Της Κατερίνας Μυλωνά

Οι πελατειακές σχέσεις θα πάψουν να υφίστανται όταν τα ταμεία του Κράτους αδειάσουν και οι πολιτικές δυνάμεις θα αδυνατούν να τις συντηρούν…! Συνεπώς, η κρίση, που στη χώρα μας δεν περιορίζεται μόνο στην οικονομία αλλά πλήττει θεσμούς, όπως τη Δικαιοσύνη και την Παιδεία, θα έχει και οφέλη για την κοινωνία αφού μέσα από αυτή θα επέλθει και η πολυπόθητη κάθαρση.

Το παραπάνω επισημάνθηκε από το δημοσιογράφο, Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο, και συγγραφέα του βιβλίου «Οι άρχοντες της παρακμής». Το βιβλίο παρουσιάστηκε το βράδυ της Δευτέρας στο βιβλιοπωλείο ΚΙΧΛΗ, όπου παρευρέθηκαν άνθρωποι, οι οποίοι δε μένουν απαθείς απέναντι στα όσα ταλανίζουν την κοινωνία μας. Για το βιβλίο μίλησαν η σύζυγος του συγγραφέα, Ασπα Κυρίμη, ο διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Θεάτρου και Χορού, Ηρακλής Λογοθέτης, και ο δημοσιογράφος, ποιητής, Παναγιώτης Γεωργουδής.

Στη συζήτηση που ακολούθησε, ο Κ. Αγγελόπουλος είπε ότι υπάρχει η «παράλληλη Ελλάδα», η οποία, της, περιθωριοποιείται από της δυνάμεις της χώρας. Η περίοδος που διανύουμε, της είπε, αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για πένθος και περισυλλογή, στην προκειμένη περίπτωση η αισιοδοξία δεν ενδείκνυται.

«Το 2009 και 2010 είναι το κλείσιμο της κύκλου και το τέλος κάποιων φαντασιώσεων και παραισθήσεων, ότι θα μπορούσαμε αδάπανα να διασχίζουμε το χρόνο χωρίς μεγάλες ζημιές», είπε σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Π». Το κείμενο της συνέντευξης έχει ως εξής:

Μετά από τρεις δεκαετίες στη δημοσιογραφία, γιατί επιλέξατε τη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία να γράψετε το βιβλίο;

«Γιατί συμπληρώθηκαν τριάντα χρόνια εμπειρίας μου στη δημοσιογραφία και το πολιτικό ρεπορτάζ και είχε έρθει η στιγμή να κάνω μία καταγραφή της εμπειρίας μου. Δεν το έκανα υπολογίζοντας πότε ακριβώς θα εκδοθεί. Ήθελα να το γράψω τώρα και συνέπεσε να είναι μια περίοδος που έχει εντάσεις».

Η κοινωνία ήταν έτοιμη να εκραγεί, αναφέρετε και στον πρόλογο του βιβλίου. Στην εκδήλωση είπατε πως τα γεγονότα του Δεκεμβρίου ήταν μονάχα μία αρχή…

«Η κατάσταση είναι τέτοια που δημιουργεί εκρηκτικά μείγματα. Δεν μπορώ να ξέρω, βέβαια, εγώ την ένταση της κατάστασης που θα ακολουθήσει αλλά σίγουρα μπαίνουμε σε περίοδο μεγάλων εντάσεων λόγω των γνωστών και φανερών κοινωνικών προβλημάτων που προκαλεί η οικονομία. Άρα, μοιραίως, θα έχουμε δυνατές αντιδράσεις, όπως γίνεται και σε άλλες χώρες ήδη».

Για την κρίση έχουν ευθύνη και οι πολιτικές δυνάμεις που δεν έβαλαν φραγμό;

«Οι πολιτικές δυνάμεις διατηρούσαν μια αδύναμη εθνική οικονομία, χρεωμένη και με ελλείμματα και η διεθνής κρίση ήρθε και βρήκε τον οργανισμό της όχι σε καλή υγεία, οπότε επιδεινώθηκε το πράγμα».

Υπάρχουν σήμερα άνθρωποι που μπορούν να βγάλουν την χώρα από την κρίση;

«Πάντα υπάρχουν. Φαντάζομαι θα εμφανιστούν σιγά- σιγά, η ανάγκη φέρνει τις αλλαγές πάντα».

Είπατε, όμως, ότι δεν πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι τη δεδομένη χρονική συγκυρία

«Γιατί, βλέπετε εσείς κανένα λόγο να είμαστε αισιόδοξοι»;

Πιστεύετε ότι αυτό το παρασιτικό σύστημα που αποζυμά το δημόσιο σύστημα, μπορεί να σπάσει;

«Σίγουρα μπορεί, σιγά- σιγά αυτό θα γίνει μοιραία, δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό το πράγμα για πολύ.»

Είπατε, όμως, ότι από το 1974 μέχρι σήμερα δεν έχουν υπάρχει ακτίνες φωτός;

«Έχουμε δει μια βαθμιαία έκπτωση των πραγμάτων. Άμα δει κανείς τους δείκτες- όχι ότι ήταν καλά το ʼ74, αλλά το ʽ74 θέλαμε να τα κάνουμε καλά, να γίνουν καλά. Από τότε μέχρι σήμερα έχουμε μια κούρμπα καθοδική. Το βλέπουμε παντού, είμαστε πιο χρεωμένοι, πιο διεφθαρμένοι στη διοίκηση, λιγότερο μορφωμένοι, με λιγότερο καλά σχολεία και Πανεπιστήμια».

Είπατε, όμως, ότι οι πελατειακές σχέσεις θα σταματήσουν να υπάρχουν.

«Θα μειωθούν, διότι το Κράτος το πολιτικό ως τώρα τροφοδοτεί τις πελατείες με χρήματα, τα οποία μοιράζει, με διάφορα συσσίτια. Όταν δεν υπάρχουν πόροι τα συσσίτια μειώνονται άρα και οι πελατειακές εξαρτήσεις υφίστανται τραυματισμό».

Οπότε, ίσως είναι και προς όφελος του κόσμου η σημερινή κατάσταση;

«Είναι η άλλη πλευρά της σελήνης, από τη μία υποφέρει η κοινωνία και από την άλλη είναι πιθανώς μια ευκαιρία για λύτρωση, είναι η σκοτεινή και φωτεινή πλευρά της σελήνης».

Τα χρόνια που περνάμε τώρα είναι μια καμπή στην ιστορία

«Είναι κομβικό σημείο, το 2009, το 2010 είναι το κλείσιμο ενός κύκλου και το τέλος κάποιων φαντασιώσεων και παραισθήσεων, ότι θα μπορούσαμε αδάπανα να διασχίζουμε το χρόνο χωρίς μεγάλες ζημιές».

Το γεγονός ότι φτάσαμε στο σημείο μηδέν σημαίνει ότι αργότερα τα πράγματα θα φτιάξουν;

«Αναγκαστικά κάποια στιγμή το πράγμα θα πάρει την ανηφόρα, αλλά το πότε θα αρχίσει αυτό είναι θέμα ιστορικού χρόνου, δεν μπορούμε να το ξέρουμε».

Οπότε, χειρότερα δε γίνονται

«Μάλλον…»

Τρεις δεκαετίες στη δημοσιογραφία

Ο Κωνσταντίνος Ι. Αγγελόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Σπούδασε σχέδιο στο Παρίσι (1964-1967).

Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, εργάζεται από το 1976 ως δημοσιογράφος. Πολιτικός συντάκτης των εφημερίδων “Ελευθεροτυπία”, “Πρώτη” και “Καθημερινή”.

Διετέλεσε αρχισυντάκτης και διευθυντής της “Καθημερινής”. Συνεκδότης της εφημερίδας “Το Ποντίκι” (1980 - 1990). Δίδαξε (1992-1996) ανάγνωση της πολιτικής επικαιρότητας στο εργαστήριο του Θεατρικού Οργανισμού “Εστία”.

Ραδιοφωνικός σχολιαστής στο σταθμό Σκάι (2003-04). Σήμερα αρθρογραφεί στον “Κόσμο του Επενδυτή” και συνεργάζεται με το ραδιόφωνο της ΝΕΤ.