Μια συλλεκτική έκδοση του Γιάννη και της Έφης Σακελλαράκη με τίτλο «Κνωσός» (εκδ. Μίλητος) Η αποκαλύπτει τα μυστικά που κρύβονται στα 20.000 τ.μ. του πιο διάσημου μινωικού ανακτόρου.

Με ιστορία που πηγαίνει 3.700 χρόνια πίσω, η Κνωσός εξακολουθεί να κρατά κρυμμένα μυστικά. Μυστικά που έρχεται να ξεκλειδώσει μια συλλεκτική έκδοση (σε 2.600 αντίτυπα, στα ελληνικά και στα αγγλικά) με την υπογραφή του ειδικού στην προϊστορική Κρήτη αρχαιολόγου Γιάννη Σακελλαράκη και της συζύγου του Έφης Σαπουνά-Σακελλαράκη και πρόλογο της πρέσβειρας καλής θελήσεως της UΝΕSCΟ Μαριάννας Βαρδινογιάννη.

Η πολυθρύλητη Κνωσός, που χάθηκε από το τσουνάμι που προκάλεσε η έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας, η πόλη που παρά το μέγεθος της- άγνωστο σήμερα, καθώς έχει ταφεί κάτω από την άναρχη δόμηση της περιοχής, γεγονός που της στερεί και το δικαίωμα να κηρυχθεί μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UΝΕSCΟ- επέβαλε την κυριαρχία της χωρίς να τειχιστεί ποτέ και χωρίς να δεχθεί εχθρικές επιδρομές, αποκαλύπτεται.

Από τον «πομπικό διάδρομο» όπου δεσπόζει ο ανάγλυφος «πρίγκιπας με τα κρίνα»- βασιλική και θεϊκή μορφή συνάμα- ώς τις δυτικές αποθήκες με τις 93 κρύπτες κάτω από τα δάπεδα, αλλά και τους 150 τεράστιους πίθους. Από το καλλωπιστήριο της βασίλισσας με το μικρό αποχωρητήριο, με το ξύλινο κάθισμα και τον οχετό, ώς τους διπλούς πέλεκεις και τις ηλακάτες (ρόκες) που είναι χαραγμένα στους τοίχους των βασιλικών διαμερισμάτων. Και από το εντυπωσιακό δίκτυο αποχέτευσηςπου περνά από το κλιμακοστάσιο, τα βασιλικά μέγαρα, τον φωταγωγό και τα αποχωρητήρια μέχρι τον ποταμόώς το θέατρο χωρητικότητας 500 ατόμων. Τις μοναδικές τοιχογραφίες, τους βασιλικούς τάφους και τους εξαιρετικής τέχνης σφραγιδόλιθους και τα οστά παιδιών με ίχνη από μαχαίρι, που εντοπίστηκαν στο μικρό ανάκτορο, λλά δεν αποτελούν δείγμα κανιβαλισμού, όπως διευκρινίζουν οι συγγραφείς, διότι «οι συνθήκες του ευρήματος είναι αβέβαιες, αντίθετα με την ανθρωποθυσία στις Αρχάνες».

Εντυπωσιακές (αερο)φωτογραφίες, αλλά και «αθέατες» λεπτομέρειες με γυμνό μάτι από τον επισκέπτη του αρχαιολογικού χώρου πλαισιώνουν την έκδοση, που ανάμεσα σε άλλα αποκαθιστά τον Άρθουρ Έβανς (που επιχειρήθηκε πολλές φορές να μειωθεί), ενώ σε πολλές περιπτώσεις προχωρά σε συγκρίσεις της Κνωσού με τα ευρήματα στις Αρχάνες και τη Ζώμινθο, χώρους που έχει ανασκάψει το ζεύγος Σακελλαράκη-με γλώσσα απλή και προσιτή ακόμη και στους μη ειδικούς, που δίνει στο λεύκωμα χρήση οδηγού, αν και λείπει η βιβλιογραφία.