Μετά το Πάσχα νέα επίσχεση εργασίας από τους γιατρούς για τις εφημερίες

Παρά τις υποσχέσεις που κατά καιρούς έχουν ακούσει οι γιατροί του Βενιζελείου, δεν έχουν ακόμη πληρωθεί τις εφημερίες του τελευταίου τριμήνου και αποφάσισαν να προχωρήσουν σε επίσχεση εργασίας, μετά το Πάσχα, και συγκεκριμένα από τις 21 Απριλίου.

Οι γιατροί πραγματοποίησαν γενική συνέλευση και αποφάσισαν να μην αρχίσουν τις κινητοποιήσεις μέσα στο Πάσχα για να μην ταλαιπωρηθεί ο κόσμος όμως η επίσχεση εργασίας δεν μπορεί να αποφευχθεί αφού έχουν κουραστεί να ακούνε υποσχέσεις, να εφημερεύουν και να μην πληρώνονται.

Στην ανακοίνωσή τους αναφέρουν:

“Εχουμε κουραστεί από την αβεβαιότητα και την ταλαιπωρία εδώ και 2 χρόνια, ποτέ και αν θα πληρωθούμε τις εφημερίες

Η συλλογική σύμβαση που υπογράφηκε τον Δεκέμβριο, διαφέρει από το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε τον Φεβρουάριο, αλλά δεδομένου των οικονομικών συγκυριών και του ότι συμφώνησαν σε μεγάλο βαθμό οι πολιτικές παρατάξεις είμαστε υποχρεωμένοι κατά κάποιο τρόπο να το δεχτούμε και να περιμένουμε τις νέες συνομιλίες μεταξύ Ομοσπονδίας και υπουργειου σ’ ένα χρόνο.

Αρχικά ήταν να καταβληθούν οι εφημερίες με το νέο μισθολόγιο τον Ιούλιο αλλά μετά από πιέσεις είναι πιθανό να πληρωθούμε εφημερίες του 2009 μέσα στον Μάιο μετά από υπουργική απόφαση που περιμένουμε το παλιό μισθολόγιο και στη συνέχεια να πάρουμε τα αναδρομικά.

Θεωρούμε ότι ήδη έχουμε δώσει περιθώριο στο υπουργείο για να ρυθμίσει τις υποχρεώσεις του απέναντι μας (το ΦΕΚ δημοσιεύτηκε 11 Μαρτίου)

Καλώς ή κακώς οι εφημερίες δεν είναι επιλογή μας αλλά υποχρέωση, με αποτέλεσμα να τις υπολογίζουμε στα έσοδά μας

Το ποσό που αντιστοιχεί σε κάθε ειδικευόμενο για κάθε μήνα είναι 500 με 1000 ευρώ κάθε μήνα, και για τους ειδικευμένους 700 με 2000, δεδομένου ότι για την ομαλή λειτουργία του νοσοκομείου χρειάζεται να εφημερέψουμε πολλές φορές μέχρι το οικονομικό πλαφόν (10 εφημερίες το μήνα, δηλαδή 10 φορές για 24 ώρες τη φορά)

Οπως καταλαβαίνετε, το ποσό που λείπει από τον καθένα είναι αρκετά μεγάλο

Μεγάλο παράπονο από τους ειδικευόμενους είναι η απουσία του συστήματος εκπαίδευσης από τις συζητήσεις και τη συλλογική σύμβαση /νομοσχέδιο μεταξύ Ομοσπονδίας και υπουργείου”.