
Το ραδιόφωνο της εποχής, που απούσας της τηλεόρασης αποτελεί τη μόνη ζωντανή πηγή πληροφόρησης, αναφέρεται στο επίτευγμα μιας παρέας από αθλητές, με κιτρινόμαυρη στολή και το δικέφαλο στο στήθος, οι οποίοι κατακτούν την κορυφή του Ευρωπαϊκού μπάσκετ. Η βραχνιασμένη φωνή του Βασίλη Γεωργίου ηχεί ακόμα και σήμερα στα αυτιά πολλών: “.. φωνάζει ο Τρόντζος: δώστε μου τη μπάλα, τους παίζω όπως θέλω, του δίνει τη μπάλα ο Τσάβας, γυρίζει και την καρφώνει στο αντίπαλο καλάθι... Μετά από αυτό το καλάθι κύριοι, σήμερα δεν χάνουμε... Ο θεός της ΑΕΚ, ο θεός της Ελλάδας είναι μαζί μας, και το κύπελλο Ευρώπης σε λίγα λεπτά θα είναι δικό μας...”

Μεταξύ των φιλάθλων που κατάφεραν τότε να είναι μέσα στο γήπεδο (10.000 έμειναν εκτός) ήταν ο νυν προπονητής στις γυναίκες του “Ηράκλειο”, παλιός παράγοντας και εκ των ιδρυτών της ΓΕΗ, Μιχάλης Δασκαλάκης.
Ο ίδιος περιγράφει στην “Π” τις μοναδικές στιγμές που έζησε: “Οι στιγμές που ένιωσα εκείνη τη νύχτα με συνοδεύουν ακόμα και θα μείνουν αξέχαστες στη μνήμη μου, όσο θα ζω. Ημουν φοιτητής και μαζί με τον αδελφό μου και τους φίλους μας παρακολουθούσαμε σαν φίλοι του μπάσκετ, όλους τους αγώνες της ΑΕΚ εκείνη την εποχή, όπως και τις προηγούμενες στα κύπελλα Ευρώπης. Είχαμε συγκεκριμένη θέση (για γούρι) στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στο δε τελικό είμαστε από τις 4 το απόγευμα εκεί μέχρι τις 11 το βράδυ (ο αγώνας άρχιζε 20.30), εφοδιασμένοι με τσιγάρα, καφέδες, νερά, τάβλι, τράπουλα και ό,τι μπορείς να φανταστείς για να περάσει η ώρα.
Αυτή την ατμόσφαιρα σε συνδυασμό με το αποτέλεσμα και τους πανηγυρισμούς με το κύπελλο, δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχάσω. Οταν βλέπεις 80.000 κόσμο μέσα στο στάδιο να παραληρούν χωρίς να βλέπουν πολλοί καλά-καλά, και άλλους 10.000 απ’ έξω στα Προπύλαια και στους δρόμους να φωνάζουν χωρίς να βλέπουν μέσα τον αγώνα αλλά να ακούν μόνο, νιώθεις ρίγη συγκίνησης. Δεν θέλω να αναφερθώ σε λεπτομέρειες, αλλά ευχαριστώ τον Θεό που μου έδωσε αυτή τη χαρά να ζήσω. Μια ελληνική ομάδα με 10 Ελληνες παίκτες, με Ελληνα προπονητή και όλους τους Ελληνες μαζί της, έφθασε στη κορυφή της Ευρώπης και έβαλε γερά τα θεμέλια στο οικοδόμημα του ελληνικού μπάσκετ.
Εζησα τη μεγαλύτερη αθλητική στιγμή της ζωής μου και ένιωσα με συγκίνηση εθνική υπερηφάνεια, όταν φεύγοντας μετά τον αγώνα, πανηγυρίζοντας στους δρόμους της Αθήνας, έβλεπα όλο τον άγνωστο κόσμο, αγκαλιασμένο να φωνάζει “Ελλάς-Ελλάς” και όχι ΑΕΚ.
Η επιτυχία αυτή της ΑΕΚ, έδωσε το έναυσμα της αναγέννησης του ελληνικού μπάσκετ με τη δημιουργία ομάδων μπάσκετ σε όλη την Ελλάδα, μεταξύ των οποίων απ’ ό,τι ξέρω και ο Εργοτέλης το φθινόπωρο του ‘68, που είχα την τύχη να ήμουν παίκτης του στο ξεκίνημά του”.
Ο κ. Δασκαλάκης όπως μας είπε ως φίλαθλος της ΑΕΚ, νιώθει υπερηφάνεια και για ένα άλλο γεγονός που ναι μεν δεν το παρακολούθησε από κοντά αλλά το είδε στην TV. “Αλλη μια αθλητική στιγμή έχει μείνει βαθιά χαραγμένη στη μνήμη μου ως φίλαθλος της ΑΕΚ και θα θυμάμαι μέχρι να κλείσω τα μάτια μου. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να τη ζήσω από κοντά, παρ’ όλο που προσπάθησα. Ηταν το φιλικό παιχνίδι στο ποδόσφαιρο που έδωσε η ΑΕΚ με την Παρτιζάν στο Βελιγράδι, τον Απρίλη του ‘99, όταν το ΝΑΤΟ και οι Αμερικανοί έριχναν τις βόμβες με το τσουβάλι σ’ όλη τη Σερβία. Λυπήθηκα που δεν κατάφερα να πάω με το τσάρτερ της ΑΕΚ, έζησα όμως από την τηλεόραση την κίνηση-διαμαρτυρία της ΑΕΚ απέναντι στον πόλεμο, με αυτόν τον αγώνα”.
Η φημισμένη Σλάβια που αποτελούσε φόβητρο για όλες τις ευρωπαϊκές ομάδες, είχε φθάσει στην Αθήνα αρκετές μέρες πριν, με επικεφαλής το μεγάλο αστέρι της Ζίντεκ για να προπονηθούν και να συνηθίσουν το περιβάλλον. Οι δύο ομάδες κατά την είσοδό τους στον αγωνιστικό χώρο καταχειροκροτήθηκαν-τα ήθη βλέπετε της εποχής-και ο αγώνας ξεκίνησε. Μετά από ένα συναρπαστικό πρώτο ημίχρονο η Ενωση προηγήθηκε με 47-38. Στο δεύτερο ημίχρονο η έμπειρη Σλάβια επέστρεψε και πλησίασε απειλητικά δυο λεπτά πριν τη λήξη 82-80. Εκείνη τη στιγμή ο Γιώργος Τρόντζος πέτυχε το καθοριστικό καλάθι, που γλαφυρά περιέγραψε στην αρχή του κειμένου ο Βασίλης Γεωργίου και σφράγισε την ελληνική νίκη. Το τελικό σκορ ήταν 89-82 και λίγα λεπτά αργότερα ο γενικός γραμματέας της FIBA Ουίλλιαμ Τζόουνς έδωσε το κύπελλο στον αρχηγό, ηγέτη και μεγάλο σκόρερ του τελικού Γιώργο Αμερικάνο. Ο κόσμος που ξεχύθηκε στους δρόμους της Αθήνας πανηγύρισε με πρωτοφανή ενθουσιασμό την πρώτη μεγάλη διάκριση που είχε ο ελληνικός αθλητισμός σε ομαδικό άθλημα σε επίσημη διοργάνωση.
Για την ιστορία, στον τελικό τους πόντους πέτυχαν: ΑΕΚ: Αμερικάνος 29, Τρόντζος 24, Ζούπας 12, Βασιλειάδης 11, Λαρεντζάκης 6, Χρηστέας 4, Τσάβας 3. ΣΛΑΒΙΑ: Ζίντεκ 31, Ρούσισκα 23, Μπάροχ 12, Μίφκα 14, Τόμασεκ 2, Κονοπάσεκ, Αμμερ.

