Του Ν. Τσακγαράκη
Το διάστημα μετατρέπεται σ’ένα τεράστιο λούνα-παρκ, στο καινούριο ξεκίνημα μιας πολύ δημοφιλούς σειράς, δείγμα ιδανικής καλοκαιρινής διασκέδασης.

STAR TREK

Σκην.: Τζ. Τζ. Άμπραμς
Πρωτ.: Κρις Πάιν, Ζάκαρυ Κουίντο, Ζόι Σαλντάνα, Καρλ Ούρμπαν, Σάιμον Πεγκ, Τζον Τσο, Άντον Γιέλτσιν, Έρικ Μπάνα, Λέναρντ Νίμοϊ, Μπρους Γκρίνγουντ
Η πρώτη περιπέτεια του νεοσύστατου πληρώματος του διαστημόπλοιου Enterprise, ναυαρχίδα του Αστροστόλου που προστατεύει την Ομοσπονδία Πλανητών τον 23ο αιώνα. Πρόκειται για την 11η κινηματογραφική προσθήκη της σειράς, η οποία κατάγεται από το ομότιτλο τηλεοπτικό σήριαλ που δημιούργησε ο Τζιν Ρόντενμπέρυ, και προβαλλόταν στο δίκτυο NBC την περίοδο 1966-69. Το 1973 η σειρά μεταπήδησε στο κινούμενο σχέδιο για δύο σεζόν, και από το 1987 ως το 2005 ακολούθησαν 4 τηλεοπτικοί τίτλοι μέσα στο ίδιο μυθολογικό σύμπαν, ο καθένας με νέους χαρακτήρες και καστ. Η πρώτη κινηματογραφική μεταφορά βγήκε στις αίθουσες το 1979 με τους πρωτότυπους τηλεοπτικούς χαρακτήρες και ηθοποιούς, ενώ η δέκατη και τελευταία κυκλοφόρησε το 2002 σημειώνοντας απογοητευτικές εισπράξεις.
Το φετινό καλοκαίρι ο Τζ. Τζ. Άμπραμς κάνει ό,τι ακριβώς έκανε και το καλοκαίρι του 2006. Σκηνοθετεί για την Paramount την κινηματογραφική μεταφορά πασίγνωστης τηλεοπτικής σειράς της δεκαετίας του ’60, που ξεκίνησε την προβολή της το 1966. Ο ίδιος άνθρωπος που έδωσε στις κινηματογραφικές «Επικίνδυνες αποστολές» την τρίτη και -κατά την ταπεινή άποψη της στήλης- καλύτερή τους ταινία, ανέλαβε ν’ ‘αναστήσει’ την πολυαγαπημένη αλλά από χρόνια άγονη σειρά επιστημονικής φαντασίας, και τα καταφέρνει γι’ ακόμα μια φορά με πολύ θεαματικό τρόπο. Ο Άμπραμς ανασυντάσσει τον μύθο του Star Trek, με μια ιστορία που παραλαμβάνει τους αγαπημένους ήρωες στην αρχή της καριέρας τους στον Αστροστόλο, περιλαμβάνει σημαντικά γεγονότα που αποτελούν ορόσημα για τον μύθο, συγκεντρώνει ένα πολυπληθές καστ γοητευτικών και ταλαντούχων νέων ηθοποιών, εικονογραφεί την πλοκή με φρενήρη ρυθμό και καταιγισμό εντυπωσιακών οπτικών εφέ, η απουσία των οποίων από τις προηγούμενες ταινίες τις είχε οδηγήσει σε αδιέξοδο.
Το Star Trek είναι ένας τίτλος που θα ήταν άδικο και ασύμφορο να αφεθεί στην τύχη του, χάρη στη βάση οπαδών που ήταν αρκετά μεγάλη για να συντηρεί τη σειρά ακόμη κι όταν πλέον δεν ενδιέφερε κανέναν κοινό θεατή. Μετά από την απογοητευτική κριτική κι εμπορική πρόσληψη του «Star Trek: Nemesis» το 2002, ο μόνος δρόμος για την Paramount ήταν να επιλέξει την επανεκκίνηση, προκειμένου να αξιοποιήσει την εμπορική δυναμική της σειράς και να προσθέσει στο καλοκαιρινό της ρόστερ έναν ακόμη τίτλο.
Ο Άμπραμς λοιπόν έχει φτιάξει μια φρέσκια, ζωηρή, φωτεινή, πολύχρωμη περιπέτεια που, παρά την επιτυχημένα απειλητική ερμηνεία του Μπάνα ως κακού, αφήνει στον θεατή ως ισχυρότερη εντύπωση την ενέργεια και την τόλμη των ηρώων της, που διαθέτουν όλο το απαιτούμενο θάρρος και θράσος για ν’ αψηφήσουν κίνδυνο και διαταγές προκειμένου να σώσουν το διάστημα.
Ο κεντρικός σεναριακός στόχος είναι απλός και αφορά την απελευθέρωση ενός ανώτερου αξιωματικού του Αστροστόλου και κυβερνήτη του Enterprise. Λειτουργεί απλώς ως αφορμή για να συγκεντρωθούν για πρώτη φορά τα μέλη του πληρώματος μέσα στο σκάφος, οι επιμέρους ιστορίες των οποίων αποτελούν το σημαντικότερο μέρος της πλοκής, ιδιαιτέρως αυτές των Κερκ και Σποκ.
Το σενάριο είναι γραμμένο από δύο ανθρώπους που γνωρίζουν καλά το κινηματογραφικό υπερθέαμα, καθώς οι Άλεξ Κούρτσμαν και Ρομπέρτο Όρτσι έχουν γράψει επίσης το «Mission: Impossible III», το «Transformers» και το φετινό «Transformers: Revenge of the Fallen». Ο τρόπος με τον οποίο χτίζονται οι σκηνές και συστήνονται οι χαρακτήρες φανερώνει τον σεβασμό με τον οποίο αντιμετώπισαν την παράδοση της σειράς αλλά και την προσήλωση στον στόχο τους που δεν είναι άλλος από την ανέμελη εντυπωσιακή διασκέδαση. Έτσι βλέπουμε το Enterprise ενώ ακόμη κατασκευάζεται, μαθαίνουμε πώς προήλθε το παρατσούκλι του γιατρού Μακόι (Bones), παρακολουθούμε πώς ο Κερκ ‘κλέβει’ στο περίφημο τεστ προσομοίωσης Κομπαγιάσι Μαρού κ.α. Επίσης, ο Άμπραμς φροντίζει να προσδώσει στην ταινία και κατ’ επέκταση στη σειρά την αίγλη που είχε χάσει ή που για πολλούς δεν είχε ποτέ. Ο κεντρικός τίτλος εμφανίζεται μεγαλειωδώς και οι χαρακτήρες εισέρχονται στις σκηνές εξίσου θεαματικά κι επιμελημένα, ανάλογα με το ύφος και τον ρόλο του καθενός.
Το καστ είναι επιτυχημένο, καθώς οι ηθοποιοί μένουν πιστοί στα βασικά γνωρίσματα των χαρακτήρων τους, διατηρούν ορισμένα μορφικά ίχνη από τους προκατόχους τους, αλλά κυρίως αποδίδουν τους ήρωες με δική τους προσέγγιση χωρίς να μιμούνται το παρελθόν. Βέβαια το μεγαλύτερο ‘δώρο’ που προσφέρεται στους οπαδούς της σειράς είναι η μειλίχια, σοφή παρέμβαση του Λέναρντ Νίμοϊ, του ηθοποιού που ενσάρκωσε πρώτος τον Σποκ. Η εύστοχη ένταξή του στην ιστορία τής προσδίδει κύρος και συνδέει ακόμη ισχυροτερα την ταινία με την παράδοσή της, καθώς η νοσταλγία κατακλύζει όσους γνωρίζουν τον μύθο αρκετά καλά.
Αυτό βέβαια είναι ένα σημαντικό ζήτημα, καθώς στην Ελλάδα η επιστημονική φαντασία άρχισε να διαδίδεται σχετικά πρόσφατα και ακόμη δεν έχει αποκτήσει μια ικανοποιητικά μεγάλη βάση θαυμαστών. Πολλοί θεατές πιθανότατα θα δυσκολευτούν ν’ αναγνωρίσουν ακόμη και τον τίτλο της σειράς, ενώ η πλειοψηφία σίγουρα δεν είναι εξοικειωμένη με τη μυθολογία της. Για όλους αυτούς η απόλαυση του φιλμ θα είναι πιθανότατα μειωμένη, όχι επειδή θα δυσκολευτούν ν’ αντιληφθούν την πλοκή αλλά επειδή δε θα μπορούν να μοιραστούν με την κάμερα την απόλαυση με την οποια αποκαλύπτει την ‘ανακαινισμένη’ της περιουσία.
Ο Σκοτ Τσάμπλις στον σχεδιασμό της παραγωγής και ο Μάικλ Τζιακίνο στη μουσική είναι δύο μόνιμοι συνεργάτες του σκηνοθέτη, που κι εδώ συμβάλλουν σημαντικά στο τελικό αποτέλεσμα, ο πρώτος με τα ευφάνταστα σχέδιά του (το σχολείο στον Βάλκαν) κι ο δεύτερος με την πομπώδη σύνθεσή του, η οποία όμως δυστυχώς δεν περιλαμβάνει το θέμα του Τζέρυ Γκόλντσμιθ ούτε προτείνει κάποιο καινούριο, αλλά αρκείται σε μια επανάληψη του τηλεοπτικού θέματος της σειράς του ’60 στους τίτλους τέλους.
Η ταινία άνοιξε με 72,5 εκατομμύρια δολάρια στο πρώτο της τριήμερο στις Η.Π.Α., οπότε δε θ’ αργήσουμε να δούμε τη συνέχεια των περιπετειών του Enterprise, που προς το παρόν είναι προγραμματισμένη για το 2011. Ας ευχηθούμε ότι οι συντελεστές και το γενικότερο ύφος θα παραμείνουν ίδια.