
Στρουμπουλός, χαριτωμένος και απίστευτα άγαρμπος, ο Μπόμπος, μπήκε στη ζωή της Αλεξάνδρας Βλάχου, πριν 10 μήνες και την αναστάτωσε ευχάριστα. Εκείνη του ανταποδίδει την αφοσίωσή του, προσφέροντας τη φροντίδα της, πολλές βόλτες, χάδια και παιχνίδια.
Ο Μπόμπος... αυτοσυστήνεται και αυτή είναι η ιστορία του:
“Πατριώτες και πατριώτισσες είμαι ο Μπόμπος και μόλις άρχισα… Γεννήθηκα στον αστερισμό των Διδύμων μόλις πριν από δέκα μήνες (μη σας ξεγελά το μέγεθός μου!). Το μόνο που γνωρίζω για την καταγωγή μου είναι ότι ήμουνα αποτέλεσμα ερωτικής συνεύρεσης μιας ημίαιμης χίπισσας και ενός δανδή Δαλματίας, εγώ και άλλα 12 κουτάβια. Η μάχη για την επιβίωση ήταν σκληρή, το πείσμα και η επιμονή μου όμως μʼ έκαναν στην κυριολεξία να ξεχωρίσω και να κερδίσω επάξια τον τίτλο του «κιοφτέ» και αργότερα αυτόν του Μπόμπου.
Λίγο καιρό μετά κι ενώ είχα βρει τη βολή μου με πήγαν επίσκεψη σʼ ένα σπίτι και καθώς δεν κρατάγανε γλυκά ή κανα κρασί αφήσανε εμένα πεσκέσι. Η θετή μου μαμά ενθουσιάστηκε πολύ μαζί μου καθότι στρουμπουλός, χαριτωμένος και απίστευτα άγαρμπος. Έτσι μπήκαμε ο ένας στη ζωή του άλλου και γίναμε αχώριστοι. Ήμουνα για εκείνη μια αγκαλιά που ολοένα και μεγάλωνε και γινόταν όλο και πιο τρυφερή και πιο δυνατή. Ένα από τα πράγματα για το οποίο έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον ήταν να με κάνει κοινωνικό γιʼ αυτό μʼ έπαιρνε πάντα μαζί της κι εγώ φρόντιζα να μένω αλησμόνητος. Θυμάμαι ακόμα κάτι παχουλές κυρίες που με κυνηγούσαν στην παραλία κραδαίνοντας τις μπαστούνες τους για να μην πλησιάσω τις πετσέτες τους, την έκπληξη των θαμώνων στα καφέ που σε ανύποπτο χρόνο τους βουτούσα τα πατατάκια, τον οίκτο που προκαλούσα με το αθώο βλέμμα μου στους πελάτες των μεζεδοπωλείων για να μοιραστούμε τις λιχουδιές και κυρίως τον πανικό όταν έβγαινα βόλτα στο κέντρο της πόλης και το πλήθος χωριζόταν στα δύο.
Είμαι πολύ ήσυχος και περνάω αρκετές ώρες παίζοντας με το παπάκι μου και τρώγωντας το κόκαλό μου. Όταν ήμουν πιο μικρός μου άρεσε να τρώω τα παπούτσια και τα χαλιά. Το τελευταίο που δοκίμασα ήταν η κουρτίνα στο νέο μας σπίτι κάτι που εξαγρίωσε τη μαμά μου. Εγώ δε θυμώνω παρά μόνο όταν κάποιος προσπαθεί να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον της γιατί δε θέλω να τη μοιράζομαι. Αυτό που μου αρέσει εκτός από το φαγητό είναι οι βόλτες με το αυτοκίνητο, ο απογευματινός περίπατος στα τείχη όπου συναντώ τους κολλητούς μου, το τρέξιμο στην παραλία και να κυνηγάω οτιδήποτε κινείται.
Μέσα από τη στήλη σας δε θέλω μόνο να σας συστηθώ αλλά και νʼ απευθύνω ένα ευχαριστώ σε όσους πιστεύουν ότι δεν είμαι κάτι περιττό σʼ αυτό τον πλανήτη γιʼ αυτό και μη υπολογίσιμο και ιδίως στη νονά μου τη Μαρία που μου έδειξε πολλή αγάπη, στην κτηνίατρό μου Σταυρούλα Τζανιδάκη για τη φροντίδα της, στη νέα μας σπιτονοικοκυρά κ. Κατερίνα που δεν επέδειξε ρατσιστική συμπεριφορά και μας δέχτηκε στο σπίτι της και σε όποιον μου χαρίζει τα χάδια και τη στοργή του”.

