Σήμα κινδύνου σε διεθνές συνέδριο για τον καρκίνο του ήπατος
Αυξημένα παρουσιάζονται τα κρούσματα στην Κρήτη
Το 25% του καρκίνου του ήπατος, οφείλεται σε μεταστάσεις από το παχύ έντερο, οι οποίες συχνά διαγιγνώσκονται με καθυστέρηση, ενώ τα περιστατικά του συγκεκριμένου όγκου παρουσιάζουν αύξηση και στην Κρήτη.
Οπως επισημάνθηκε στο ετήσιο πανευρωπαϊκό συνέδριο ήπατος, ο καρκίνος του παχέος εντέρου, αποτελεί την τρίτη αιτία θανάτου, με περίπου 151.000 νέες περιπτώσεις κάθε χρόνο στην Αμερική.
Είναι γνωστό, ότι από αυτούς τους ασθενείς, το 25% θα αναπτύξουν μεταστάσεις στο ήπαρ, συγχρόνως με τον όγκο στο παχύ έντερο και ένα άλλο 50% μέσα στην επόμενη 5ετία.
Οπως ανέφεραν οι επιστήμονες, αν και η μέση επιβίωση των ασθενών χωρίς θεραπεία, δεν υπερβαίνει τους 6-12 μήνες, σήμερα ο συνδυασμός ηπατεκτομής και χημειοθεραπείας, έχει αυξήσει την επιβίωση σε περισσότερα από 5 χρόνια, ενώ το 25% των περιπτώσεων, φθάνει τα 10 χρόνια.
Στο συνέδριο επισημάνθηκε, ότι η θεραπεία εκλογής που οδηγεί σε μακροχρόνια επιβίωση, παραμένει η αφαίρεση του όγκου. Σύμφωνα με μελέτες, το 40%-58% των ασθενών, επιβιώνει και 5 χρόνια, μετά την επέμβαση.
Ο καρκίνος του ήπατος σε πρώιμο στάδιο, δεν προκαλεί ενοχλήσεις και όταν υπάρχουν κάποια συμπτώματα, αυτά είναι ήπια και όχι χαρακτηριστικά της πάθησης αυτής.
Οπως σε όλες τις μορφές καρκίνου, μπορεί να υπάρχει αίσθημα αδυναμίας, ανορεξία, απώλεια βάρους και πυρετός με δέκατα.
Οταν ο καρκίνος προχωρήσει και αυξηθεί σε μέγεθος, μπορεί να παρουσιαστεί πόνος ή βάρος στην περιοχή του ήπατος (στο πάνω δεξιά μέρος της κοιλιάς), φούσκωμα στην ίδια περιοχή κ.α.
Θα πρέπει πάντως να επισημανθεί, ότι τέτοια ή παρόμοια συμπτώματα μπορεί να παρατηρηθούν και σε άλλες παθήσεις του ήπατος που δεν είναι κακοήθεις. Η πρόγνωση στον καρκίνο του ήπατος, μπορεί να βελτιωθεί.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, αν οι ασθενείς αυξημένου κινδύνου, που είναι φορείς της ηπατίτιδας Β ή C ή οι ασθενείς με κίρρωση του ήπατος, οποιασδήποτε αιτιολογίας, ελέγχονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, ώστε η νόσος να διαγνωστεί σε πρώιμο στάδιο, έτσι ώστε ο ασθενής να μπορεί να υποβληθεί σε χειρουργική θεραπεία.
Ηπατικές μεταστάσεις στους μισούς ασθενείς
Οπως λέει στην “Π” ο επίκουρος καθηγητής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, Μανόλης Χρυσός, “το 50% των ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου εμφανίζει ηπατικές μεταστάσεις, είτε κατά την διάγνωση του πρωτοπαθούς όγκου είτε μετά από υποτροπή της νόσου.
Στις ενδείξεις χειρουργικής αντιμετώπισης των ηπατικών μεταστάσεων, περιλαμβάνονται η δυνατότητα ριζικής χειρουργικής αντιμετώπισης δηλαδή η εκτομή των μεταστάσεων επί υγιών ορίων, και το επαρκές λειτουργικό ηπατικό παρέγχυμα, η απουσία άλλης μη εξαιρέσιμης μεταστατικής εστίας σε άλλο σημείο του σώματος και η απουσία διήθησης μεγάλων αγγείων.
Η χειρουργική εκτομή των ηπατικών μεταστάσεων επί υγιών ορίων συνοδεύεται από μια πενταετή επιβίωση περίπου 25-40%, όταν η μέση επιβίωση χωρίς χειρουργική επέμβαση δεν υπερβαίνει τους 10 μήνες. Η βελτίωση των χειρουργικών τεχνικών και η πρόοδος στις απεικονιστικές τεχνικές έχουν επιτρέψει την ακριβέστερη επιλογή των ασθενών, που πρόκειται να υποβληθούν σε χειρουργική εκτομή”.
Σύμφωνα με τον χειρουργό, “Για ασθενείς, με μη εξαιρέσιμες χειρουργικά ηπατικές μεταστάσεις, η καταστροφή των βλαβών με ραδιοκύματα θεωρείται ασφαλής τεχνική (νοσηρότητα 2%-θνησιμότητα κάτω του 1%), που επιτυγχάνει μακροχρόνιο έλεγχο της νόσου.
Αλλες θεραπευτικές επιλογές είναι η κρυοθεραπεία και ο χημειοεμβολισμός των τροφοφόρων αγγείων του όγκου υπό ακτινολογικό έλεγχο. Η αξία της μετεγχειρητικής χημειοθεραπείας, μετά από εκτομή των ηπατικών βλαβών, παραμένει αμφιλεγόμενη”.
