Κείμενο: Αλιφιεράκης Κώστας

Φωτογραφίες: Παπαϊωάννου Μαρία

Ιστοσελίδα: www.friendsofnature.gr

Εύχαρεις, ανανεωμένοι λόγω εορτών και δυνατοί, συναντηθήκαμε την Κυριακη 11 Γενάρη στην Χανιώπορτα, ουκ ολίγοι, για την προγραμματισμένη εκδρομή του Ομίλου μας στα όρια των Δήμων Χερσονήσου, Καστελλίου και Οροπεδίου.

Ο καιρός είναι χειμωνικός και η εκδρομή προβλέπει αφετηρία από Αβδού, άνοδο στην Αγία Άννα, μετά ορειβατική διαδρομή για Τσούλη Μνήμα, κορυφογραμμή Λουλουδιού, Άμπελο και Άνω Κερά.

Στον Εθνικό παρατηρούμε τις μεγάλες σωλήνες, στην διακλάδωση για Καστέλλι μια σήραγγα και στην Λαγκάδα το φράγμα σε εξέλιξη. Δέος και σκέψεις, έως πού ο άνθρωπος;

Ξεκινάμε το περπάτημα σε χωματόδρομο μέσα σε λιόφυτα και έχομε απέναντι το Λουλουδάκι μες στα σύννεφα. Στους πρόποδες του βουνού αρχινά το δάσος από πρίνους και σφεντάμια. Ανηφορίζομε αργά και προβάλλει η Λαγκάδα με τα χωριά της. Φωτογραφίες και μετά πορεία.

Μετά από μιάμιση ώρα, τέσσερα χιλιόμετρα απόσταση και υψομετρική άνοδο 400 μέτρα είμαστε στην Αγία Άννα. Από πάνω μας θεόρατοι βράχοι, το σπήλαιο της Αγίας Φωτεινής και μπροστά μας οι ωραίες διαμορφώσεις του χώρου.

Τρώμε τ’ αναγκαία, τιμούμε τη μηλόπιτα της Έφης και μπαίνομε στο παλιό μονοπάτι μες στο δάσος. Είναι ευκρινέστατο και η ομάδα αναπτύσσεται σε μήκος. Περπατούμε με ήπια κλίση, ενώ η πλαγιά είναι απότομη. Τα δέντρα στάζουν απ’ την δροσούλα και η ομίχλη παρασυρμένη απ’ τον άνεμο ταξιδεύει ανάμεσά μας.

Ο Αντώνης αναγνωρίζει το μέρος και θυμάται: «Πιτσιρίκια μας έφερε η μαμή του χωριού απ’ εδώ, Μεγάλη Παρασκευή, τσούρμο παρέα και ανάβαμε τα καντήλια στις εκκλησίες».

Είμαστε ακόμα στο δάσος, αλλά τώρα πρέπει να ανηφορήσομε απότομα, να βγούμε σε ξέφωτο και να πάμε ακολουθώντας τις «βόλιτες» στου Τσούλη το Μνήμα. Όμως ο καιρός αλλάζει, πέφτει ψιλόβροχο και πυκνή ομ και η ορατότητα γίνεται μηδενική. Φτάνομε στο ξέφωτο και απορημένοι κοιταζόμαστε . Για τους περισσότερους οι συνθήκες πρωτοφανείς. Ακούμε βελάσματα δίπλα μας, αλλά πρόβατα δεν βλέπομε κι έχομε την αίσθηση πως ζούμε όνειρο.

Απ’ αυτό μας βγάζει η Μαρία «σταθείτε για φωτογραφίες» και η φωνή του αρχηγού «μη φοβάστε, με το GPS θα βρούμε το δρόμο».

Μετά από περπάτημα μισής ώρας σκαρφαλώνομε στην λιθοδομή του παλιού δρόμου Λασίθι – Πεδιάδας και ακολουθώντας τ’ απομεινάρια του, φτάνομε στο στέγαστρο στου Τσούλη το Μνημα ανακουφισμένοι και χαρούμενοι.

Εκτιμούμε ομόφωνα ότι οι καιρικές συνθήκες δεν επιτρέπουν την άνοδο στην κορυφογραμμή και βάζομε πλώρη για τη Βιδιανή όπου και φτάνομε σε μια ώρα.

Στο παρεκκλήσι της Μονής, υπό το φώς των καντηλιών φοράμε τα στεγνά μας ρούχα και στην συνέχεια με το λεωφορείο πάμε στην ταβέρνα του Μανώλη, στο Τζερμιάδω.

Κάτω απ΄το βλέμμα του Θεού Δία, καθισμένου στα Λασιθιώτικα, ελέω ζωγράφου Ρουσσέτου, φάγαμε, ήπιαμε και σχολιάσαμε την εκδρομή. Η πορεία τελικά ήταν περί τα δώδεκα χιλιόμετρα και συνολικά ανεβήκαμε 800 μετρα.

Μετά κινήσαμε για το Ηράκλειο, όπου φτάσαμε πριν τις πέντε.

Στο δρόμο, ο πρόεδρός μας είπε, ότι στην έννοια του «σεβασμού της φύσης» είναι και η αντιμετώπιση και γνωριμία αυτών των καιρικών συνθηκών, όπως και η τροποποίηση του αρχικού σχεδιασμού της εκδρομής λόγω αυτών..