Μεγάλο πλήγμα για τον Γιώργο Σουφλιά η απόρριψη εκ μέρους του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξίας του σχεδίου για τον τουρισμό. Αν και γνωμοδοτικού χαρακτήρα το συμβούλιο το υπουργείο τώρα είναι σε δύσκολη θέση.

Πιο συγκεκριμένα η πλειοψηφία του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξίας απέρριψε τελικά το ειδικό Χωροταξικό του Τουρισμού, το οποίο προωθούσε τα συμφέροντα μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων και τουριστικών ομίλων.

Παρά τις έντονες πιέσεις και τις παρασκηνιακές διεργασίες από πλευράς ΥΠΕΧΩΔΕ εναντίον του Χωροταξικού τάχθηκαν επίσης οι σημαντικότεροι επιστημονικοί, συνδικαλιστικοί και τεχνικοί φορείς αλλά και περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Υπενθυμίζουμε ότι η ψηφοφορία είχε ορισθεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ μετά την αναβολή της προηγούμενης (16 Δεκεμβρίου 2008) λόγω της μαζικής αντίδρασης περιβαλλοντικών οργανώσεων, κοινωνικών, πολιτικών κομμάτων και χιλιάδων πολιτών.

Επειδή ο ρόλος του Συμβουλίου έχει γνωμοδοτικό χαρακτήρα, το ερώτημα που τίθεται τώρα είναι αν θα εγκριθεί με Κοινή Υπουργική Απόφαση χωρίς να περάσει από τη Βουλή. Τα σημεία που συναντούν τις μεγαλύτερες αντιδράσεις αφορούν τον τομέα των σύνθετων τουριστικών προϊόντων (δημιουργία ξενοδοχείων και παραθεριστικών κατοικιών), τον περιορισμό των ορίων αρτιότητας στις ορεινές περιοχές, την τουριστική κατάληψη παρθένων νησιωτικών χώρων (το χωροταξικό μνημονεύει πιλοτικές επενδύσεις σε τέσσερις …βραχονησίδες), αλλά και την επέκταση της εκτός σχεδίου δόμησης ακόμα και σε προστατευόμενες περιοχές.

Να θυμίσουμε πιο ειδικά ότι οι περιβαλλοντικές οργανώσεις είχαν θέσει βασικά 8 σημεία:

Αντιμετωπίζει τον τουρισμό ως μια δραστηριότητα που σχετίζεται κυρίως με κατασκευές και έργα και μάλιστα φαίνεται να ευνοεί την ακόμα μεγαλύτερη κλίμακα τουριστικών επενδύσεων (γκολφ, μεγάλα συγκροτήματα, παραθεριστικές κατοικίες με μεγάλους συντελεστές δόμησης). Βασική κατεύθυνση ενός τέτοιου σχεδίου θα έπρεπε, αντίθετα, να είναι η αποκατάσταση των πληγών σε περιοχές μαζικού τουρισμού, η αναζωογόνηση μέσα από προσεκτικά προγράμματα οικο-τουρισμού και αγροτουρισμού των ορεινών κοινοτήτων και των εγκαταλειμμένων οικισμών, η σύνδεση του τουρισμού με τη βιώσιμη προστασία των φυσικών περιοχών, καθώς και η ενθάρρυνση της στροφής προς ένα βιώσιμο μοντέλο περιβαλλοντικά υπεύθυνου τουρισμού, που κηρύσσεται μεν στα λόγια και από το υπουργείο Τουρισμού, αλλά στην πράξη δεν προωθείται με το συγκεκριμένο σχέδιο.

Δημιουργεί κλειστούς παραθεριστικούς οικισμούς με σαφώς ευνοϊκότερες ρυθμίσεις σε σχέση με την κατοικία και «φωτογραφίζονται» περιοχές στις οποίες έχει ήδη εκδηλωθεί επενδυτικό ενδιαφέρον στα οποία αυθαίρετα δίνει και χαρακτηριστικά «εθνικής σημασίας». Χωροθετεί λοιπόν τεράστιες τουριστικές εγκαταστάσεις διάσπαρτα σε εκτός σχεδίου περιοχές με βάση τους νόμους της αγοράς και όχι με γνώμονα την ανάγκη προστασίας του κυριότερου τουριστικού προϊόντος της χώρας, δηλαδή του φυσικού περιβάλλοντος.

Αυξάνει, ενώ θα έπρεπε να μειώνει, την εκτός σχεδίου δόμηση πέριξ των ορίων οικισμών που δεν έχουν ως κύρια χρήση τον τουρισμό ή είναι ορεινές.

Δεν εισάγει καμία απολύτως ρύθμιση για την ποιότητα των κτιρίων, τα οποία, ειδικά στις προστατευόμενες και γενικότερα στις εκτός σχεδίου περιοχές αλλά και κοντά σε υπάρχοντες οικισμούς, θα έπρεπε να κατασκευάζονται με όρους βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής και με ιδιαίτερη μέριμνα για την εξοικονόμηση φυσικών πόρων.

Αγνοεί προκλητικά την απόλυτη ανάγκη επιστημονικού υπολογισμού και σεβασμού της συνολικής φέρουσας ικανότητας των προς τουριστική εκμετάλλευση περιοχών.

Διατηρεί το σημερινό, απαράδεκτα χαμηλό, όριο των 50 μ. απόστασης από τον αιγιαλό για οικοδόμηση, παρά τη σχετική νομολογία του Συμβουλίου Επικρατείας και τις αναμενόμενες επιπτώσεις στην παράκτια ζώνη από την κλιματική αλλαγή.

Επιμένει στη δόμηση 5 «ανώνυμων» βραχονησίδων.

Επιμένει στην περαιτέρω αύξηση της χωρητικότητας των τουριστικά ανεπτυγμένων περιοχών, χωρίς καμία αναφορά στην ανάγκη καθορισμού ορίων ανάπτυξης με βάση τη φέρουσα ικανότητα των περιοχών αυτών.