Η στέψη της Μπαρτσελόνα σε πρωταθλήτρια Ευρώπης στον τελικό της Ρώμης χαιρετίστηκε από πολύ περισσότερο κόσμο από αυτόν που με τη στενή έννοια του όρου ανήκει στους υποστηρικτές του μεγάλου Ισπανικού συλλόγου.

Στον τελικό η “Μπάρτσα” τέθηκε αντιμέτωπη με έναν άλλο κολοσσό του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ η οποία για περίπου 15 χρόνια- μαζί με τη Ρεάλ Μαδρίτης -έδωσε έννοια στον όρο της ποδοσφαιρικής “παγκοσμιοποίησης” προσπαθώντας με κάθε τρόπο να “πουλήσει” το όνομα που κουβαλούσε αυξάνοντας παράλληλα το πελατειακό της δυναμικό. Η Γιουνάιτεντ πατώντας στην τεράστια ιστορική της παράδοση και στη συγκίνηση που κάποτε ενέπνεε σαν σύμβολο του ίδιου του αθλήματος ταυτίστηκε περισσότερο με εμπορικούς παρά ποδοσφαιρικούς όρους και μεταλλάχθηκε τελικά σε ένα παγκόσμιο “σούπερ μάρκετ” στο οποίο ο καθένας μπορούσε να βρει ότι ήθελε. Πρωταγωνιστές video clip, αθλητές bungee – jumping, ήρωες της μιας χρήσης συνωστίστηκαν υπό τη σκέπη ενός μεγάλου αθλητικού συμβόλου που χρόνο με το χρόνο άρχιζε να ξεθωριάζει και να χάνει τη μοναδικότητα του. Η Μάντσεστερ συνέχισε να εκπορνεύει την κουλτούρα της και να μη θυμάται – ή να μη δίνει δεκάρα – όλα όσα της προσέδιδαν διαφορετικό ειδικό βάρος σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλο ποδοσφαιρικό σύλλογο.

Στην ακριβώς αντιπέρα όχθη η Μπαρτσελόνα δεν παρέκκλινε από την πορεία της. Δεν έγινε “κάτι άλλο” από αυτό που δημιουργήθηκε για να είναι. Αρνήθηκε να πουλήσει την ψυχή της στο διάβολο για να αυξήσει με κάθε τρόπο την οικονομική της δυναμική, τη συγκομιδή της σε τίτλους και τη δημοτικότητα της σε ανθρώπους που είναι ανίκανοι να συλλάβουν τα βαθύτερα νοήματα που η ύπαρξη της περικλείει. Κι αυτό έγινε όχι μόνο στις εκτός αλλά και στις εντός γηπέδου παραστάσεις της. Η φιλοσοφία της παρέμεινε σταθερά επιθετική. Έστω κι αν δυο – τρεις φορές (η τελευταία ήταν απέναντι στην Τσέλσι στο Λονδίνο) χρειάστηκε να γλιτώσει από του χάρου τα δόντια. Κι ο προχθεσινός της θρίαμβος αποτέλεσε δικαίωση όχι μόνο της αγωνιστικής τακτικής του προπονητή της αλλά μιας ολόκληρης φιλοσοφίας που σε πείσμα των καιρών εξακολουθεί να επιβιώνει.

Υ.Γ. (Κάτι μου λέει ότι το προχθεσινό αποτέλεσμα το χάρηκαν εξίσου και οι αληθινοί, όχι όψιμοι και fashion victims φίλοι της Γιουνάιτεντ).

Αντώνης Σαριδάκης