
Mε αγάπη για την κρητική παράδοση και ιδιαίτερα για τη μουσική, ο Σπύρος Παπαδάκης εδώ και σαράντα χρόνια κατασκευάζει μουσικά όργανα.
Μέσα σε τέσσερις δεκαετίες έχει φτιάξει πολλές παραδοσιακές λύρες, κάποιες απʼ τις οποίες έχουν αγοράσει γνωστοί καλλιτέχνες, όπως ο Ψαραντώνης, ο Γαργανουράκης, ο Πασπαράκης και ο Ρασιδάκης. Συνεχίζοντας με το ίδιο μεράκι αυτή τη δραστηριότητα, ο κ.Παπαδάκης ανησυχεί μήπως σε μερικά χρόνια πάψουν να κατασκευάζονται χειροποίητα παραδοσιακά μουσικά όργανα, αφού, όπως λέει, δεν υπάρχει ενδιαφέρον από τους νέους να μάθουν αυτή την τέχνη.
Σε ηλικία 22 ετών, ο Σπύρος Παπαδάκης άρχισε να μαθαίνει την τέχνη του. Αν και αυτοδίδακτος κατασκευάζει πολύ καλής ποιότητας μουσικά όργανα. Αυτό το αποδίδει στο γεγονός ότι ο ίδιος παίζει λύρα και ξέρει όχι μόνο να κουρδίσει τα όργανα, αλλά και να βελτιώσει την κατάσταση του ήχου.
Για αυτή τη λεπτή εργασία αναζητά πάντα τα καλύτερα υλικά. Σχεδόν πάντα επιλέγει πολύ παλιά ξύλα. Το καλύτερο υλικό, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η μαυρομουριά. Ξύλο το οποίο αναζητά σε παλιά σπίτια, όπου είχε χρησιμοποιηθεί για τα δοκάρια. «Για να γίνει όσο το δυνατόν καλύτερο το όργανο, πρέπει το ξύλο να έχει κοπεί πολλά χρόνια πριν, ώστε να έχει τραβήξει την υγρασία» αναφέρει ο κ.Παπαδάκης και συνεχίζει «Μετά βάζουμε ένα άλλο ξύλο πάνω στη λύρα, που λέγεται φοινίκι. Είναι το μοναδικό που υπάρχει για να δώσει πολύ καλό ήχο, ενώ παράλληλα είναι και ανθεκτικό». Άλλα ξύλα που χρησιμοποιεί προέρχονται από την αγριαχλαδιά, τον σφένδαμο και τη λεμονιά.
Πέρα από τις επαγγελματικές λύρες που κατασκευάζει, όταν έχει ελεύθερο χρόνο φτιάχνει και μινιατούρες μουσικών οργάνων. Αν και πρόκειται για στολίδια, εκείνος ακολουθεί την ίδια διαδικασία όπως και με τα κανονικά όργανα. Μάλιστα, αν ήταν δυνατόν να παίξει κανείς μουσική και με αυτά, ο ήχος θα ήταν περίπου ίδιος όπως και με τις λύρες κανονικού μεγέθους. Η κατασκευή μουσικών οργάνων δεν είναι η βασική δουλειά του Σπύρου Παπαδάκη. Κάθε μεσημέρι όταν επιστρέφει από τη δουλειά του, πηγαίνει στο εργαστήριό του στο Ίνι του Δήμου Αρκαλοχωρίου, και αφιερώνεται σʼ αυτή την πολύ δημιουργική εργασία.

