
Το λεξικό παρουσιάστηκε την Δευτέρα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από τον καθηγητή, Γ. Μπαμπινιώτη, ενώ σήμερα θα γίνει η παρουσίασή του στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Μνημειώδες έργο
Η έκδοση του λεξικού αποτελεί ένα μνημειώδες συλλογικό έργο ενώ, παράλληλα, δημιουργήθηκε αντίστοιχη ηλεκτρονική λεξικογραφική βάση δεδομένων. Το έργο πραγματοποιήθηκε από ομάδα δέκα Ελλήνων και Ολλανδών επιστημόνων στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος του τμήματος. Πρόκειται για έργο-σταθμό τόσο για τις ελληνο-ολλανδικές σχέσεις όσο και για τον τομέα της λεξικογραφίας, η υλοποίηση του οποίου διήρκησε περισσότερα από δέκα χρόνια. Το λεξικό περιλαμβάνει 60.000 λήμματα, 80.000 σημασίες, 102.000 παραδειγματικές φράσεις, 10.000 ιδιωτισμοί, 170.000 μεταφράσεις, 2.400 σελίδες. Στους πρωτεργάτες ανήκουν, μεταξύ άλλων, ο γνωστός Ολλανδός νεοελληνιστής και κρητολόγος, καθηγητής,Arnold van Gemert, και η κ. Μαρκάκη, η οποία εργάστηκε συνολικά επτά χρόνια στο έργο αυτό και διαδραμάτισε από ελληνικής πλευράς πρωτεύοντα ρόλο, καθώς κατά τα πρώτα χρόνια ήταν η μοναδική συνεργάτις με μητρική γλώσσα τα ελληνικά.
Το έργο χρηματοδοτήθηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος από ολλανδικούς φορείς χωρίς, όμως, να μείνουν αμέτοχες η Ελλάδα και η Κύπρος.
Όπως αναφέρει η κ. Μαρκάκη, η σημασία του όλου ερευνητικού προγράμματος, «είναι πολυδιάστατη και εστιάζεται θα έλεγα στα εξής: Καταρχήν, στη σύνταξη έγκυρου δίτομου λεξικού για την κάλυψη των μεταφραστικών, ερευνητικών και διδακτικών αναγκών της ολλανδόφωνης/φλαμανδόφωνης κοινότητας στην Ελλάδα, η οποία είναι ιδιαίτερα ανθηρή στην Κρήτη, και της ελληνόφωνης κοινότητας στην Ολλανδία και το Βέλγιο». Στη συνέχεια, εξηγεί ότι τα δίγλωσσα σχετικά λεξικά που κυκλοφορούν μέχρι τώρα στην αγορά δεν καλύπτουν τις ανάγκες αυτές, γιατί είναι ανεπαρκή ως προς τον αριθμό των λημμάτων, των σημασιών, των μεταφράσεων, αλλά και των ιδιωτισμών και παραδειγματικών φράσεων που παρέχουν. «Γι’ αυτό μέχρι τώρα, ο σοβαρός χρήστης του γλωσσικού ζεύγους ολλανδικά – ελληνικά και αντίστροφα ήταν αναγκασμένος να μεταφράζει μέσω μιας τρίτης «μεγάλης» γλώσσας, συνήθως των αγγλικών. Συνεπώς το έργο της μετάφρασης και της διδασκαλίας δυσχεραινόταν μέχρι τώρα σοβαρά, αφού συνεπαγόταν απώλεια χρόνου», σημειώνει.
Κατά δεύτερο λόγο, εστιάζει στη δημιουργία ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων από την οποία προήλθε η έκδοση των δύο τόμων του λεξικού και η οποία περιλαμβάνει πλήθος στοιχείων χρήσιμων για γλωσσολογικές μελέτες.
Ακόμα, η κ. Μαρκάκη αναφέρει πως «το λεξικό είναι ιδιαίτερα εύχρηστο και απευθύνεται τόσο στον κοινό χρήστη των δύο γλωσσών όσο και στον ειδικό (μεταφραστή, διερμηνέα, καθηγητή) καθώς περιλαμβάνει πληθώρα λέξεων, φράσεων και χρήσεων της σύγχρονης νεοελληνικής και ολλανδικής γλώσσας. Περιλαμβάνει νεολογισμούς, εκφράσεις αργκό ή του προφορικού λόγου, λέξεις που ορίζουν πολιτισμικά προσδιορισμένες έννοιες, πολλούς ειδικούς όρους διαφόρων επιστημονικών κλάδων, άφθονες χρήσεις, παραδειγματικές φράσεις και ιδιωτισμούς για να φανεί εναργώς η κάθε σημασία ενός λήμματος».
Παράλληλα, τονίζει πως η καταγραφή των σημασιών και των μεταφράσεων γίνεται συστηματικά, λεπτομερώς, με συνέπεια και κατά το δυνατόν με πληρότητα.
Επίσης, σημειώνει ότι παρέχονται γραμματικής φύσεως πληροφορίες σχετικά με τη μορφολογία και τη σύνταξη του κάθε τύπου καθώς επίσης και τα σημαντικότερα αρκτικόλεξα της νεοελληνικής και της ολλανδικής γλώσσας.
Τέλος, αναφέρει ότι οι λέξεις, εκφράσεις ή σημασίες που απαντώνται μόνο στα φλαμανδικά (βελγική ολλανδική) σημειώνονται με ειδικό χαρακτηρισμό για να είναι ευδιάκριτες.
Η κ. Μαρκάκη εύχεται αυτό το λεξικό να δώσει το έναυσμα για την ενίσχυση και διευκόλυνση των ελληνο-ολλανδικών σχέσεων και ταυτόχρονα να καταδείξει τη σημασία ύπαρξης εστιών του Ελληνισμού στο εξωτερικό, «όπως το Τμήμα Νεοελληνικών και Βυζαντινών Σπουδών του Πανεπιστημίου Άμστερνταμ, το οποίο αυτή τη στιγμή είναι το μοναδικό ίδρυμα σε ακαδημαϊκό επίπεδο στην Ολλανδία και το Βέλγιο που προσφέρει πλήρες πρόγραμμα προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών Νεοελληνικής Φιλολογίας», καταλήγει.

