Πενήντα τρία χρόνια από τη διεξαγωγή του πρώτου διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision συμπληρώνονται αύριο.
Ήταν 24 Μαΐου του 1956 όταν ο παρουσιαστής Λόενγκριν Φιλιπέλο καλωσόρισε στο Θέατρο «Κούρσααλ» του Λουγκάνο της Ελβετίας τις επτά χώρες, που θα συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Βέλγιο, Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Λουξεμβούργο και Ελβετία εκπροσωπήθηκαν με δύο τραγούδια η καθεμία. Ήταν η πρώτη (και τελευταία) φορά που επιτράπηκε κάθε χώρα να στείλει πάνω από ένα τραγούδι. Από το 1957 και έπειτα και συμμετέχουσα εκπροσωπείται με ένα τραγούδι.
Το πρώτο φεστιβάλ της Eurovision ήταν περισσότερο ραδιοφωνικό, παρά τηλεοπτικό, καθώς την εποχή εκείνη πολλοί λίγοι Ευρωπαίοι διέθεταν τηλεοπτικό δέκτη. Τα 14 τραγούδια έκρινε επιτροπή, αποτελούμενη από δύο εκπροσώπους κάθε χώρας και ανέδειξε νικήτρια την τριαντάχρονη ελβετίδα Λις Άσια, η οποία ερμήνευσε το γαλλόφωνο τραγούδι «Refrain» (Ρεφρέν).
Η ελβετίδα τραγουδίστρια και χορεύτρια, το πραγματικό όνομα της οποίας είναι Ρόζα Μίνα Σέρερ, ερμήνευσε και το δεύτερο τραγούδι της χώρας της, το γερμανόφωνο «Das Alte Karussel » (Το παλιό λούνα-παρκ).
Η κριτική επιτροπή ανακοίνωσε μόνο το νικητήριο τραγούδι, χωρίς να δώσει στη δημοσιότητα το πρακτικό της ψηφοφορίας. Μέχρι σήμερα πέπλο μυστηρίου καλύπτει τη σειρά των υπόλοιπων 13 τραγουδιών.
Τεκμαίρεται, όμως, ότι στη δεύτερη θέση πήρε μία από τις δύο γερμανικές συμμετοχές, καθότι τον επόμενο χρόνο ο διαγωνισμός έγινε στη Γερμανία.
Στην δεκαετία του 1950 και ενώ η μεταπολεμική Ευρώπη ακόμα ανακατασκευαζόταν, η EBU (με έδρα την Ελβετία, συνέλαβε την ιδέα ενός διεθνούς διαγωνισμού τραγουδιού όπου θα συμμετείχαν χώρες σε ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα, το οποίο θα μεταδιδόταν ταυτόχρονα σε όλες τις χώρες της EBU. Αυτή η ιδέα γεννήθηκε το 1955 σε μια συνεδρίαση στο Μονακό από τον Marcel Bezençon έναν Γάλλο που εργαζόταν στην EBU. O διαγωνισμός που προτάθηκε είχε σαν βάση τον διαγωνισμό τραγουδιού του Σαν Ρέμο (Ιταλία) και επίσης είχε την πρόκληση ενός τεχνολογικού πειράματος ζωντανής τηλεόρασης. Εκείνη την εποχή ήταν πολύ φιλόδοξο σχέδιο να συμμετέχουν χώρες σε ένα ευρύ τηλεοπτικό δίκτυο. Δορυφορική τηλεόραση τότε δεν υπήρχε και το λεγόμενο “Δίκτυο της Eurovision”αποτελούταν από επίγειους αναμεταδότες.
Το όνομα “Eurovision” χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά για να περιγράψει την EBU το 1951 από τον δημοσιογράφο George Campey.

