Έχει πέσει πολύ κλάμα από χθες για τον υποβιβασμό του ΟΦΗ. Κι εντάξει να κλαίει ο απλός φίλαθλος, αυτός που έχει πονέσει, που έχει πληρώσει, που έχει ταξιδέψει όλα αυτά τα χρόνια απʼ άκρου σʼ άκρο της Ελλάδας για να σταθεί κοντά στην αγαπημένη του ομάδα είναι λογικό.

Όμως να κλαίνε και να μοιρολογούν και κάθε λογής “μαϊντανοί” που αναζητούν τέτοιες ευκαιρίες για να ανασυρθούν στην επιφάνεια είναι εξοργιστικό.

Το τι έχουμε ακούσει από χθες απʼ όλους αυτούς δεν περιγράφεται. Άλλος το μακρύ του άλλος το κοντό του. Όλοι έχουν άποψη για τον ΟΦΗ. Όλοι τους βγαίνουν τώρα για να κάνουν τους μετά Χριστόν προφήτες. Το ότι κάποιοι εξ αυτών υπήρξαν μέλη αυτού του συστήματος το προσπερνούν, το παραβλέπουν. Τοʼχω ξαναγράψει ότι ουδείς απʼ αυτούς που κατά καιρούς υπηρέτησαν το καθεστώς έχουν το δικαίωμα να κρίνουν. Διότι όλοι γνώριζαν ή αν δεν γνώριζαν είχαν ακούσει. Δεν υπάρχει λοιπόν καμία δικαιολογία και το κλάμα τους δεν πείθει. Ας σταματήσουν τα κροκοδείλια δάκρυα για τον ΟΦΗ. Ισως βολεύει κάποιους να πέσουν όλα τα αναθέματα του κόσμου σʼ ένα και μόνο πρόσωπο το σημερινό πρόεδρο της ΠΑΕ. Για να έλθει όμως η ομάδα στο σημείο που είναι σήμερα έβαλαν κι άλλοι το χεράκι τους. Ή μήπως ο νυν πρόεδρος προήλθε από “παρθενογέννηση”; Κάποιοι του άνοιξαν την πόρτα όπως και στους προηγούμενους κάποιοι άλλοι τους είχαν ανοίξει για να μπουν στα διοικητικά της ΠΑΕ.

Α, μην το ξεχάσω. Βγήκε χθες και ο δήμαρχος Ηρακλείου να εκφράσει τη λύπη του για τον ΟΦΗ. Τονίζει μάλιστα στην γραπτή του δήλωση ότι “ας όψονται οι αίτιοι που οδήγησαν αυτή την σπουδαία Κρητική ομάδα στην σημερινή κατάσταση”. Να μου επιτρέψει ο κ. Κουράκης να του πω ότι είναι και ο ίδιος ανάμεσα σʼαυτούς “τους αίτιους” που έφεραν τον ιστορικό ΟΦΗ σʼ αυτό το κατάντημα. Η ευθύνη του δεν είναι άμεση αλλά έμμεση. Διότι πριν από μερικά χρόνια όταν ο κόσμος του ΟΦΗ διαδήλωνε διεκδικώντας ένα καλύτερο μέλλον για την ομάδα του ο δήμαρχος μοίραζε βαρύγδουπες υποσχέσεις. Όλα αυτά βεβαίως έμειναν στα λόγια. Κανείς ποτέ δεν έκανε τίποτα για τον ΟΦΗ άλλοι γιατί δεν ήθελαν κι άλλοι διότι δεν μπορούσαν. Ο κόσμος όμως και μνήμη έχει- ευτυχώς η δυστυχώς για ορισμένους- και κρίση. Χόρτασε όλα αυτά τα χρόνια από λόγια κι από υποσχέσεις, βαρέθηκε να ακούει τους αυτόφωτους σωτήρες. Ποτέ όμως δεν άκουσε την αλήθεια, διότι κανείς δεν την είπε. Αντίθετα, ψέμα στο ψέμα χτίστηκε ένας ΟΦΗ όπως τα παλάτια στην άμμο, όπου ένα φύσημα του αέρα τα κάνει συντρίμια, κομμάτια. Ας σταματήσουν λοιπόν ορισμένοι να χύνουν ψεύτικα δάκρυα για τον ΟΦΗ. Διότι όπως έλεγε και ο Αβραάμ Λίνκολν μπορείς να ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, λίγους όλο τον καιρό αλλά όχι όλους όλο τον καιρό...

Νίκος Μαρκάκης