Ιστοσελίδα: www.friendsofnature.gr
Κείμενο: Κουτεντάκης Αριστείδης
Φωτογραφίες: Αναγνωστόπουλος Γιώργος
Γεμάτοι κέφι και ζωντάνια ξεκινήσαμε Κυριακή 8 Μαρτίου πρωί από τη Χανιώπορτα για την προγραμματισμένη εξόρμησή μας στη φύση. Αφετηρία μας είχε οριστεί το Πορτί στην Αγία Βαρβάρα. Κοινή και για τις δύο δραστηριότητες : ορειβατική, πεζοπορική.
Η πρώτη (ορειβατική) έφτανε στα ριζά του βουνού, θα συνέχιζε την ανάβαση έως τη κορφή τ΄Αρού και την Γυριστή. Η δεύτερη από τη θέση Αμουργιέλα θα κατηφόριζε για τη Γέργερη.
Ξεκινήσαμε κάπως κουμπωμένοι εξαιτίας μιας πρόσκαιρης μπόρας, που ευτυχώς δεν στάθηκε ικανή να ανακόψει τον ενθουσιασμό μας. Ταξιδιάρικα σύννεφα μας προσπερνούσαν, παρασυρμένα από τη πνοή του ανέμου, και εμείς ατενίζαμε από ψηλά τις όμορφες πινελιές του χειμωνιάτικου τοπίου. Φτάνοντας στην Αμουργιέλα, το βίαιο ξέσπασμα του καιρού μας έκανε γρήγορα να τρυπώσουμε στο μιτάτο των Σήφηδων, αναζητώντας καταφύγιο από την έντονη χαλαζόπτωση. Εικόνα μοναδική, σπάνια. Όλα γύρω άσπρισαν με μιας.
Οι περιπλανήσεις του μυαλού μου με οδήγησαν αρκετά χρόνια πίσω, όταν το 1823 στη θέση αυτή οι επαναστάτες Κρητικοί έδωσαν φονική μάχη με τα στρατεύματα των Τούρκων κατακτητών. Οι δικοί μας, με αρχηγό τον Φραγκιό Μαστραχά, εξ΄ευάνδρου Γέργερης ορμόμενος, κατάφεραν να ανακόψουν την πορεία του εχθρού προς τα Ρεθυμνιώτικα. Άραγε εκείνη η αχλαδιά, το μοναδικό δέντρο που στέκεται, είχε την ευκαιρία να βιώσει αυτές τις ιστορικές στιγμές; Ζει τη μοναξιά της ή τη συντροφεύουν οι αναμνήσεις της;
Τα βήματά μας, μας οδήγησαν στη πηγή της Μάη βρύσης. Ξαποστάσαμε, ξεδιψάσαμε πριν ανηφορήσουμε για το στέκι του γυναικείου συνεταιρισμού Ιδαία Γη.
Καθίσαμε και απολαύσαμε το ζεστό φαγητό τους και παρέα με το γλυκόπιοτο κρασί χαλαρώσαμε και τραγουδήσαμε.
Αναπολώ την εποχή, όπου ακούραστα ο παππούς μου, κρατώντας με από το χέρι με καθοδηγούσε σε κείνα τα μέρη. Με το δικό του τρόπο και το αγέρωχο βλέμμα του ήταν πάντα πρόθυμος, ταξιδευτής στη παιδική μου περιέργεια. Μέσα σε αυτά τα λαγκάδια και πάνω στη σκληρή πέτρα είναι χαραγμένες διαδρομές ανθρώπων που ρίζωσαν και ζήτησαν τροφή αφήνοντας τα ίχνη και τον ιδρώτα τους. Το πήγαινε-έλα ανάμεσα σε χωριά και βοσκοτόπια σημάδεψε τα μονοπάτια τους. Είναι αυτά τα ίδια μονοπάτια των Κατεταναίων, των λαϊκών θρύλων που σήμερα εμείς, οι φίλοι του βουνού όχι μόνο τα διαβαίνουμε αλλά συνομιλούμε με την ιστορία τους.
Η φωνή του οδηγού ότι έφτασε η ώρα της αναχώρησης με προσγείωσε στην πραγματικότητα. Με μια γλυκιά κούραση όλοι, παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής και ανανεώνουμε για άλλα μέρη.
Τρισδιάστατη απεικόνιση της πορείας, φωτογραφίες, βίντεο καθώς και παλιότερες πορείες με άρθρα φίλων μας δημοσιευμένα στην «Πατρίδα» μπορείτε να δείτε στην ιστοσελίδα του Ομίλου www.friendsofnature.gr

