Του Ν. Τσαγκαράκη
Δύο ταινίες για την οικογένεια. Η μία τη σχολιάζει, η άλλη προορισμένη να τη διασκεδάσει.
ΣΤΕΓΝΟ ΚΑΘΑΡΙΣΜΑ SUNSHINE CLEANING
Σκην.: Κριστίν Τζεφς
Πρωτ.: Έιμυ Άνταμς, Έμιλυ Μπλαντ, Άλαν Άρκιν, Τζέισον Σπέβακ, Στιβ Ζαν, Κλίφτον Κόλινς Τζ.
Μια νεαρή ανύπαντρη μητέρα αποφασίζει να ξεκινήσει μια μάλλον ασυνήθιστη δουλειά, συστήνοντας μια επιχείρηση καθαριότητας σκηνών εγκλήματος, στην προσπάθειά της να εξασφαλίσει τη σωστή ανατροφή του μικρού της γιου. Μαζί της θα έχει την αδερφή της, η οποία επίσης προσπαθεί να ορθοποδήσει στη ζωή της αλλά ‘στοιχειώνεται’ από την αυτοκτονία της μητέρας της, στην οποία τα κορίτσια υπήρξαν μάρτυρες όταν ήταν μικρές. Ανάμεσα σ’ όλα αυτά, βρίσκεται ο πατέρας των κοριτσιών που καταγίνεται με επιχειρηματικές ‘αρπαχτές’, χωρίς να πτοείται από τη συστηματική αποτυχία τους.
Μια εύκολη σύγκριση για να καταλάβει κανείς το ύφος της ταινίας, είναι το «Little miss Sunshine», όχι μόνο επειδή τα δύο φιλμ μοιράζονται παραπλήσιους τίτλους, τους ίδιους παραγωγούς και έναν ηθοποιό, αλλά επειδή η πλοκή χειρίζεται με παρόμοιο γλυκόπικρο τόνο ένα παρόμοιο θέμα: τις κωμικές και δυσάρεστες στιγμές μιας δυσλειτουργικής οικογένειας.
Το σενάριο αποφεύγει τις υπερβολές και η σκηνοθεσία διατηρεί τους χαρακτήρες της αξιοπρεπείς, κάτι στο οποίο βοηθάει εξάλλου το πολύ καλό καστ, από τον Άρκιν που επαναλαμβάνει τον ιδιόρρυθμο τύπο του «Little miss Sunshine», μέχρι την Άνταμς που προσθέτει ακόμα μία πολύ καλή ερμηνεία στη φιλμογραφία της («Junebug», «Μαγεμένη», «Η μέρα που άρχισα να ζω», «Αμφιβολία» κ.α.), επιβεβαιώνοντας τη θέση της ως μία από τις καλύτερες νεότερες αμερικανίδες ηθοποιούς. Με τη Μπλαντ φτιάχνουν μια ισορροπημένα συγκρουσιακή και τρυφερή αδερφική σχέση, αληθοφανή και συγκινητική. Η μελαγχολία εναλλάσσεται με την ελαφρότητα, και η ταινία διατηρεί την αισιοδοξία της, επιβραβεύοντας τη γλυκύτητα και την επιμονή της κεντρικής ηρωίδας, η οποία αποτελεί τον εξισορροπητικό παράγοντα στην οικογενειακή της ‘ακαταστασία’.
ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ 2
NIGHT AT THE MUSEUM: BATTLE OF THE SMITHSONIAN
Σκην.: Σων Λίβαϊ
Πρωτ.: Μπεν Στίλερ, Έιμυ Άνταμς, Όουεν Γουίλσον, Χανκ Αζάρια, Ρόμπιν Γουίλιαμς, Στιβ Κούγκαν, Μπιλ Χέιντερ, Ρίκυ Τζερβές, Τζόνα Χιλ
Ο νυχτοφύλακας Λάρυ Ντέιλυ έχει πλέον σταματήσει να εργάζεται στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, και έχει ξεκινήσει μια δική του πολύ επιτυχημένη επιχείρηση χρήσιμων μικροσυσκευών. Σε μια από τις συχνές του επισκέψεις στο αγαπημένο του μουσείο, διαπιστώνει ότι τα εκθέματα ετοιμάζονται να μεταφερθούν για αποθήκευση στο Ίδρυμα Σμιθσόνιαν της Ουάσινγκτον, καθώς πρόκειται ν’ αντικατασταθούν από ολογράμματα.
Η συνέχεια της μεγάλης εισπρακτικής επιτυχίας του 2006 είναι εξίσου καλοφτιαγμένη, φασαριόζικη, σε στιγμές αρκετά έξυπνη και αρκετά ευρηματική για να χρησιμεύσει ως αυτό ακριβώς που επικαλείται: ένα ζωντανό μουσείο. Μια ιστορία που είναι προορισμένη κυρίως για το παιδικό/ εφηβικό κοινό, αξιοποιεί το ταλέντο βρετανών και αμερικανών κωμικών της νεότερης γενιάς (Κούγκαν, Τζερβές, Χέιντερ, Χιλ), οι οποίοι συνεργάζονται άψογα με τα καθιερωμένα ονόματα του είδους (Γουίλιαμς, Στίλερ, Γουίλσον) και τους ρίχνει σε μια ‘ζούγκλα’ από θεαματικά ειδικά εφέ. Ανάμεσα στο σχεδόν αποκλειστικά ανδρικό καστ ας σημειωθεί ότι η Άνταμς αποτελεί την πιο ευχάριστη έκπληξη του φιλμ, καθώς η ζωηρή παρουσία της αποτελεί πλεονέκτημα για κάθε ταινία που μπορεί να την έχει.
Πάντως, παρά τις αδυναμίες του σεναρίου (ασήμαντο κεντρικό διακύβευμα) και ορισμένες στιγμές όπου το χιούμορ μπορεί να μη λειτουργήσει ακριβώς όπως προοριζόταν (οι διαπληκτισμοί ανάμεσα στους Στίλερ και Αζάρια), η ταινία νομίζουμε ότι μπορεί να εντυπωσιάσει τα παιδιά αλλά κυρίως να τους χρησιμεύσει ως μια πολύ ευχάριστη αφορμή για να αναζητήσουν πληροφορίες και γνώση σχετικά με τα ‘εκθέματα’ της ταινίας. Οι συντελεστές έχουν προνοήσει κι έχουν συμπεριλάβει στην πλοκή ιστορικές προσωπικότητες μαζί με σπουδαία έργα τέχνης καλλιτεχνών όπως ο Ωγκύστ Ροντέν, ο Εντγκάρ Ντεγκά, ο Τζεφ Κουνς και πολλοί άλλοι, τα έργα των οποίων ζωντανεύουν και συμμετέχουν στην ιστορία άλλα λιγότερο κι άλλα περισσότερο, όπως η διάσημη φωτογραφία του Eisenstaedt που παρέχει προσωρινό καταφύγιο στους ήρωες- εύρημα που δεν είναι βέβαια πρωτότυπο αλλά τουλάχιστον είναι καλά εκτελεσμένο. Ο εμπλουτισμός του σεναρίου με τους διάφορους καλλιτεχνικούς και ιστορικούς τίτλους, δίνει μια εξαιρετική αφορμή στους γονείς να παροτρύνουν τα παιδιά τους ν’ αναζητήσουν πληροφορίες γι’ αυτούς και να προεκτείνουν δημιουργικά την εμπειρία της ταινίας.

