Της Σοφίας Τσεντελιέρου

Σε έναν χώρο διάσωσης και διατήρησης του λαϊκού πολιτισμού μετατρέπεται το «Λογάρι» στο χωριό Καταλαγάρι.

Μετά από δέκα χρόνια δραστηριοτήτων που αφορούν στην κρητική διατροφή, αύριο εγκαινιάζεται και η μόνιμη έκθεση λαϊκής τέχνης. Τα εγκαίνια θα γίνουν στις 11 το πρωί της Κυριακής, ενώ ο χώρος θα είναι ανοικτός κάθε Δευτέρα και Τετάρτη απόγευμα και Σάββατο όλη τη μέρα.

Τα έργα που περιλαμβάνονται στην έκθεση είναι ψηφιδωτά σε παλιά ξύλα και πέτρες, πανό σε παλιά υφάσματα με κρητική βελονιά, χειροποίητες κούκλες, κατασκευές με γυαλί, παραδοσιακά κεντήματα του περασμένου αιώνα, αλλά και κοσμήματα. Έργα τους παρουσιάζουν η Κατερίνα Χαμηλάκη, η Μάρω Κοντογιάννη-Μαστρογιαννάκη και η Σούλα Σταματάκη. Επίσης, θα εκτεθούν παλιά έργα που δημιουργήθηκαν το πρώτο μισό του 20ου αιώνα από τους προγόνους της κυρίας Χαμηλάκη, Ευφροσύνη Παπαστεφανάκη, Ιωάννα Χαμηλάκη, Αικατερίνη Χαμηλάκη και Δημήτρη Χαμηλάκη.

Η ιδιοκτήτρια του χώρου «Λογάρι» και καλλιτέχνις Κατερίνα Χαμηλάκη από αγάπη στη φύση και στα φυσικά υλικά είχε αποφασίσει εδώ και καιρό να προχωρήσει στη δημιουργία της μόνιμης έκθεσης. Τα φυσικά υλικά, όπως λέει η ίδια, δίνουν την αίσθηση μιας σταθερότητας όχι μόνο στο άμεσο περιβάλλον του καθενός, αλλά και στο σύμπαν, «έστω και αν λέμε ότι τα πάντα ρεί» αναφέρει χαρακτηριστικά. Κάθε αντικείμενο που βρίσκεται στη φύση αποτελεί για εκείνη την πρώτη ύλη για να δημιουργήσει ένα έργο τέχνης. «Εδώ και ενάμιση χρόνο δουλεύω πολύ εντατικά πάνω σ’ αυτό. Μου αρέσει πολύ αυτό που γίνεται και το αγαπώ γιατί κάθε ένα έργο που βγαίνει είναι ένα κομμάτι από την ψυχή μου. Πολλές φορές γίνεται χωρίς να το καταλαβαίνω» αναφέρει η κυρία Χαμηλάκη.

Γενικότερα για την έκθεση λέει ότι εκείνο που την κάνει να ξεχωρίζει είναι το γεγονός ότι δεν αποτελείται από ένα μόνο είδος αντικειμένων. «Αποτελείται από αρκετά ψηφιδωτά, τα οποία είναι πολύ πρωτότυπα, επειδή η βάση τους είναι το ξύλο. Τα περισσότερα έγιναν με άμεση ψηφοθέτηση πάνω σε ξύλο και πέτρα. Όλα τα υλικά είναι φυσικά. Τα πανό, για παράδειγμα, έχουν γίνει με παλιές βελονιές και επίσης τα στεφάνια με παλιά υφάσματα, κουρέλια. Μπορεί να δει κανείς ότι αυτή η διαδικασία έχει να κάνει και με την ανακύκλωση. Δεν πετάμε τίποτα. Χρησιμοποιούμε τα παλιά υφάσματα ή ρούχα -που έχουν μια κάποια αξία για μας και δε θέλουμε να τα πετάξουμε, αλλά δε μπορούμε και να τα βάλουμε. Μπορούμε να δώσουμε σχήμα και μορφή στο υλικό μέσα από το κολάζ που κάνουμε ή και στα στεφάνια που μπορούμε να συνδυάσουμε τα χρώματα και να έχουμε ένα ωραίο αποτέλεσμα». Στα έργα της κυρίας Χαμηλάκη αναγνωρίζονται συχνά εικόνες από το Καταλαγάρι. Εικόνες του χωριού μεταφέρονται σε ψηφιδωτά και μέχρι τώρα έχουν εντυπωσιάσει όσους τα έχουν δει.

Παράλληλα, θα εκτεθούν μουσειακά κομμάτια, όπως κεντήματα, κοφτά, πλεκτά, λευκαδίτικα, έργα με κρητική βελονιά που δημιουργήθηκαν πολλές δεκαετίες πριν. Μάλιστα, για ορισμένα απ’ αυτά οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να παραγγείλουν αντίγραφα.