
Έγινε κι αυτό: Η χώρα μας καταψήφισε τον κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ορίζει την υποχρεωτική αναγραφή των χωρών προέλευσης στις ετικέτες του ελαιόλαδου! Ο κανονισμός πέρασε με τις ψήφους όλων των υπόλοιπων χωρών πλην της Σουηδίας που «έριξε» λευκό….
Η υπόθεση είναι αρκετά πολύπλοκη και «ξεκινάει» από το 2002, τότε που ψηφίστηκε από την Ε.Ε. ο κανονισμός που επέτρεπε τα μείγματα ελαιόλαδου με σπορέλαια. Το εμπόριο των μειγμάτων δεν είναι καινούργια υπόθεση όπως πολλές φορές έχει γράψει η «Π», αλλά γίνεται νόμιμα δυστυχώς εδώ και σχεδόν επτά χρόνια. Μόνο που τελευταία «το πήραν χαμπάρι» αρμόδιοι συνεταιριστικοί αλλά και πολιτικοί παράγοντες….
Ο παλιός κανονισμός που …φρεσκαρίστηκε
Το 2002 λοιπόν η επιτροπή Λιπαρών Ουσιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ψήφισε κανονισμό βάσει του οποίου επιτρέπεται η εμπορία μειγμάτων ελαιόλαδου με σπορέλαια. Από τότε πολλές ελληνικές εταιρείες δημιουργούσαν μείγματα ελαιόλαδου με διάφορα σπορέλαια, τα οποία, νομίμως κατά την Ε.Ε. εμπορεύονταν στο εξωτερικό. Πρόσφατα κατατέθηκε από την Κομισιόν η τροποποίηση του κανονισμού 1019/2002, με την οποία «φρεσκάρεται» το θέμα των μειγμάτων ελαιόλαδου με σπορέλαια. Ουσιαστικά τίθεται με μεγαλύτερη σαφήνεια. Πιο συγκεκριμένα, ο τροποποιημένος πλέον, κανονισμός 1019/2002 της Ε.Ε. για τα μείγματα αναφέρει: «Τα κράτη μέλη δύνανται να απαγορεύσουν την παραγωγή, στην επικράτειά τους, μειγμάτων ελαιολάδου και άλλων φυτικών ελαίων τα οποία αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σχετικά με την εσωτερική κατανάλωση. Εντούτοις, δεν δύνανται να απαγορεύουν, στην επικράτειά τους, την εμπορία μειγμάτων τα οποία προέρχονται από άλλες χώρες ούτε την παραγωγή αυτών στην επικράτειά τους, με σκοπό την εμπορία σε άλλο κράτος μέλος ή την εκμετάλλευση». Σε άλλο σημείο του κανονισμού αναφέρεται ακόμα ότι «πολλά κράτη μέλη διατήρησαν σε ισχύ την εθνική τους νομοθεσία βάσει της οποίας απαγορεύεται η παραγωγή μειγμάτων ελαιολάδου με άλλα σπορέλαια για σκοπούς εσωτερικής κατανάλωσης, ώστε να προστατέψουν το παραδοσιακό προϊόν τους και να διατηρήσουν ένα υψηλό επίπεδο ποιότητας στην παραγωγή σε εθνική κλίμακα».
Η αναγραφή των χωρών προέλευσης που καταψηφίστηκε
Πέραν όμως των μειγμάτων, ο ίδιος κανονισμός που ψηφίστηκε πρόσφατα, τον οποίο ο εκπρόσωπος του ελληνικού Υπουργείου καταψήφισε ορίζει σαφώς ότι «ο προσδιορισμός της καταγωγής συνίσταται μόνον:
(α) σε περίπτωση που το ελαιόλαδο είναι καταγωγής, κράτους μέλους ή τρίτης χώρας, σε μνεία του κράτους μέλους, της Κοινότητας ή της τρίτης χώρα, ανάλογα με την περίπτωση, ή,
β) σε περίπτωση που πρόκειται για μείγματα ελαιολάδου καταγωγής, από περισσότερα του ενός κράτη μέλη ή τρίτες χώρες, σε αναγραφή μιας εκ των παρακάτω φράσεων, ανάλογα με την περίπτωση:
i) «μείγμα ελαιολάδων Ευρωπαϊκής Κοινότητας» ή αναφορά στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα,
ii) «μείγμα ελαιολάδων εκτός Ευρωπαϊκής Κοινότητας» ή αναφορά στην καταγωγή εκτός Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
iii) «μείγμα ελαιολάδων καταγωγής Ευρωπαϊκής Κοινότητας και μη», ή
(γ) προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 510/2006* του Συμβουλίου, με την επιφύλαξη της εφαρμογής των προδιαγραφών της οικείας ονομασίας».

