τι περιμένουμε από τους ευρωβουλευτές. Θα μου ήταν πολύ πιο ευχάριστο αν άκουγα πως θα γινόταν ένα ντιμπέιτ, σε επίπεδο των επικεφαλής στα ψηφοδέλτια υποψηφίων βουλευτών, παρά να ακούω τους επικεφαλής των κομμάτων, οι οποίοι μονότονα λένε τα ίδια πράγματα. Και μάλιστα λένε τα ίδια πράγματα απευθυνόμενοι για την Ελλάδα κι όχι για την Ευρώπη.
Ερ. : Πιστεύετε πως τα κόμματα στην Ελλάδα απαξιώνουν την ευρωπαϊκή προσέγγιση στην ενεργοποίηση τους ενόψει Ευρωεκλογών;
Απ. : Πιστεύω πως τόσο στο ντιμπέιτ, όσο και στην εκλογική αναμέτρηση μέχρι τώρα, βλέπουμε μια απαξίωση της ευρωπαϊκής προοπτικής κι απλά παρακολουθούμε μια διαμάχη για το ποιος είναι πιο καλός και ποιος πιο κακός. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι να μάθει ο Έλληνας τι θα πει το Ευρωκοινοβούλιο και για ποιο λόγο υπάρχει το Ευρωκοινοβούλιο. Αλλά το θέμα είναι να ξέρουν οι Έλληνες για ποιο λόγο πηγαίνουν οι Έλληνες ευρωβουλευτές στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο, τι σχέση έχει το Ευρωκοινοβούλιο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τι προοπτικές υπάρχουν, ακόμα τι θα πει πολιτική Ένωση;
Ερ. : Ποια είναι η προσωπική σας άποψη για την Ευρώπη; Ποια Ευρώπη τελικά θέλουμε;
Απ. : Εγώ πιστεύω ότι χρειαζόμαστε μια Ευρώπη που δεν μπορεί να είναι μίας ταχύτητας. Πιστεύω πως οι συνθήκες του Μάαστριχτ, της Λισαβόνας, της Κοπενχάγης, θέλουν σημαντικές μεταρρυθμίσεις με την έννοια του ότι πρέπει να εκφράσουν μια νέα προοπτική που θα απαντά στην βούληση της Ευρώπης να είναι κοινωνική. Η Ευρώπη πρέπει να ξεφύγει από την λογική της ασύδοτης οικονομίας και να θέσει κανόνες λειτουργίας οι οποίοι να προστατεύουν την Ευρωπαϊκή παραγωγή. Σήμερα η ευρωπαϊκή παραγωγή έχει παραδοθεί στα χέρια του διεθνούς εμπορίου, χωρίς κανένα όφελος. Νομίζω πως μία Ευρώπη δύο ταχυτήτων θα μπορούσε να είναι πολύ περισσότερο αποτελεσματική. Κι εννοώ να υπάρχει ένας πυρήνας κρατών τα οποία να ομονοούν σε θέματα τόσο οικονομικής πολιτικής αλλά κυρίως σε θέματα πολιτικής αυτής κάθε αυτής.
