
Εδωσε το “πράσινο φως” η Κυβερνητική Επιτροπή
Τους κανόνες και τις διαδικασίες, που ξεκαθαρίζουν το τοπίο στη βιομηχανία επιχειρεί να βάλει το Χωροταξικό Πλαίσιο για τη για τη Βιομηχανία που ενέκρινε χθες η κυβερνητική επιτροπή και παρουσίασε ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς. Το Χωροταξικό φέρνει και μεγάλες αλλαγές σε σχέση με τις πολεοδομήσεις, αλλά και τους συντελεστές δόμησης.
«Είναι μία πολύ σημαντική διαρθρωτική παρέμβαση για την ανάπτυξη ενός εξαιρετικά σημαντικού κλάδου της οικονομίας» τόνισε σε δηλώσεις του ο υπουργός και διευκρίνισε ότι στοχεύει στην ενίσχυση της συγκέντρωσης των βιομηχανικών μονάδων σε οργανωμένους υποδοχείς, στην αποκέντρωση της βιομηχανίας, με στόχο την προώθηση της περιφερειακής ανάπτυξης, και στην προστασία του περιβάλλοντος.Ο κ. Σουφλιάς διευκρίνισε ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρξε διατυπωμένη και σαφής χωροταξική πολιτική για τη βιομηχανία σε εθνική κλίμακα και το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για την Βιομηχανία έρχεται να καλύψει αυτό το κρίσιμο κενό.
Σύμφωνα με τον υπουργό, η σημασία του Ειδικού Πλαισίου για τη Βιομηχανία γίνεται ιδιαίτερα αντιληπτή, αν ληφθεί υπόψη η σημασία της βιομηχανίας στην εθνική οικονομία και την απασχόληση.Η βιομηχανία συγκεντρώνει το 22% του συνολικού ΑΕΠ και εξακολουθεί να αναπτύσσεται, έστω με ρυθμούς μικρότερους του μέσου όρου άλλων τομέων. Παράλληλα, διατηρεί σημαντικό ρόλο και στην απασχόληση, παρά τις σχετικές απώλειες που καταγράφει ο τομέας (12,8% το 2005 έναντι 14,5% το 1998). Η βιομηχανία, ωστόσο, χαρακτηρίζεται από μακροχρόνιες διαρθρωτικές αδυναμίες, που επιδρούν αρνητικά στην ανταγωνιστικότητα της.
Οι ακαμψίες της αδειοδοτικής διαδικασίας και η ανασφάλεια δικαίου αποτελούν παράγοντες, που οξύνουν τις πιο πάνω αδυναμίες και εν μέρει συνδέονται με ελλείψεις ή αδυναμίες των χωρικών πολιτικών.Επιπλέον, η χωροταξική κατανομή της βιομηχανίας χαρακτηρίζεται από έντονη συγκέντρωση σε λίγες περιοχές, λόγω, κυρίως, της υψηλής εξάρτησης της βιομηχανίας από τις υποδομές και την αγορά των μεγαλύτερων αστικών κέντρων. Αυτό σημαίνει ότι βίαιες προσπάθειες απομάκρυνσής της ενέχουν προφανείς κινδύνους και για τη μεταποιητική βάση της χώρας και για την αγορά εργασίας.Παράλληλα, ο τρόπος χωρικής ανάπτυξης της βιομηχανίας στις ζώνες αυτές, χαρακτηρίζεται από έντονες αδυναμίες περιβαλλοντικού και πολεοδομικού χαρακτήρα.

