
Πολιτική πλατφόρμα από τον πρόεδρο του ΣΕΒ
Πολιτική παρέμβαση για ακόμη μία φορά επιχειρεί ο πρόεδρος του ΣΕΒ, ο οποίος μίλησε στην κλειστή συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης του Συνδέσμου.
Έκανε λόγο για «στομωμένη μεταπολιτευτική δημοκρατία» και κατηγόρησε το πολιτικό σύστημα ότι αρκείται στην παθητική εκπροσώπηση της κοινωνίας.
Ενόψει ευρωεκλογών είπε ότι "ο λαός δε χρειάζεται νέες υποσχέσεις και νέες φρούδες ελπίδες", αλλά, όπως τόνισε "ένας συναγερμός ηθικής και πολιτικής ανανέωσης σε κόμματα και κοινωνία" .Επιπλέον, ο πρόεδρος του ΣΕΒ υπογράμμισε ότι οι εστίες αναχρονισμού που εδώ και χρόνια φράζουν τον δρόμο της σύγχρονης Ελλάδας είναι η "υδροκέφαλη, ανεπαρκής και σε μεγάλο βαθμό διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση", η "υποβαθμισμένη παιδεία, που παράγει σε μεγάλο βαθμό πτυχιούχους ανέργους" και οι "πελατειακές σχέσεις, που έχουν διεισδύσει σε κάθε πτυχή της κοινωνίας".
Αναφερόμενος στη σκανδαλολογία των ημερών τόνισε ότι τα συνεχή σκάνδαλα και ο κομματικός αλληλομηδενισμός αποτελούν φαινόμενα βαθιάς υστέρησης του δημόσιου λόγου και πρόσθεσε: "Η πολιτική μας λειτουργία χρήζει εξυγίανσης, η οικονομία μας πρέπει να ανασυγκροτηθεί σε ανταγωνιστική βάση, η κοινωνία μας να εγκολπωθεί υγιέστερες αξίες. Όλοι αισθανόμαστε ότι τα ψέματα τελείωσαν. Είναι η ώρα της πικρής αφύπνισης από την ψευδαίσθηση της καταναλωτικής ευφορίας και της επιδοτούμενης ευημερίας".
«Ελπίζω και πιστεύω, υπογράμμισε, ότι από την κρίση αυτή μπορεί να προκύψει ένας μεγάλος συναγερμός πραγματικά ανανεωτικών δυνάμεων, μέσα σε όλα τα κόμματα, μέσα στην ίδια την κοινωνία μας, που θα κινητοποιήσει τον τόπο προς τα εμπρός -θα υπερνικήσει τα όσα μας καθηλώνουν. Η ευρωπαϊκή εμπειρία έχει καταδείξει ότι παρόμοιες προσπάθειες εθνικής ανόρθωσης πετυχαίνουν μόνο όταν υπάρξει κοινή προσπάθεια, με σύγκλιση των πολιτικών δυνάμεων, τουλάχιστον στις βασικές κατευθύνσεις και τους κεντρικούς άξονες δράσης, και την ενεργό συμμετοχή και δέσμευση των κοινωνικών εταίρων».
Ο πρόεδρος του ΣΕΒ τόνισε ότι η κρίση για τη χώρα μας είναι ουσιαστικά μία ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα αφού για πολύ καιρό τώρα, απολαμβάναμε μία εικονική πραγματικότητα. «Για δεκαετίες τώρα, η χώρα μας αναπτυσσόταν με δανεικά, κρατικές επιχορηγήσεις και κοινοτικές επιδοτήσεις, τις οποίες, εν πολλοίς, σπαταλήσαμε, ενίοτε δε καταχραστήκαμε», είπε. Σε αντιδιαστολή ανέφερε ως επιτεύγματα της Μεταπολίτευσης την ένταξη στην ΟΝΕ και την επιτυχή διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, όμως «η λαμπερή βιτρίνα συγκάλυπτε και συγκαλύπτει σοβαρές παθογένειες και αφανείς δείκτες υποβάθμισης».
Ανάπτυξη, σοσιαλιστική ή φιλελεύθερη, δεν γίνεται με δανεικά, υπογράμμισε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, διερωτήθηκε «τι θα κάνουμε τώρα, που το κόκκινο μελάνι του προϋπολογισμού μάς πνίγει και μάλιστα με κοινοτική βούλα», και συνέχισε:
-Το πρόγραμμα των αναγκαίων αλλαγών είναι γνωστό και δεδομένο. Το όραμα της αλλαγής είναι αυτό που μας λείπει. Ο πολιτικός μας κόσμος, όμως, συμπεριφέρεται με τη λογική του μηδενικού κόστους. Καθίσταται έτσι όμηρος και ταυτόχρονα αδύναμος διαιτητής σ' ένα πλήθος συντεχνιών και οργανωμένων ομάδων, που σχηματίζουν ένα αλληλεξαρτώμενο και αλληλοσυντηρούμενο πλέγμα συμφερόντων. Δημιουργήθηκε,έτσι, ένα ιδιότυπο φαινόμενο: το κομματικοποιημένο Κράτος κατέληξε να κρατικοποιήσει τα κόμματα.
-Το νέο κρατικό μόρφωμα δημιούργησε μία δημόσια διοίκηση πιο ισχυρή, πιο οπισθοδρομική παρά ποτέ. Οργιάζουν η φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή, η αυθαίρετη δόμηση, η καταστροφή του περιβάλλοντος, οι σχέσεις συναλλαγής.
-Το μοντέλο της επίπλαστης και ρηχής ευημερίας των τελευταίων 30 ετών, πνέει τα λοίσθια, αν δεν έχει ήδη τελευτήσει.
-Δεν έχουμε ανάγκη από ένα νέο πρόγραμμα σταθεροποίησης, αλλά από ένα πρόγραμμα εθνικής ανασυγκρότησης με την υλοποίηση θεσμικών μεταρρυθμίσεων, που θα αλλάξουν τις βάσεις της οικονομικής και πολιτικής εξέλιξης.
-Σ' αυτήν την αλλαγή, σ' αυτήν τη μετατροπή μας σε μια κοινωνία δράσης και δυναμικής προσαρμογής, η επιχειρηματικότητα αποτελεί το κλειδί για το μέλλον. Στην Ελλάδα όμως, επικρατεί η τάση να στρεφόμαστε ενάντια σ' αυτές ακριβώς τις δυνάμεις -τις δυνάμεις της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Εδώ και χρόνια, η επιχειρηματική δράση γίνεται πεδίο κομματικής πλειοδοσίας στην προβολή αρνητικών στερεοτύπων. «Το ουσιαστικό θέμα για εμάς, την επιχειρηματική τάξη, κατέληξε ο κ.Δασκαλόπουλος, είναι η διαμόρφωση επιτέλους, ενός περιβάλλοντος όπου η επιχειρηματικότητα, με την ευρύτερη έννοια της δημιουργικής πρωτοβουλίας, θα αναγνωρίζεται για τη συνεισφορά της στον τόπο και θα είναι ελεύθερη να τη μεγιστοποιήσει. Και όπου ο κάθε Έλληνας που επιλέγει να τολμήσει και να δράσει, θα βρίσκει ανοιχτό κι απρόσκοπτο πεδίο δημιουργίας».
Παπαθανασίου: Ορισμένα θετικά σημάδια για την οικονομία
Τη διαβεβαίωση ότι η πολιτική μείωσης των φορολογικών συντελεστών κατά 5 % σταδιακά ως το 2014 θα συνεχιστεί, έδωσε ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Παπαθανασίου από το βήμα της γενικής συνέλευσης του ΣΕΒ, ενώ απέκλεισε έμμεσα το ενδεχόμενο επαναφοράς του φόρου κληρονομιάς και γονικών παροχών λέγοντας ότι «έχουμε κάνει πράξη της κατάργησή τους».
Ο κ.Παπαθανασίου αναφέρθηκε - με μεγάλη επιφύλαξη, όπως είπε - σε ορισμένα θετικά σημάδια για ανάκαμψη της οικονομίας από το 2010, περιέγραψε την πολιτική της κυβέρνησης για έξοδο από την κρίση και έδωσε απάντηση στην κριτική που έγινε νωρίτερα στη συνέλευση του ΣΕΒ.
Ειδικότερα, ο υπουργός Οικονομίας τόνισε ότι παρ' όλες τις δυσοίωνες προβλέψεις, υπάρχουν ορισμένα θετικά σημάδια. «Ένα από αυτά είναι η σχετική ανάκαμψη που παρατηρείται στα χρηματιστήρια. Ένα δεύτερο είναι ότι ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος ανακάμπτει τον Απρίλιο, στην Ε.Ε., στην Ευρωζώνη, αλλά και στη χώρα μας, για πρώτη φορά μετά το Μάιο του 2007. Ένα τρίτο είναι, ότι η χώρα διαθέτει σημαντικούς αναπτυξιακούς πόρους, στους οποίους επενδύουμε ώστε να ενισχύσουν την οικονομική δραστηριότητα. Και ένα τέταρτο, ότι διαθέτουμε υγιές τραπεζικό σύστημα, το οποίο μπορεί να γίνει ακόμα ισχυρότερο. Υπάρχει συνεπώς η ελπίδα, ότι θα έχουμε μια σταθεροποίηση στο δεύτερο εξάμηνο του 2009 και στη συνέχεια ανάκαμψη το 2010. Το λέω όμως με μεγάλη επιφύλαξη, διότι κανένας δεν μπορεί να είναι σίγουρος για αυτές τις προβλέψεις».
Ο κ. Παπαθανασίου επανέλαβε ότι η κυβέρνηση, έχοντας μια καθαρή εικόνα των εξελίξεων στο πρώτο εξάμηνο του 2009, θα προχωρήσει όπου χρειασθεί στις αναγκαίες προσαρμογές, και πρόσθεσε:
«Η έξοδος από την κρίση απαιτεί σχέδιο, εθνική συνεννόηση, υπεύθυνες προτάσεις και όχι γενικότητες και θεωρίες. Και αναφέρομαι, όχι μόνο στα κόμματα και τους πολιτικούς, αλλά σε όλους και στους κοινωνικούς εταίρους. Η τακτική να ζητάμε από το κράτος λιγότερους φόρους από τη μία και περισσότερες επιδοτήσεις από την άλλη, είναι εύκολη. Η τακτική να ζητάμε πρωτοβουλίες για ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και της ζήτησης και την ίδια στιγμή, μερικές επιχειρήσεις, είτε να προχωρούν σε αδικαιολόγητες αυξήσεις, είτε να μην τηρούν την κείμενη νομοθεσία στη φορολογία, στο περιβάλλον ή στον ανταγωνισμό, είναι πέρα για πέρα κατακριτέα. Η τακτική να ζητάμε μεταρρυθμίσεις γενικά και αόριστα, αποφεύγοντας τις όποιες λεπτομέρειες οι οποίες και προκαλούν τις κοινωνικές εντάσεις και συγκρούσεις, είναι και αυτή εύκολη. Η τακτική της κριτικής σε όλα είναι επίσης εύκολη. Το δύσκολο είναι να αναλάβουμε όλοι τις πραγματικές μας ευθύνες και να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Να κάνει ο καθένας στον τομέα ευθύνης του ότι πραγματικά απαιτείται».
Ο υπουργός Οικονομίας υπογράμμισε ότι πολλές χώρες της Ευρώπης έχουν θέσει σε εφαρμογή πακέτα μέτρων για την αντιμετώπιση της κρίσης, που αντιστοιχούν σε ποσοστό πάνω από 5% του ΑΕΠ της Ε.Ε., η Ελλάδα όμως δεν διαθέτει αυτή την πολυτέλεια διότι είναι μια από τις λίγες χώρες της ευρωζώνης με πολύ υψηλό δημόσιο χρέος και σημαντικό έλλειμμα ανταγωνιστικότητας. « Η μείωση του δημοσίου χρέους, από το 100% στο 94% του ΑΕΠ τα τελευταία πέντε χρόνια, αν και ήταν θετική, δεν επιτρέπει στη χώρα σήμερα να κάνει όσα θα έπρεπε και θα θέλαμε για να στηρίξει την πραγματική οικονομία. Η υλοποίηση του ετήσιου δανειακού προγράμματος, μόλις στο πρώτο τετράμηνο του 2009, αν και διέψευσε όλες εκείνες τις Κασσάνδρες που προέβλεπαν ότι δεν θα καταφέρουμε να δανεισθούμε και θα υποχρεωθούμε να προσφύγουμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν μπορεί να αποκρύψει το γεγονός ότι δανειζόμαστε ακριβότερα από άλλες χώρες της ευρωζώνης», ανέφερε.
Σύμφωνα με τον κ. Παπαθανασίου η ελληνική απάντηση στη διεθνή κρίση στηρίζεται από την αρχή σε τρεις πυλώνες: σταδιακή μείωση του ελλείμματος και του χρέους, στήριξη της πραγματικής οικονομίας και στήριξη των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων που δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην εξοικονόμηση δαπανών από το χώρο της Υγείας, με την εφαρμογή ολοκληρωμένου συστήματος προμηθειών που θα οδηγήσει σε εξοικονόμηση πόρων τουλάχιστον 500 εκατ. ευρώ ετησίως τα επόμενα τρία χρόνια καθώς και με τον έλεγχο της φαρμακευτικής δαπάνης. «Όταν θα ξέρουμε ποιος γιατρός γράφει για ποιον ασθενή ποια φάρμακα και για ποιο λόγο, πόσο συχνά και πού εκτελούνται οι συνταγές, τότε δεν θα πρέπει να εκπλαγεί κανένας, αν οι φαρμακευτικές δαπάνες μειωθούν δραστικά, τόνισε χαρακτηριστικά. Η διεθνής εμπειρία, δείχνει ότι μηχανοργανωμένα συστήματα παρακολούθησης της συνταγογραφίας, χορήγησης φαρμάκων και ελέγχου των διαγνωστικών και ιατρικών πράξεων μπορούν να συγκρατήσουν τις συνολικές δαπάνες υγείας έως και 30%».
Ο κ. Παπαθανασίου αναφέρθηκε επίσης στη φοροδιαφυγή, τονίζοντας ότι η πολιτική της μείωσης των φορολογικών συντελεστών συνδέεται άμεσα, όχι μόνο με την πάταξη της φοροδιαφυγής από πλευράς του κράτους, αλλά και με την ενίσχυση της φορολογικής συνείδησης και των επιχειρήσεων και των καταναλωτών. «Ευθύνη για τη φοροδιαφυγή έχουμε όλοι μας όταν δεν ζητάμε αποδείξεις. Δυστυχώς έχουμε φτάσει στο σημείο, αντί να ντρέπεται ο επιχειρηματίας που δεν εκδίδει απόδειξη, πολλές φορές να ντρέπεται ο καταναλωτής να τη ζητήσει. Αυτή η νοοτροπία δεν ζημιώνει απλώς το κράτος, ζημιώνει όλους μας και θα πρέπει να αλλάξει».

