Της Κατερίνας Μυλωνά

Στη μάχη της πρόκρισης «ρίχνονται» οι Κουρήτες του Πολυτεχνείου Κρήτης που συμμετέχουν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ρομπότ, το RoboCup, που πραγματοποιείται από τις 29 Ιουνίου έως τις 5 Ιουλίου στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς της Αυστρίας.

Πρόκειται για το σημαντικότερο στον κόσμο γεγονός στον τομέα της ρομποτικής και της τεχνητής νοημοσύνης, το οποίο συνδυάζει με μοναδικό τρόπο παιγνίδια, σπορ και επιστήμη. Στο διαγωνισμό αναμένονται 3.000 συμμετέχοντες από τουλάχιστον 40 χώρες. Το ενδιαφέρον του κοινού εστιάζεται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου μεταξύ ανθρωποειδών ρομπότ, όμως, θα υπάρξουν και άλλες σημαντικές διοργανώσεις, όπως διαγωνισμός για το πιο πετυχημένο ρομπότ-διασώστη ή για το πιο πετυχημένο ρομπότ-οικιακό βοηθό, καθώς και διαγωνισμοί ρομποτικού χορού για παιδιά.

Την εκδήλωση, όπως πάντα, πλαισιώνει ένα μεγάλο διεθνές επιστημονικό συμπόσιο, όπου τίθενται επί τάπητος τα κατ' εξοχήν ζητήματα αιχμής της ρομποτικής και του αυτοματισμού, ενώ θα υπάρξει και ένα ειδικό θέαμα με τίτλο "Η ρομποτική συναντά την τέχνη".



Με πολλές διακρίσεις



Το Πολυτεχνείο Κρήτης συμμετέχει για τέταρτη χρονιά στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, έχει στο ενεργητικό του σημαντικές διακρίσεις ενώ έχει λάβει μέρος και σε μικρότερες διοργανώσεις. Πρώτη φορά έλαβε μέρος το 2006 και έναν χρόνο αργότερα η ομάδα κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο RoboCup 2007 που έγινε στην Ατλάντα της Αμερικής και συγκεκριμένα στο πρωτάθλημα προσομοίωσης MS Robotics Studio. Πέρσι, συμμετείχε στο RoboCup 2008 στο Σούτζου της Κίνας, όπου κατέλαβε την πρώτη θέση στην κατηγορία SPL - MS Robotics Studio (προσομοίωση) και την τρίτη στην κατηγορία SPL-Nao (ρομπότ). Αρχικά, συμμετείχε με τετράποδα ρομποτικά σκυλάκια και στη συνέχεια και με ανθρωποειδή, με τα οποία «κατεβαίνει» και φέτος ενώ διαγωνίζεται και στην προσομοίωση.

Την προσπάθεια στηρίζει το εργαστήριο ευφυών συστημάτων του τμήματος Ηλεκτρονικών Μηχανικών και Μηχανικών Η/Υ, με υπεύθυνο τον επίκουρο καθηγητή, Μιχάλη Λαγουδάκη, και το εργαστήριο ευφυών συστημάτων και ρομποτικής του τμήματος Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, με υπεύθυνο τον επίκουρο καθηγητή, Νίκο Βλάσση. Οι φοιτητές- μέλη της ομάδας είναι ο Ευάγγελος Βαζαίος (Επικοινωνία ρομποτικής ομάδας), ο Ιάσων Πάζης, (Μάθηση κινητικών δεξιοτήτων), ο Ελευθέριος Χατζηλάρης (Αναγνώριση αντικειμένων και εντοπισμός θέσης), ο Αλέξανδρος Παράσχος (Αρχιτεκτονική λογισμικού) και ο Walid Σουλάκης (Ρομποτική προσομοίωση).

«Η ιδέα του διαγωνισμού ξεκίνησε, όχι για ψυχαγωγικούς σκοπούς, αλλά για να τεθεί μια βάση, πάνω στην οποία θα δοκιμάζονται ερευνητικές ιδέες για ρομποτικά προβλήματα αλλά θα πρέπει κανείς να λύσει ταυτόχρονα προβλήματα σε πραγματικό χρόνο. Δε μας ενδιαφέρει απλώς το ρομπότ να γνωρίσει κάποια αντικείμενα αλλά να το κάνει ενώ ταυτόχρονα θα κινείται, θα προσπαθεί να καταλάβει ποια είναι η θέση του και θα συνεργάζεται με άλλα ρομπότ», εξηγεί στην «Π» ο κ. Μ. Λαγουδάκης. Κάθε χρόνο, όπως αναφέρει, η ομάδα καλείται να ακολουθήσει συγκεκριμένους κανόνες, να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα αλλά και να ανταποκριθεί σε όλες τις προκλήσεις, όπως είναι η συμπεριφορά της αντίπαλης ομάδας, άλλους απρόβλεπτους παράγοντες, ο φωτισμός που αλλάζει, το έδαφος του γηπέδου που είναι άγνωστο μέχρι που θα πατήσουν σε αυτό τα ρομπότ.



Δασκάλα ρομπότ



Μία δασκάλα αλλιώτικη από τις άλλες έχουν μαθητές της Ιαπωνίας! Η Σάγια είναι ένα ιαπωνικό ανθρωποειδές που έχει κατασκευαστεί για να μαθαίνει τις επιστήμες και την τεχνολογία στα παιδιά με ευχάριστο τρόπο. Ξεκίνησε τη ρομποτική καριέρα της ως ρεσεψιονίστ σε ιαπωνικές εταιρίες και στη συνέχεια αναπρογραμματίστηκε για να μπορεί να διδάσκει, όπως και κάνει αυτή τη στιγμή, στην πέμπτη τάξη ενός δημοτικού σχολείου του Τόκιο, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ.

Αποτελεί δημιούργημα του καθηγητή Χιρόσι Κομπαγιάσι του Πανεπιστημίου Επιστημών του Τόκιο, σύμφωνα με τον οποίο το ρομπότ δεν σχεδιάστηκε για να αντικαταστήσει στο μέλλον τους δασκάλους, αλλά για να βοηθήσει στο να καταλάβουν οι μαθητές την ομορφιά της τεχνολογίας. Παρόλα αυτά, παραδέχτηκε ότι αν σε ένα μικρό σχολείο υπάρχει έλλειψη διδακτικού προσωπικού, ιδίως στην ύπαιθρο, η Σάγια θα μπορούσε να προσφέρει χείρα ουσιαστικής βοηθείας, καλύπτοντας τα κενά. Ο στόχος είναι το ρομπότ να εξελιχτεί έτσι ώστε μελλοντικά να μπορεί να διδάσκει σε τάξεις μαθημάτων τεχνολογίας.

Τα παιδιά γοητεύτηκαν από τη Σάγια και πολλά δεν μπορούσαν να ξεκολλήσουν τα μάτια τους από πάνω της. Όταν έγινε διάλειμμα, μερικά την πλησίασαν και άρχισαν να την τσιγκλάνε. "Έχει πολύ περισσότερη πλάκα από μια κανονική τάξη", παρατήρησε ένα δεκάχρονο παιδί.

Ο κανονικός δάσκαλος των παιδιών πάντως έδειξε λιγότερο εντυπωσιασμένος (ανησυχώντας ίσως και για τη θέση εργασίας του στο μέλλον!).